సా విరహే తవ దీనా రాధా సావిరహే తవ దీనా రాధా
ఓ మాధవా!నీ విరహంతో రాధ ఎంతో దీనురాలై వేదన చెందుతోంది, సాధారణంగా శరీరానికి చల్లదనాన్నిచ్చే చందనాన్ని, చంద్రకిరణాలను కూడా ఆమె నిందిస్తోంది. అవి ఆమె విరహతాపాన్ని తగ్గించకపోగా మరింత అసహనాన్ని కలిగిస్తున్నాయి. సర్పాలు నివసించే చందనవృక్షాలను తాకి వస్తున్న మలయమారుతాన్ని కూడా విషంలా భావిస్తోంది. మన్మథుని పుష్పబాణాల వల్ల కలిగిన విరహవేదనతో, అందమైన పూలతో శయ్యను సిద్ధం చేసుకుంటోంది. అయితే అది విలాసం కోసం కాదు, నీ ఆలింగనసుఖాన్ని పొందాలనే తపనతో ఆ పూలశయ్యనే ఒక వ్రతంలా భావిస్తోంది. ప్రతి అడుగులోనూ, ప్రతి క్షణంలోనూ “మాధవా! నేను నీ పాదాల చెంత శరణు కోరినాను” అని పలుకుతోంది. నీవు ఆమెకు విముఖుడవై ఉంటే, అమృతనిధియైన చంద్రుడు కూడా ఆమె శరీరానికి చల్లదనాన్ని ఇవ్వకుండా మరింత విరహదాహాన్నే కలిగిస్తున్నాడు. ఇలా రాధ తన మనసు, శరీరం, ప్రాణం అన్నీ నీకే అర్పించి, నీ సాన్నిధ్యం కోసం తీవ్రమైన విరహతాపంతో పరితపిస్తోంది.
యమన్ కల్యాణి రాగంలో స్వరపరచబడిన ఈ జయదేవుని అష్టపదిని భానుమతీ రామకృష్ణ గారు విప్రనారాయణ (1954) చిత్రంలో పాడారు. సంగీతం సాలూరి రాజేశ్వరరావు గారు.

కామెంట్లు లేవు:
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి