22, అక్టోబర్ 2026, గురువారం

తొలి జన్మమున జేయు దుడుకు తెలిసెను రామ


తొలి జన్మమున జేయు దుడుకు తెలిసెను రామ

ఫలమేమో! మహిమ ఫలమేమో! నీ మహిమ ఫలమేమో! అరచేతి పుంటికద్దము వలె నా

రాగి పైరుల చెంత రమ్యమౌ వరి మొలక రాజిల్ల నేర్చునటరా
నాగశయన త్యాగరాజు పాపము తోను నామ పుణ్యము చెలగునా నేను

ఓ శ్రీరామా! గత జన్మలో నేను చేసిన దుష్కర్మల ఫలితమే ఈ జన్మలో నాకు కలుగుతున్నదని తెలుసుకున్నాను. అయితే ఈ సత్యాన్ని గ్రహించడం కూడా నీ మహిమ వల్లనే సాధ్యమైందో ఏమో! అరచేతిలో ఉన్న పుండును చూడటానికి అద్దం అవసరం లేనట్లే, నా పాపకర్మల ప్రభావం నాకు స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. రాగి పంటల మధ్య సున్నితమైన వరి మొలక చక్కగా పెరిగి వృద్ధి చెందడం ఎంత అసాధ్యమో, అలాగే పాపకర్మలతో నిండిన నా జీవితంలో పుణ్యం వికసించడం కూడా అంతే కష్టమని గ్రహించాను. ఓ ఆదిశేషునిపై శయనించే శ్రీరామా! పాపభారంతో ఉన్న ఈ త్యాగరాజుని జీవితంలో నీ పవిత్ర నామస్మరణ వల్ల కలిగే పుణ్యం ఎలా నిలిచి వృద్ధి చెందగలదు? నా గత కర్మల ప్రభావాన్ని తొలగించి, నీ నామమహిమతో నన్ను పవిత్రునిగా చేయగలిగేది నీవే కదా! 

బిలహరి రాగంలో స్వరపరచబడిన ఈ త్యాగరాజస్వామి కృతిని నేదునూరి కృష్ణమూర్తి గారు ఆలపించారు. 

స్వర రాగ సుధారస యుత భక్తి - త్యాగరాజస్వామి కృతి



స్వర రాగ సుధారస యుత భక్తి స్వర్గాపవర్గమురా! ఓ మనసా!


పరమానందమనే కమలముపై
బకభేకములు చెలగేమి మనసా!

మూలాధారజ నాద మెరుగుటే ముదమగు మోక్షము రా!
కోలాహల సప్త స్వర గృహముల గురుతే మోక్షము రా! ఓ మనసా!

మద్దెల తాళ గతులు తెలియకనే మర్దించుట సుఖమా
శుద్ధ మనసు లేక భజన చేయుట సూకర వృత్తి రా! ఓ మనసా!

బహు జన్మములకు పైని జ్ఞానియై బరగుట మోక్షము రా
సహజ భక్తితో రాగ జ్ఞాన సహితుడు ముక్తుడు రా! ఓ మనసా!

రజత గిరీశుడు నగజకు దెల్పు స్వరార్ణవ మర్మములు
విజయము గల త్యాగరాజునికెరుకే! విశ్వసించి తెలుసుకో మనసా!

ఓ మనసా! స్వర రాగములమునే అమృత రసములతో కూడిన భక్తి స్వర్గఫల ప్రదము మరియు మోక్ష ప్రదాయకము. స్వర రాగ యుక్తము కాని శబ్దములు చేసే కొంగలు మరియు కప్పలు ఈ పరమానందమనే కమలములో చెలగి ఆస్వాదించలేవు. ఓ మనసా! శరీరమునందలి మూలాధార చక్రము నుండి జన్మించిన నాదమును ఎఱుగుటే ఆనందప్రాయమగు మోక్షము. కోలాహలమైన సప్తస్వరముల నివాసమును ఎఱుగుటే మోక్షము. ఓ మనసా! తాళము, లయము ఎఱుగకనే మద్దెలను మర్దించుట సుఖము కాదు. శుద్ధమైన మనసు లేక భజన చేయుట అనేది పంది చేసే కర్మ వంటిది. ఓ మనసా! అనేక జన్మల సంస్కారముల ద్వారా జ్ఞానియైన పిమ్మట లభించేది మోక్షము. సహజమైన భక్తితో రాగ జ్ఞానము కలిగిన వాడు ముక్తుడు. ఓ మనసా! హిమవత్పర్వతాలకు అధిపతి అయిన పరమశివుడు స్వరార్ణవము యొక్క రహస్యములను పార్వతీదేవి తెలిపాడు. విజయుడైన త్యాగరాజునకు ఈ రహస్యము ఎఱుక. విశ్వసించి తెలుసుకొనుము.

- సద్గురువులు కాకర్ల త్యాగరాజస్వామి

శాస్త్రీయ సంగీతానికి మూలాలు శృతి లయ రాగ యుక్తమైన స్వరములు. ఈ స్వరాలు ఓంకారము నుండి ఉద్భవించినవి అని మనకు సనాతన ధర్మం తెలుపగా దానినే వాగ్గేయకారులు కూడా ఘోషించారు. కర్ణాటక సంగీతానికి పితామహునిగా చెప్పబడే పురందరదాసు అద్భుతమైన భక్తి సాహిత్యానికి స్వరములను కూర్చి, అందులో విభాగములను ఏర్పరచి దానికి శాస్త్రీయతనిచ్చారు. ఆయన వారసత్వంగా దాస సాంప్రదాయంలో అభివృద్ధి చెందిన శాస్త్రీయ సంగీతం తరువాతి కాలంలో సంగీత త్రయమైన త్యాగయ్య, దీక్షితులు, శ్యామశాస్త్రుల వార్ల ద్వారా మరింత పవిత్రతను, ప్రాచుర్యాన్ని పొందింది. నాదోపాసనలో తరించిన వీరు శాస్త్రీయ సంగీతానికి ఉన్న ప్రాధాన్యతను, సంగీతం ద్వారా ముక్తులయ్యే మార్గాన్ని తెలిపారు. సంగీత జ్ఞానంపై త్యాగరాజస్వామి వారు ఇతర ఎన్నో కీర్తనలు రచించారు. శోభిల్లు సప్తస్వర, నాద తనుమనిశం శంకరం, రాగ సుధారస, నాద సుధారసం వంటివి సంగీతయోగం యొక్క గొప్పతనాన్ని చాటేవే. అటువంటి కీర్తనే స్వరరాగ సుధా రస యుత భక్తి. మన శరీరములో వేర్వేరు నాడుల యందు స్థితమైన చక్రముల నుండి నిరంతరం నాదం వెలువడుతూ ఉంటుంది. విశ్వజనీనమైన శక్తిచే ప్రేరితమైన ఈ నాడులను జాగృతము చేసి ఆ నాదమును అనుభూతి చెందటానికి కావలసినది భక్తితో కూడిన సాధన. మూలాధారం చక్రమునుండి జన్మించిన నాదమును తెలుసుకొనుటే మోక్షము అన్న కీలకమైన రహస్యాన్ని త్యాగయ్య ఈ కీర్తన మొదటి చరణంలో తెలిపారు. జాగృతమైన మూలాధార చక్రమే మోక్షానికి నాంది. ఈ విధంగా త్యాగరాజస్వామి ఈ దేహమనే దేవాలయంలోని నాదమును సప్తస్వరములతో రాగ తాళ భక్తి యుక్తముగా సాధించి మోక్షాన్ని పొందవచ్చును అని తెలియజేశారు. సహజమైన భక్తి, స్వర రాగ తాళ జ్ఞానము, శుద్ధమైన మనసు ఈ మోక్ష మార్గానికి సూత్రాలు అని చరణముల ద్వారా తెలిపారు. పరమశివుడు పార్వతికి తెలిపిన ఈ రహస్యమును తెలుసుకొని సాధన చేసి మోక్షమును పొందవచ్చునని పలికారు.

సంగీతానికి రాగ తాళ యుక్తమైన స్వరాలు ఎందుకు ముఖ్యమైనవి? హృదయము మరియు మనస్సుల స్పందన శరీరంలోని కర్మేంద్రియములు, వివిధ నాడులు ఎలా స్పందిస్తాయి అన్న దానిపై ఆధారపడి ఉంటుంది. ఈ ఇంద్రియములు, నాడులు లయబద్ధమైన, శృతి పక్వమైన నాదానికి స్పందించే రీతి మనం ఊహించలేనంత విశేషంగా ఉంటుంది. ఈ స్పందనలు నిరంతర సాధనలో కొనసాగితే సుషుప్తమైన శక్తులు జాగృతమై దేహాత్మల జ్ఞానాన్ని కలిగేలా చేస్తాయి. ఆ అమృతాన్ని చవి చూసిన తరువాత ఇక వేరేమీ రుచించదు. దీనిని త్యాగరాజస్వామి వంటి వారు అనుభూతి చెంది తమ సాహిత్యంలో పొందుపరచారు. భక్తిలో తాదాత్మ్యం చెంది రస ప్రవాహంగా సాగే నాదయోగంలో కర్మఫలాలు తొలగుతాయి, తద్వారా దేహాత్మలు మరింత దివ్యత్వాన్ని పొంది జ్ఞానేంద్రియములు జాగృతమవుతాయి. నాదోపాసన అంత మహత్తరమైనది.

ధీరశంకరాభరణ రాగం పేరుకు తగ్గట్టు ధీరమైనది, అత్యంత సౌజన్యమైనది, అంతే లోకప్రియమైనది. కర్ణాటక సంగీత శాస్త్రంలో వైభవమైన రాగం ఈ శంకరాభరణం. వాగ్గేయకారులు ఈ రాగంలో ఎన్నో కృతులను స్వర పరచారు. మాధుర్యం, లాలిత్యం, గాంభీర్యం కలిగిన రాగం ఇది. త్యాగరాజస్వామి వారు ఈ కీర్తనలో తెలియజేయ దలచుకున్న సందేశానికి ఈ రాగం అత్యంత సముచితమైనది. అందుకే కళాకారులు ఈ కీర్తనను ఆలపించనప్పుడు రాగాన్ని విశేషంగా విశదీకరించి ఆలపిస్తారు. ఈ త్యాగరాజస్వామి కృతిని ఎమ్మెస్ సుబ్బులక్ష్మి గారు ఆలపించారు.

18, అక్టోబర్ 2026, ఆదివారం

శ్రీనివాస గద్యం సాహిత్యం, భావం

ఆనందనిలయ వాసుడైన శ్రీనివాసుని వైభవాన్ని తెలిపే స్తుతులు, కృతులు ఎన్నో. కలియుగ ప్రత్యక్ష దైవాన్ని కొలిచి తరించిన భక్తవరేణ్యులెందరో. అటువంటి వారిలో పురిశై శ్రీరంగాచార్యుల వారు అగ్రగణ్యులు. ఆయన ఆ స్వామిపై 19వ శతాబ్దంలో రచించిన శ్రీనివాస గద్యం స్వామికి తిరుప్పావడసేవ సమయంలో పఠించబడుతుంది. నాదప్రియుడైన ఆ స్వామి వైభవాన్ని అద్భుతంగా వర్ణించే విశేషమైన స్తోత్రం ఈ శ్రీనివాస గద్యం. శబ్దం సర్వానికి మూలం. ఆ శబ్దాలు పదరూపం దాల్చి లయబద్ధంగా సాగితే స్వామి పాదాల వద్ద నిరంతరం సుగంధాలు విరజిమ్మే పారిజాత పుష్పమవుతుంది. అటువంటి పారిజాత సమ పదసుమాల మాలికే శ్రీనివాస గద్యం.

ప్రఖ్యాత తెలుగు భాషా పండితులు, పరిశోధకులు బ్రహ్మశ్రీ తాడేపల్లి పతంజలి గారు శ్రీనివాస గద్యానికి ప్రతిపదార్థంతో వివరణ ఇచ్చారు. సాహిత్యంలో అనేక మూలాలలో కొద్దిపాటి భేదాలు ఉన్నా చాలామటుకు భావం, ప్రవాహం ఒకేలా ఉంది. 

సాహిత్యం:

శ్రీమదఖిలమహీమండలమండనధరణీధర మండలాఖండలస్య

నిఖిలసురాసురవందిత వరాహక్షేత్ర విభూషణస్య

శేషాచల గరుడాచల సింహాచల వృషభాచల నారాయణాచలాంజనాచలాది శిఖరిమాలాకులస్య

నాథముఖ బోధనిధి వీథిగుణసాభరణ సత్త్వనిధి తత్త్వనిధి భక్తిగుణపూర్ణ శ్రీశైలపూర్ణ గుణవశంవద పరమపురుష కృపాపూర విభ్రమదతుంగశృంగ గళద్గగనగంగాసమాలింగితస్య

సీమాతిగ గుణ రామానుజముని నామాంకిత బహుభూమాశ్రయ సురధామాలయ వనరామాయత వనసీమాపరివృత విశంకటతట నిరంతర విజృంభిత భక్తిరస నిర్ఘరానంతార్యాహార్య ప్రస్రవణధారాపూర విభ్రమద సలిలభరభరిత మహాతటాక మండితస్య

కలికర్దమ మలమర్దన కలితోద్యమ విలసద్యమ నియమాదిమ మునిగణ నిషేవ్యమాణ ప్రత్యక్షీభవన్నిజసలిల సమజ్జన నమజ్జన నిఖిలపాపనాశనా పాపనాశన తీర్థాధ్యాసితస్య

మురారిసేవక జరాదిపీడిత నిరార్తిజీవన నిరాశ భూసుర వరాతిసుందర సురాంగనారతి కరాంగసౌష్ఠవ కుమారతాకృతి కుమారతారక సమాపనోదయ దనూనపాతక మహాపదామయ విహాపనోదిత సకలభువన విదిత కుమారధారాభిధాన తీర్థాధిష్ఠితస్య

ధరణితల గతసకల హతకలిల శుభసలిల గతబహుళ వివిధమలహతిచతుర రుచిరతర విలోకనమాత్ర విదళిత వివిధ మహాపాతక స్వామిపుష్కరిణీ సమేతస్య

బహుసంకట నరకావట పతదుత్కట కలికంకట కలుషోద్భట జనపాతక వినిపాతక రుచినాటక కరహాటక కలశాహృత కమలారత శుభమంజన జలసజ్జన భరభరిత నిజదురిత హతినిరత జనసతత నిరస్తనిరర్గళ పేపీయమాన సలిల సంభృత విశంకట కటాహతీర్థ విభూషితస్య

ఏవమాదిమ భూరిమంజిమ సర్వపాతక గర్వహాపక సింధుడంబర హారిశంబర వివిధవిపుల పుణ్యతీర్థనివహ నివాసస్య

శ్రీమతో వేంకటాచలస్య శిఖరశేఖరమహాకల్పశాఖీ

ఖర్వీభవదతి గర్వీకృత గురుమేర్వీశగిరి ముఖోర్వీధర కులదర్వీకర దయితోర్వీధర శిఖరోర్వీ సతత సదూర్వీకృతి చరణఘన గర్వచర్వణనిపుణ తనుకిరణమసృణిత గిరిశిఖర శేఖరతరునికర తిమిరః

వాణీపతిశర్వాణీ దయితేంద్రాణీశ్వరముఖనాణీయోరసవేణీ నిభశుభవాణీ నుతమహిమాణీ యస్తన కోణీ భవదఖిల భువనభవనోదరః

వైమానికగురు భూమాధిక గుణ రామానుజ కృతధామాకర కరధామారి దరలలామాచ్ఛకనక దామాయిత నిజరామాలయ నవకిసలయమయ తోరణమాలాయిత వనమాలాధరః

కాలాంబుద మాలానిభ నీలాలక జాలావృత బాలాబ్జ సలీలామల ఫాలాంకసమూలామృత ధారాద్వయావధీరణ ధీరలలితతర విశదతర ఘనఘనసారమయోర్ధ్వపుండ్ర రేఖాద్వయరుచిరః

సువికస్వర దళభాస్వర కమలోదర గతమేదుర నవకేసర తతిభాసుర పరిపింజర కనకాంబర కలితాదర లలితోదర తదాలంబ జంభరిపు మణిస్తంభ గంభీరిమదంభస్తంభ సముజ్జృంభమాణ పీవరోరుయుగళ తదాలంబ పృథుల కదళీ ముకుల మదహరణజంఘాల జంఘాయుగళః

నవ్యదల భవ్యమల పీతమల శోణిమలసన్మృదుల సత్కిసలయాశ్రుజలకారి బల శోణతల పదకమల నిజాశ్రయ బలబందీకృత శరదిందుమండలీ విభ్రమదాదభ్ర శుభ్ర పునర్భవాధిష్ఠితాంగుళీగాఢ నిపీడిత పద్మావనః

జానుతలావధి లంబి విడంబిత వారణ శుండాదండ విజృంభిత నీలమణిమయ కల్పకశాఖా విభ్రమదాయి మృణాళలతాయిత సముజ్జ్వలతర కనకవలయవేల్లితైకతర బాహుదండయుగళః

యుగపదుదిత కోటి ఖరకర హిమకర మండల జాజ్వల్యమాన సుదర్శన పాంచజన్య సముత్తుంగిత శృంగాపర బాహుయుగళః 

అభినవశాణ సముత్తేజిత మహామహా నీలఖండ మదఖండన నిపుణ నవీన పరితప్త కార్తస్వర కవచిత మహనీయ పృథుల సాలగ్రామ పరంపరా గుంభిత నాభిమండల పర్యంత లంబమాన ప్రాలంబదీప్తి సమాలంబిత విశాల వక్షఃస్థలః

గంగాఝర తుంగాకృతి భంగావళి భంగావహ సౌధావళి బాధావహ ధారానిభ హారావళి దూరాహత గేహాంతర మోహావహ మహిమ మసృణిత మహాతిమిరః

పింగాకృతి భృంగారునిభాంగార దళాంగామల నిష్కాసిత దుష్కార్యఘ నిష్కావళి దీపప్రభ నీపచ్ఛవి తాపప్రద కనకమాలికా పిశంగిత సర్వాంగః

నవదళిత దళవలిత మృదులలిత కమలతతి మదవిహతి చతురతర పృథులతర సరసతర కనకసరమయ రుచిరకంఠికా కమనీయకంఠః

వాతాశనాధిపతి శయన కమన పరిచరణరతిసమేతాఖిల ఫణధరతతి మతికరవర కనకమయ నాగాభరణ పరివీతాఖిలాంగావగమిత శయన భూతాహిరాజ జాతాతిశయః

రవికోటీ పరిపాటీ ధరకోటీరపసాటీ కితవీటీ రసధాటీ ధరమణిగణకిరణ విసరణ సతతవిధుత తిమిరమోహ గార్భగేహః

అపరిమిత వివిధభువన భరితాఖండ బ్రహ్మాండమండల పిచండిలః

ఆర్యధుర్యానంతార్య పవిత్ర ఖనిత్రపాత పాత్రీకృత నిజచుబుక గతవ్రణకిణ విభూషణ వహనసూచిత శ్రితజన వత్సలతాతిశయః

మడ్డుడిండిమ ఢమరు జర్ఘర కాహళీ పటహావళీ మృదుమద్దలాది మృదంగ దుందుభి ఢక్కికాముఖ హృద్య వాద్యక మధురమంగళ నాదమేదుర నాటారభి భూపాళ బిలహరి మాయామాళవ గౌళ అసావేరీ సావేరీ శుద్ధసావేరీ దేవగాంధారీ ధన్యాసీ బేగడ హిందుస్తానీ కాపీ తోడి నాటకురుంజీ శ్రీరాగ సహన అఠాణ సారంగీ దర్బారు పంతువరాళీ వరాళీ కళ్యాణీ భూరికళ్యాణీ యమునాకళ్యాణీ హుశేనీ జంఝోఠీ కౌమారీ కన్నడ ఖరహరప్రియా కలహంస నాదనామక్రియా ముఖారీ తోడీ పున్నాగవరాళీ కాంభోజీ భైరవీ యదుకులకాంభోజీ ఆనందభైరవీ శంకరాభరణ మోహన రేగుప్తీ సౌరాష్ట్రీ నీలాంబరీ గుణక్రియా మేఘగర్జనీ హంసధ్వని శోకవరాళీ మధ్యమావతీ జేంజురుటీ సురటీ ద్విజావంతీ మలయాంబరీ కాపీపరశు ధనాసిరీ దేశికతోడీ ఆహిరీ వసంతగౌళీ సంతు కేదారగౌళ కనకాంగీ రత్నాంగీ గానమూర్తీ వనస్పతీ వాచస్పతీ దానవతీ మానరూపీ సేనాపతీ హనుమత్తోడీ ధేనుకా నాటకప్రియా కోకిలప్రియా రూపవతీ గాయకప్రియా వకుళాభరణ చక్రవాక సూర్యకాంత హాటకాంబరీ ఝంకారధ్వనీ నటభైరవీ కీరవాణీ హరికాంభోదీ ధీరశంకరాభరణ నాగానందినీ యాగప్రియాది విసృమర సరస గానరుచిర సంతత సంతన్యమాన నిత్యోత్సవ పక్షోత్సవ మాసోత్సవ సంవత్సరోత్సవాది వివిధోత్సవ కృతానందః శ్రీమదానందనిలయ విమానవాసః, సతత పద్మాలయా పదపద్మరేణు సంచితవక్షస్థల పటవాసః, శ్రీశ్రీనివాసః సుప్రసన్నో విజయతాం. శ్రీ‌అలర్మేల్మంగా నాయికాసమేతః శ్రీశ్రీనివాస స్వామీ సుప్రీతః సుప్రసన్నో వరదో భూత్వా, పనస పాటలీ పాలాశ బిల్వ పున్నాగ చూత కదళీ చందన చంపక మంజుళ మందార హింజులాది తిలక మాతులుంగ నారికేళ క్రౌంచాశోక మాధూకామలక హిందుక నాగకేతక పూర్ణకుంద పూర్ణగంధ రస కంద వన వంజుళ ఖర్జూర సాల కోవిదార హింతాల పనస వికట వైకసవరుణ తరుఘమరణ విచుళంకాశ్వత్థ యక్ష వసుధ వర్మాధ మంత్రిణీ తింత్రిణీ బోధ న్యగ్రోధ ఘటపటల జంబూమతల్లీ వీరతచుల్లీ వసతి వాసతీ జీవనీ పోషణీ ప్రముఖ నిఖిల సందోహ తమాల మాలా మహిత విరాజమాన చషక మయూర హంస భారద్వాజ కోకిల చక్రవాక కపోత గరుడ నారాయణ నానావిధ పక్షిజాతి సమూహ బ్రహ్మ క్షత్రియ వైశ్య శూద్ర నానాజాత్యుద్భవ దేవతా నిర్మాణ మాణిక్య వజ్ర వైఢూర్య గోమేధిక పుష్యరాగ పద్మరాగేంద్ర నీల ప్రవాళమౌక్తిక స్ఫటిక హేమ రత్నఖచిత ధగద్ధగాయమాన రథ గజ తురగ పదాతి సేనా సమూహ భేరీ మద్దళ మురవక ఝల్లరీ శంఖ కాహళ నృత్యగీత తాళవాద్య కుంభవాద్య పంచముఖవాద్య అహమీమార్గన్నటీవాద్య కిటికుంతలవాద్య సురటీచౌండోవాద్య తిమిలకవితాళవాద్య తక్కరాగ్రవాద్య ఘంటాతాడన బ్రహ్మతాళ సమతాళ కొట్టరీతాళ ఢక్కరీతాళ ఎక్కాళ ధారావాద్య పటహకాంస్యవాద్య భరతనాట్యాలంకార కిన్నెర కింపురుష రుద్రవీణా ముఖవీణా వాయువీణా తుంబురువీణా గాంధర్వవీణా నారదవీణా స్వరమండల రావణహస్తవీణాస్తక్రియాలంక్రియాలంకృతానేకవిధవాద్య వాపీకూపతటాకాది గంగాయమునా రేవావరుణా శోణనదీ శోభనదీ సువర్ణముఖీ వేగవతీ వేత్రవతీ క్షీరనదీ బాహునదీ గరుడనదీ కావేరీ తామ్రపర్ణీ ప్రముఖాః మహాపుణ్యనద్యః సజలతీర్థైః సహోభయకూలంగత సదాప్రవాహ ఋగ్యజుస్సామాథర్వణ వేదశాస్త్రేతిహాస పురాణ సకలవిద్యాఘోష భానుకోటిప్రకాశ చంద్రకోటి సమాన నిత్యకళ్యాణ పరంపరోత్తరోత్తరాభివృద్ధిర్భూయాదితి భవంతో మహాంతోనుగృహ్ణంతు

బ్రహ్మణ్యో రాజా ధార్మికోస్తు

దేశోయం నిరుపద్రవోస్తు

సర్వే సాధుజనాస్సుఖినో విలసంతు

సమస్తసన్మంగళాని సంతు

ఉత్తరోత్తరాభివృద్ధిరస్తు

సకలకళ్యాణ సమృద్ధిరస్తు 

హరిః ఓం

భావం:

సమస్త భూమండలానికే అలంకారమైన పర్వతరాజులలో శ్రేష్ఠమైనదీ, దేవతలు అసురులు సైతం వందించే వరాహక్షేత్రానికి ఆభరణమైనదీ, శేషాచలం, గరుడాచలం, సింహాచలం, వృషభాచలం, నారాయణాచలం, అంజనాచలం మొదలైన అనేక పర్వతశిఖరాలతో శోభిల్లుతున్నదీ, నాథమునులవంటి జ్ఞాననిధులకూ, సత్త్వగుణసంపన్నులకూ, తత్త్వజ్ఞానులకూ, భక్తిపరాయణులకూ నిలయమైనదీ, శ్రీశైలపూర్ణులవంటి మహాభక్తుల సద్గుణాలకు వశుడైన పరమపురుషుని కరుణాప్రవాహాన్ని తలపించే ఆకాశగంగ జలధారలు ఎత్తైన శిఖరాల నుంచి జాలువారి పర్వతాలను ఆలింగనం చేసుకుంటున్నదీ,

అపారమైన కల్యాణగుణాలు కలిగిన శ్రీరామానుజమునుల నామంతో ప్రసిద్ధిచెందిన అనేక పవిత్రస్థలాలు, దేవాలయాలు, ఉద్యానవనాలు, విశాలమైన వనప్రాంతాలతో పరివేష్టితమైనదీ, అనంతార్యుల అపారమైన భక్తిరసంతో కూడిన కైంకర్యానికి గుర్తుగా వారి శ్రమతో తవ్వబడిన మహాతటాకంలోని జలసమృద్ధితో అలంకరింపబడినదీ,

కలియుగంలోని పాపమలినాలను తొలగించడానికి ఉద్యుక్తులై యమ నియమాలను ఆచరించే మునిగణాలచే సేవింపబడుతున్నదీ, తన పవిత్రజలాలలో మునిగినవారి సమస్త పాపాలను నశింపజేసే పాపనాశన తీర్థాన్ని కలిగినదీ,

మురారి భక్తుల వృద్ధాప్యబాధలను, శారీరక కష్టాలను, నిరాశలను తొలగించి నూతన యౌవనాన్ని ప్రసాదించేదిగా ప్రసిద్ధిచెందినదీ, దేవతలు, మునులు, భూసురులచే సేవింపబడుతున్నదీ, కుమారస్వామి మహిమతో కూడినదీ, మహాపాతకాలను, తీవ్రమైన ఆపదలను, వ్యాధులను తొలగించే కుమారధార అనే పవిత్రతీర్థాన్ని కలిగినదీ,

భూమిపై జీవులు చేసిన సమస్త పాపాలను తొలగించే పవిత్రజలాలతో నిండినదీ, అనేక విధాలైన మలినాలను హరించడంలో సమర్థమైనదీ, దర్శనమాత్రంతోనే మహాపాతకాలను నశింపజేసే మహిమ కలిగినదీ, అత్యంత మనోహరమైన స్వామిపుష్కరిణితో అలంకరింపబడినదీ,

కలియుగంలోని అనేక సంకటాలవల్ల నరకబాధలకు గురయ్యే జీవుల పాపాలను తొలగించేదీ, బంగారు కలశాలలో సమర్పించబడిన పవిత్రజలాలతో నిండినదీ, కమలారమణుడైన శ్రీహరి ఆరాధనకు ఉపయోగపడే మంగళజలాలతో శోభిల్లుతున్నదీ, నిరంతరం ఆ జలాలను సేవించే సజ్జనుల పాపాలను హరించే విశంకట కటాహతీర్థంతో విరాజిల్లుతున్నదీ,

ఇటువంటి అనేక మహిమాన్వితమైన, సమస్త పాపగర్వాన్ని నశింపజేసే, సముద్రాలవంటి గంభీరత్వంతోనూ ఆకాశంవంటి విశాలత్వంతోనూ కూడిన అసంఖ్యాక పుణ్యతీర్థాలకు నిలయమైనదీ అయిన పవిత్ర శ్రీ వేంకటాచల పర్వత శిఖరాగ్రాన మహాకల్పవృక్షంవలె విరాజిల్లుతున్నవాడును,

తన పాదమహిమతో గర్వించిన మేరు మొదలైన మహాపర్వతాల గర్వాన్ని అణచివేసేవాడును, తన పాదకాంతులతో పర్వతశిఖరాలనూ వృక్షసమూహాలనూ ప్రకాశింపజేసి అంధకారాన్ని తొలగించేవాడును,

సరస్వతీపతియైన బ్రహ్మదేవుడు, పార్వతీపతియైన పరమశివుడు, ఇంద్రాణీపతియైన దేవేంద్రుడు మొదలైన దేవతల మధురమైన స్తోత్రవాణులచే కీర్తింపబడే అపారమైన మహిమ కలవాడును, సమస్త భువనాలను తన ఉదరంలో ధరించినవాడును,

దేవతలకు గురువులవంటి మహనీయులచే స్తుతింపబడేవాడును, అపారమైన సద్గుణాలు కలిగిన శ్రీరామానుజాచార్యులచే సేవింపబడిన పవిత్రధామంలో నివసించేవాడును, బంగారు కాంతులతో ప్రకాశించే శ్రీమహాలక్ష్మీ నివాసమైన వక్షస్థలాన్ని కలిగినవాడును, లేత చిగుళ్లతో నిర్మించిన తోరణమాలలను తలపించే మనోహరమైన వనమాలను ధరించినవాడును,

నల్లని వర్షమేఘాల సమూహాన్ని తలపించే నీలవర్ణపు కేశాలతో అలంకరింపబడినవాడును, అప్పుడే వికసించిన లేత పద్మంవంటి సుందరమైన ముఖమండలం కలవాడును, విశాలమైన నుదుటిపై అమృతధారలను మించిన నిర్మలత్వంతో ప్రకాశించే స్వచ్ఛమైన కర్పూరమయమైన రెండు తెల్లని ఊర్ధ్వపుండ్ర రేఖలతో శోభిల్లుతున్నవాడును,

పూర్తిగా వికసించిన బంగారు పద్మంలోని నూతన కేశరాలవంటి పసిడి కాంతితో ప్రకాశించే పీతాంబరాన్ని ధరించినవాడును, ఆ పీతాంబరం సుందరంగా అలంకరించే మనోహరమైన ఉదరభాగం కలవాడును, దేవేంద్రుని మణిస్తంభాల గాంభీర్యాన్ని తలపించే బలిష్ఠమైన తొడలు కలవాడును, విశాలమైన అరటిమొగ్గల సౌందర్యాన్ని అధిగమించే సుందరమైన పిక్కలు కలవాడును,

అప్పుడే చిగురించిన లేత ఎర్రని ఆకులకంటే మృదువైనవీ, వికసించిన ఎర్రని పద్మాలకంటే మనోహరమైనవీ అయిన పాదకమలాలు కలవాడును, ఆ పాదాలను ఆశ్రయించినవారి సంసారబంధాలను తొలగించేవాడును, శరదృతువులోని నిర్మలమైన చంద్రబింబాల కాంతిని అధిగమించే తెల్లని గోళ్లతో ప్రకాశించేవాడును, తన పాదాల సౌందర్యంతో పద్మాల గర్వాన్ని అణచివేసేవాడును,

మోకాళ్లవరకు పొడవుగా విస్తరించినవీ, ఏనుగు తొండాలవంటి దృఢత్వం కలిగినవీ, నీలమణులతో నిర్మించిన కల్పవృక్షశాఖలను తలపించేవీ, తామరతూడులవంటి సౌకుమార్యంతో కూడినవీ, ప్రకాశవంతమైన బంగారు కంకణాలతో అలంకరింపబడినవీ అయిన రెండు దివ్యబాహువులు కలవాడును,

ఒకేసారి ఉదయించిన కోటి సూర్యచంద్ర మండలాల కాంతితో ప్రకాశించే సుదర్శనచక్రాన్నీ, పాంచజన్యశంఖాన్నీ తన పై రెండు చేతులలో ధరించినవాడును,

అప్పుడే పదునుపెట్టిన మహానీలమణుల కాంతిని సైతం అధిగమించే సాలగ్రామాల సమూహంతో కూడినవీ, నూతనంగా కరిగించిన బంగారు తొడుగులతో ప్రకాశించేవీ, నాభిమండలం వరకు పొడవుగా వేలాడుతున్నవీ అయిన దివ్యహారాలతో అలంకరింపబడిన విశాలమైన వక్షస్థలం కలవాడును,

ఎత్తైన ప్రదేశాల నుంచి జాలువారే గంగానదీ జలధారలవంటి మనోహరమైన హారావళులతో శోభిల్లుతున్నవాడును, ఆ హారాల సౌందర్యంతో మహోన్నతమైన భవనసమూహాల వైభవాన్ని అధిగమించేవాడును, వాటి దివ్యకాంతులతో అంధకారాన్ని తొలగించి లౌకికమైన మోహాన్ని హరించేవాడును,

తుమ్మెదలవంటి నల్లని రత్నాలతోనూ, అగ్నికణాలవంటి ఎర్రని మణులతోనూ, ప్రకాశవంతమైన బంగారు ఆభరణాలతోనూ, దీపజ్వాలలవంటి కాంతులను ప్రసరించే హారాలతోనూ సర్వాంగసుందరంగా అలంకరింపబడినవాడును,

అప్పుడే వికసించిన మృదువైన పద్మాల సమూహసౌందర్యాన్ని అధిగమించే విశాలమైన మనోహర కంఠం కలవాడును, ఆ కంఠాన్ని అలంకరించే సుందరమైన బంగారు కంఠహారాలతో ప్రకాశించేవాడును,

వాయువును ఆహారంగా స్వీకరించే సర్పరాజైన ఆదిశేషుని శయ్యగా స్వీకరించినవాడును, తన పరిచర్యలో నిమగ్నమైన సర్పసమూహాలను స్మరింపజేసే బంగారు నాగాభరణాలతో సర్వాంగాలను అలంకరించుకున్నవాడును, ఆ నాగాభరణాల ద్వారా తన శేషశాయిత్వ మహిమను ప్రకటించేవాడును,

కోటి సూర్యుల ప్రకాశాన్ని సైతం అధిగమించే దివ్యకిరీటాన్ని ధరించినవాడును, ఆ కిరీటంలోని అనేక రత్నాల నుంచి వెలువడే కాంతికిరణాలతో గర్భగృహంలోని అంధకారాన్ని నిరంతరం తొలగించేవాడును,

అపరిమితమైన అనేక భువనాలతో నిండిన అఖండ బ్రహ్మాండమండలాలన్నింటినీ తన ఉదరంలో ధరించినవాడును,

మహనీయులలో శ్రేష్ఠుడైన అనంతార్యులు పవిత్రమైన చెరువును తవ్వుతున్న సందర్భంలో ఉపయోగించిన పనిముట్టు తగలడం వల్ల తన చుబుకంపై ఏర్పడిన గాయపు గుర్తును ఆభరణంగా ధరించినవాడును, ఆ గుర్తు ద్వారా తనను ఆశ్రయించిన భక్తులపట్ల గల అపారమైన వాత్సల్యాన్ని ప్రకటించేవాడును,

మడ్డళాలు, డిండిమాలు, ఢమరుకాలు, జర్ఘరాలు, కాహళాలు, పటహాలు, మృదుమద్దళాలు, మృదంగాలు, దుందుభులు, ఢక్కలు మొదలైన అనేక మంగళవాద్యాల మధురమైన నాదాలతో సేవింపబడేవాడును,

నాట, ఆరభి, భూపాళం, బిలహరి, మాయామాళవగౌళ, అసావేరి, సావేరి, శుద్ధసావేరి, దేవగాంధారి, ధన్యాసి, బేగడ, హిందుస్తానీ కాపీ, తోడి, నాటకురంజి, శ్రీరాగం, సహానా, అఠాణా, సారంగి, దర్బారు, పంతువరాళి, వరాళి, కల్యాణి, భూరికల్యాణి, యమునాకల్యాణి, హుసేని, జంఝోటి, కౌమారి, కన్నడ, ఖరహరప్రియ, కలహంస, నాదనామక్రియ, ముఖారి, పున్నాగవరాళి, కాంభోజి, భైరవి, యదుకులకాంభోజి, ఆనందభైరవి, శంకరాభరణం, మోహనం, రేగుప్తి, సౌరాష్ట్రం, నీలాంబరి, గుణక్రియ, మేఘగర్జని, హంసధ్వని, శోకవరాళి, మధ్యమావతి, జేంజురుటి, సురటి, ద్విజావంతి, మలయాంబరి, కాపీపరశు, ధనాసిరి, దేశికతోడి, ఆహిరి, వసంతగౌళ, సంతు, కేదారగౌళ మొదలైన అనేక రాగాలలో ఆలపించబడే మధురమైన గానాలతో స్తుతింపబడేవాడును,

కనకాంగి, రత్నాంగి, గానమూర్తి, వనస్పతి, వాచస్పతి, దానవతి, మానరూపి, సేనాపతి, హనుమత్తోడి, ధేనుక, నాటకప్రియ, కోకిలప్రియ, రూపవతి, గాయకప్రియ, వకుళాభరణం, చక్రవాకం, సూర్యకాంతం, హాటకాంబరి, ఝంకారధ్వని, నటభైరవి, కీరవాణి, హరికాంభోజి, ధీరశంకరాభరణం, నాగానందిని, యాగప్రియ మొదలైన అనేక రాగాలతో నిరంతరం కొనసాగుతున్న సరసమైన సంగీతసేవలను స్వీకరించేవాడును, ఆ సంగీతసేవలతో కూడిన నిత్యోత్సవాలు, పక్షోత్సవాలు, మాసోత్సవాలు, సంవత్సరానికి ఒకసారి జరిగే మహోత్సవాలు మొదలైన వివిధ ఉత్సవాల ద్వారా భక్తులకు అపారమైన ఆనందాన్ని కలిగించేవాడును,

శ్రీమదానందనిలయ విమానంలో నివసించేవాడును, పద్మంలో నివసించే శ్రీమహాలక్ష్మీదేవి పాదపద్మాల రేణువులతో తన వక్షస్థలాన్ని అలంకరించుకున్నవాడును, శ్రీనివాసుడనే దివ్యనామంతో విరాజిల్లేవాడును, సర్వదా సుప్రసన్నుడై విజయవంతంగా ప్రకాశించేవాడును,

శ్రీ అలర్మేల్మంగ నాయికతో కూడిన శ్రీనివాసస్వామియై భక్తులందరిపట్ల అత్యంత ప్రీతితోనూ ప్రసన్నతతోనూ ఉండి, కోరిన వరాలను అనుగ్రహించే వరప్రదాతయై విరాజిల్లేవాడును,

పనస, పాటలి, పలాశ, బిల్వ, పున్నాగ, మామిడి, అరటి, చందనం, చంపక, మంజుళ, మందార, హింజుల, తిలక, మాతులుంగ, కొబ్బరి, క్రౌంచ, అశోక, మధూక, ఉసిరి, హిందుక, నాగకేతక, పూర్ణకుంద, పూర్ణగంధ, రసకంద, వనవంజుళ, ఖర్జూర, సాల, కోవిదార, హింతాల, పనస, వికట, వైకస, వరుణ, తరుఘమరణ, విచుళ, అశ్వత్థ, యక్ష, వసుధ, వర్మాధ, మంత్రిణి, చింత, బోధి, మర్రి, ఘటపటల, జంబూ, మతల్లి, వీరతచుల్లి, వసతి, వాసతి, జీవని, పోషణి మొదలైన అనేక రకాల వృక్షాలు, లతలు, పుష్పఫలసమృద్ధితో కూడిన వనసమూహాలతోనూ, తమాలవృక్షాల మాలికలతోనూ అలంకరింపబడిన పవిత్రక్షేత్రంలో నివసించేవాడును,

చషకాలు, నెమళ్లు, హంసలు, భరద్వాజ పక్షులు, కోకిలలు, చక్రవాకాలు, పావురాలు, గరుడపక్షులు, నారాయణపక్షులు మొదలైన అనేక విధాలైన పక్షిజాతుల సమూహాలతో శోభిల్లే వనప్రాంతాలలో విరాజిల్లేవాడును,

బ్రాహ్మణులు, క్షత్రియులు, వైశ్యులు, శూద్రులు మొదలైన వివిధ వర్ణాలకు, అనేక జాతులకు చెందిన భక్తజన సమూహాలచే సేవింపబడేవాడును,

మాణిక్యాలు, వజ్రాలు, వైఢూర్యాలు, గోమేధికాలు, పుష్యరాగాలు, పద్మరాగాలు, ఇంద్రనీలమణులు, పగడాలు, ముత్యాలు, స్ఫటికాలు, బంగారం మొదలైన అమూల్యమైన రత్నాలతో పొదగబడిన దేవతామూర్తులు, ఆభరణాలు, దివ్యనిర్మాణాలతో ధగధగలాడే వైభవాన్ని కలిగినవాడును,

రథాలు, గజాలు, తురగాలు, పదాతిదళాలు మొదలైన పరివారసమూహాలతో కూడిన మహోన్నతమైన ఉత్సవవైభవాన్ని కలిగినవాడును,

భేరీలు, మద్దళాలు, మురవకాలు, ఝల్లరీలు, శంఖాలు, కాహళాలు, నృత్యాలు, గానాలు, తాళవాద్యాలు, కుంభవాద్యాలు, పంచముఖవాద్యాలు, అహమీమార్గన్నటీవాద్యాలు, కిటికుంతలవాద్యాలు, సురటీచౌండోవాద్యాలు, తిమిలకవితాళవాద్యాలు, తక్కరాగ్రవాద్యాలు, ఘంటానాదాలు, బ్రహ్మతాళాలు, సమతాళాలు, కొట్టరీతాళాలు, ఢక్కరీతాళాలు, ఎక్కాళాలు, ధారావాద్యాలు, పటహాలు, కాంస్యవాద్యాలు మొదలైన అనేక మంగళవాద్యాల నాదాలతో సేవింపబడేవాడును,

భరతనాట్యానికి సంబంధించిన వివిధ అలంకారాలతోనూ, కిన్నరులు కింపురుషుల దివ్యగానాలతోనూ, రుద్రవీణ, ముఖవీణ, వాయువీణ, తుంబురువీణ, గాంధర్వవీణ, నారదవీణ, స్వరమండలం, రావణహస్తవీణ మొదలైన అనేక విధాలైన వీణావాద్యాల మధురనాదాలతోనూ, వివిధ క్రియాలంకారాలతో కూడిన సంగీతసేవలతోనూ ఆరాధింపబడేవాడును,

బావులు, దిగుడుబావులు, చెరువులు, కొలనులు మొదలైన పవిత్ర జలాశయాలతోనూ, గంగ, యమున, రేవా, వరుణా, శోణనది, శోభనది, సువర్ణముఖి, వేగవతి, వేత్రవతి, క్షీరనది, బాహునది, గరుడనది, కావేరి, తామ్రపర్ణి మొదలైన మహాపుణ్యనదుల పవిత్రజలాలతోనూ సేవింపబడేవాడును, ఆ నదుల రెండు తీరాలను సస్యశ్యామలం చేస్తూ నిరంతరం ప్రవహించే పవిత్రజలసంపదల మహిమతో కీర్తింపబడేవాడును,

ఋగ్వేదం, యజుర్వేదం, సామవేదం, అథర్వవేదం అనే నాలుగు వేదాల ఘోషలతోనూ, శాస్త్రాలు, ఇతిహాసాలు, పురాణాలు, సమస్త విద్యల పఠనాలతోనూ నిరంతరం స్తుతింపబడేవాడును,

కోటి సూర్యుల ప్రకాశంతో సమానమైన దివ్యతేజస్సునూ, కోటి చంద్రుల కాంతితో సమానమైన శాంతిమయమైన సౌందర్యాన్నీ కలిగినవాడును, నిత్యకల్యాణ పరంపరలతో సమస్త లోకాలకు ఉత్తరోత్తరాభివృద్ధిని ప్రసాదించేవాడును అయిన శ్రీ అలర్మేల్మంగ సమేత శ్రీనివాసస్వామి అనుగ్రహంతో సమస్త మంగళాలు నిరంతరం వృద్ధి చెందుగాక! ఈ మంగళసంకల్పాన్ని మహానుభావులందరూ అనుగ్రహింతురుగాక!

పాలకులు వేదధర్మాలను గౌరవించేవారై, ధర్మబద్ధంగా పరిపాలించేవారగుదురుగాక!

ఈ దేశం సమస్త ఉపద్రవాల నుంచి విముక్తమై ప్రశాంతంగా ఉండుగాక!

సద్గుణసంపన్నులైన సజ్జనులందరూ సుఖసంతోషాలతో వర్ధిల్లుదురుగాక!

సమస్త శుభమంగళాలు కలుగుగాక!

అన్ని విధాలైన ఉత్తరోత్తరాభివృద్ధి కలుగుగాక!

సకల కల్యాణాలు సమృద్ధిగా వర్ధిల్లుగాక!

హరిః ఓం.


తాడేపల్లి పతంజలి గారి వివరణ 
శ్రీహరి స్వామి, సూర్య ప్రకాశ్ గారి ఆలాపన


దుర్గాష్టమి – దుర్గాదేవి స్వరూప ఆధ్యాత్మిక ప్రాశస్త్యం


శరన్నవరాత్రులలో దుర్గాష్టమి అత్యంత పవిత్రమైన పర్వదినం. విజయవాడ ఇంద్రకీలాద్రిపై కొలువై ఉన్న శ్రీ కనకదుర్గమ్మ దుర్గాదేవి స్వరూపంలో దర్శనమివ్వడం భక్తులకు విశేషమైన ఆధ్యాత్మిక సందేశాన్ని అందిస్తుంది. నవరాత్రులలో జగన్మాతను వివిధ రూపాలలో ఆరాధించినప్పటికీ, దుర్గారూపం ఆమె సర్వరక్షకత్వాన్ని, అజేయమైన శక్తిని, అనంతమైన కరుణను ఏకకాలంలో వెల్లడిస్తుంది. దుర్గాదేవి అంటే కేవలం దుష్టశక్తులను సంహరించే యుద్ధదేవత మాత్రమే కాదు. జీవులను సంసారబంధాల నుంచి విముక్తులను చేసి, అజ్ఞానాంధకారాన్ని తొలగించి, ధర్మమార్గంలో నడిపించే పరమేశ్వరి. అందువల్ల దుర్గాష్టమి ఆరాధనలో బాహ్యమైన శత్రువులపై విజయం కంటే అంతరంగంలోని దుర్గుణాలపై విజయం సాధించడం ప్రధానమైన ఆధ్యాత్మిక లక్ష్యం.

దుర్గా అనే నామానికి అనేక ఆధ్యాత్మిక వ్యాఖ్యానాలు ఉన్నాయి. దుర్గమమైన కష్టాలను దాటించేది, దుఃఖాలను తొలగించేది, సులభంగా అధిగమించలేని అడ్డంకుల నుంచి రక్షించేది దుర్గాదేవి. దుర్గం అంటే దాటడానికి కష్టమైన ప్రదేశం లేదా దుర్భేద్యమైన కోట అనే అర్థాలు కూడా ఉన్నాయి. మనిషి జీవితంలో అజ్ఞానం, అహంకారం, భయం, మోహం, అసూయ, క్రోధం వంటి దుర్గమమైన అడ్డంకులు ఎదురవుతుంటాయి. వీటిని కేవలం బాహ్యబలంతో జయించడం సాధ్యం కాదు. వివేకం, ఆత్మవిశ్వాసం, ధర్మనిష్ఠ, దైవానుగ్రహం అవసరం. ఈ అంతర్గత శక్తులను మేల్కొలిపే జగన్మాతే దుర్గాదేవి. ఆమెను ఆశ్రయించడం అంటే జీవితంలోని కష్టాల నుంచి తప్పించుకోవడం మాత్రమే కాకుండా, వాటిని ధైర్యంగా ఎదుర్కొనే ఆధ్యాత్మిక సామర్థ్యాన్ని పొందడం.

దేవీమాహాత్మ్యంలో దుర్గాదేవిని సమస్త దేవతల తేజస్సుల సమాహారంగా వర్ణిస్తారు. ఈ వర్ణనలో గొప్ప తాత్త్విక భావం ఉంది. సృష్టిలోని జ్ఞానం, బలం, ఐశ్వర్యం, ధైర్యం, కరుణ, సృజనాత్మకత వంటి శక్తులన్నింటికీ మూలం ఒకే పరాశక్తి. దేవతలందరి శక్తులు ఆమెలో ఏకమవడం ద్వారా భిన్నత్వంలో ఏకత్వం అనే సత్యం వ్యక్తమవుతుంది. మనిషిలో కూడా ఆలోచన, సంకల్పం, కార్యశక్తి పరస్పరం సమన్వయంతో పనిచేసినప్పుడే ధర్మవిజయం సాధ్యమవుతుంది. దుర్గాదేవి ఈ సమన్వయానికి దివ్యప్రతీక. ఆమె ధరించే ఆయుధాలు విధ్వంసానికి మాత్రమే సంకేతాలు కావు. అవి అజ్ఞానాన్ని ఛేదించే జ్ఞానానికి, అధర్మాన్ని నిరోధించే ధైర్యానికి, మనస్సును నియంత్రించే వివేకానికి, సత్యాన్ని నిలబెట్టే సంకల్పానికి ప్రతీకలు.

దేవీమాహాత్మ్యంలో మహిషాసురుడు, శుంభనిశుంభులు, రక్తబీజుడు వంటి అసురుల సంహారగాథలను ఆధ్యాత్మిక దృష్టితో పరిశీలించినప్పుడు అవి మానవుని అంతరంగంలో జరిగే సంఘర్షణలను కూడా గుర్తుచేస్తాయి. మహిషాసురుని అహంకారానికి, శుంభనిశుంభులను స్వార్థపూరితమైన ఆధిపత్యభావాలకు, రక్తబీజుని పదేపదే పుట్టుకొచ్చే దురాలోచనలకు ప్రతీకలుగా భావించవచ్చు. ఒక దురాలోచనను అణచివేసినంత మాత్రాన అది పూర్తిగా నశించకపోవచ్చు. దానికి మూలమైన అజ్ఞానాన్ని తొలగించినప్పుడే నిజమైన మార్పు కలుగుతుంది. దుర్గాదేవి అసురసంహారం ద్వారా తెలియజేసే అంతరార్థం ఇదే. మనస్సులోని దుర్గుణాలను జయించకుండా బాహ్యప్రపంచంలో సాధించే విజయాలు శాశ్వతమైన శాంతిని ప్రసాదించలేవు.

దుర్గాదేవి సింహవాహనంపై విరాజిల్లడం కూడా విశేషమైన ఆధ్యాత్మిక సందేశాన్ని అందిస్తుంది. సింహం శౌర్యానికి, శక్తికి, నిర్భయత్వానికి ప్రతీక. అత్యంత బలమైన సింహాన్ని తన వాహనంగా చేసుకున్న అమ్మవారి రూపం, అదుపులేని శక్తిని ధర్మానికి లోబరచుకోవాలని బోధిస్తుంది. అమ్మవారి ముఖంలో కనిపించే ప్రశాంతత, చేతులలోని ఆయుధాలు పరస్పర విరుద్ధమైనవి కావు. దుష్టశిక్షణలో కఠినత్వం, శిష్టరక్షణలో కరుణ ఒకే దైవస్వరూపంలో ఎలా సమన్వయమవుతాయో అవి తెలియజేస్తాయి. నిజమైన ఆధ్యాత్మిక శక్తి క్రోధంలో కాకుండా, క్రోధాన్ని నియంత్రించగల స్థిరత్వంలో ఉందని ఈ రూపం గుర్తుచేస్తుంది.

వేదసంప్రదాయంలోని దుర్గాసూక్తం అమ్మవారి ఆరాధనకు మరింత లోతైన అర్థాన్ని అందిస్తుంది. అందులో అగ్నిస్వరూపమైన దైవశక్తిని ఆశ్రయించి సమస్త దుర్గాలను దాటించమని ప్రార్థిస్తారు. సముద్రాన్ని నావ ద్వారా దాటినట్లుగా జీవితంలోని కష్టాలను దాటించమనే భావన ఆ సూక్తంలో వ్యక్తమవుతుంది. అగ్ని తనను ఆశ్రయించిన పదార్థంలోని మలినాలను తొలగించినట్లే, దైవానుగ్రహం సాధకుని అంతరంగంలోని అజ్ఞానాన్ని, దుర్వాసనలను తొలగిస్తుందని భావించవచ్చు. అందువల్ల దుర్గాదేవిని అగ్నివర్ణగా, తపస్సుతో ప్రకాశించే శక్తిగా ఆరాధిస్తారు. ఇక్కడ తపస్సు అంటే కేవలం శారీరక కష్టాలను అనుభవించడం కాదు. మనస్సును శుద్ధి చేసుకుని, ఇంద్రియాలను నియంత్రించి, సత్యనిష్ఠతో జీవించడం.

దేవీమాహాత్మ్యంలోని నారాయణీస్తుతిలో జగన్మాతను సమస్త జీవులలో వివిధ శక్తులుగా వ్యాపించి ఉన్న పరమేశ్వరిగా కీర్తిస్తారు. జీవులలో బుద్ధిగా, శక్తిగా, క్షాంతిగా, దయగా, శాంతిగా ప్రకాశించేది ఆమెయేననే భావన శాక్తతత్త్వంలోని అత్యున్నతమైన బోధ. ఈ దృష్టి కలిగిన భక్తుడు దేవిని ఆలయంలో మాత్రమే కాకుండా ప్రతి జీవిలోనూ దర్శించడానికి ప్రయత్నిస్తాడు. ఇతరుల బాధను తన బాధగా భావించడం, బలహీనులను రక్షించడం, అన్యాయాన్ని ఎదిరించడం, స్త్రీలను గౌరవించడం, సమస్త జీవుల పట్ల దయతో వ్యవహరించడం నిజమైన దుర్గారాధనలో భాగాలవుతాయి. భక్తి కేవలం పూజామందిరానికి పరిమితం కాకుండా నిత్యజీవితంలోని ఆచరణగా మారినప్పుడే దాని ఆధ్యాత్మిక ప్రయోజనం నెరవేరుతుంది.

ఇంద్రకీలాద్రి క్షేత్రపురాణం ప్రకారం కీలుడు అనే భక్తుడు తన హృదయంలో అమ్మవారు శాశ్వతంగా నివసించాలని కోరుకుని తపస్సు చేశాడు. అతని భక్తికి మెచ్చిన జగన్మాత ఆ పర్వతంపై స్వయంభువుగా వెలసిందని స్థలపురాణం తెలియజేస్తుంది. ఈ గాథలో అంతర్లీనమైన సందేశం ఎంతో విశిష్టమైనది. భగవంతుని అనుగ్రహం కోసం భక్తుడు బాహ్యప్రపంచంలో వెదకడమే కాకుండా తన హృదయాన్ని దైవనివాసానికి తగిన పవిత్రస్థానంగా తీర్చిదిద్దుకోవాలి. కీలుడు పర్వతంగా మారడం అచంచలమైన భక్తికి ప్రతీకగా భావించవచ్చు. ఎన్ని కష్టాలు ఎదురైనా దైవవిశ్వాసంలో స్థిరంగా నిలిచే హృదయమే నిజమైన ఇంద్రకీలాద్రి.

ఈ క్షేత్రంలో దుర్గమ్మను కనకదుర్గగా ఆరాధించడంలోనూ ఒక విశేషమైన భావన ఉంది. కనకం అంటే బంగారం. బంగారం అగ్నిలో శుద్ధి చేయబడినప్పుడు దాని స్వచ్ఛత మరింత స్పష్టమవుతుంది. అదేవిధంగా జీవితంలోని కష్టాలు, పరీక్షలు మనిషిలోని సద్గుణాలను వికసింపజేసే అవకాశాలుగా మారవచ్చు. ఆధ్యాత్మిక దృష్టిలో నిజమైన కనకసంపద అంటే కేవలం ధనం కాదు. నిర్మలమైన మనస్సు, ధర్మబుద్ధి, ఆత్మవిశ్వాసం, కరుణ, జ్ఞానం వంటి అంతరంగ ఐశ్వర్యాలు. అమ్మవారి అనుగ్రహంతో ఈ సంపదలను పొందడమే కనకదుర్గారాధనలోని ఉన్నతమైన ప్రయోజనం.

అష్టమి తిథికి శక్తి ఉపాసనలో ప్రత్యేకమైన ప్రాధాన్యం ఉంది. ఈ రోజున చేసే దేవీపూజ, స్తోత్రపారాయణం, ధ్యానం, కుమారీపూజ వంటి ఆచారాలు జగన్మాతను సర్వవ్యాపకమైన మాతృశక్తిగా దర్శించే భావనను పెంపొందిస్తాయి. ముఖ్యంగా బాలికలను దేవీస్వరూపాలుగా గౌరవించే కుమారీపూజ, పవిత్రతకు, నిర్మలత్వానికి, మాతృశక్తి పట్ల గౌరవానికి సంకేతం. అయితే ఈ ఆరాధన యొక్క నిజమైన సార్థకత సమాజంలో స్త్రీల పట్ల గౌరవం, రక్షణ, సమానమైన మానవగౌరవం ఆచరణలో వ్యక్తమైనప్పుడే కలుగుతుంది.

దుర్గాష్టమినాడు శ్రీ కనకదుర్గమ్మ దర్శనం భక్తునికి ఒక గొప్ప ఆత్మపరిశీలనకు అవకాశాన్ని కల్పిస్తుంది. మనలోని భయాన్ని ధైర్యంగా, అజ్ఞానాన్ని జ్ఞానంగా, క్రోధాన్ని సహనంగా, స్వార్థాన్ని సేవాభావంగా మార్చుకోవడమే దుర్గాదేవికి సమర్పించగల ఉత్తమమైన పూజ. అమ్మవారి చేతులలోని ఆయుధాలు మన దుర్గుణాలను తొలగించే శక్తులుగా, ఆమె సింహవాహనం ధర్మసాహసానికి ప్రతీకగా, ఆమె కరుణామయమైన ముఖం అంతరంగశాంతికి నిలయంగా భావించాలి. జీవితంలోని దుర్గమమైన మార్గాలను దాటించి, భక్తుని హృదయంలో జ్ఞానజ్యోతిని వెలిగించి, ధర్మమార్గంలో స్థిరంగా నిలబెట్టే జగజ్జనని శ్రీ దుర్గాదేవి. ఆమె అనుగ్రహంతో బాహ్యమైన కష్టాలను అధిగమించడమే కాకుండా, అంతరంగంలోని అజ్ఞానాన్ని జయించి, నిర్భయమైన, నిర్మలమైన, సార్థకమైన జీవితాన్ని గడపడమే దుర్గాష్టమి పర్వదినపు పరమార్థం.

మహానవమి – శ్రీ మహిషాసురమర్దినీ దేవి ఆధ్యాత్మిక ప్రాశస్త్యం

దేవీ శరన్నవరాత్రులలో మహానవమి అత్యంత పవిత్రమైన పర్వదినం. ఈ రోజున విజయవాడ ఇంద్రకీలాద్రిపై కొలువై ఉన్న శ్రీ కనకదుర్గమ్మ మహిషాసురమర్దినీ అలంకారంలో భక్తులకు దర్శనమిస్తుంది. జగత్తును పీడించే అధర్మశక్తులను సంహరించి, ధర్మాన్ని పునఃస్థాపించే ఆదిపరాశక్తి మహిమాన్విత స్వరూపమే మహిషాసురమర్దిని. ఈ రూపంలో అమ్మవారు కేవలం రాక్షససంహారిణి మాత్రమే కాదు. భక్తులలోని అజ్ఞానం, అహంకారం, మోహం, భయం వంటి అంతర్గత శత్రువులను తొలగించి, జ్ఞానాన్ని, ధైర్యాన్ని, ఆత్మవిశ్వాసాన్ని ప్రసాదించే జగన్మాత. తొమ్మిది రోజుల దేవీ ఉపాసనలో మహానవమి సాధకుని అంతరంగ శుద్ధికి, ఆధ్యాత్మిక విజయానికి ప్రతీకగా నిలుస్తుంది.

మార్కండేయ పురాణంలోని దేవీమాహాత్మ్యం లేదా దుర్గాసప్తశతిలో మహిషాసురమర్దినీ అవతార మహిమ విశదంగా వర్ణించబడింది. మహిషాసురుడు తన బలపరాక్రమాలతో దేవతలను ఓడించి స్వర్గాధిపత్యాన్ని ఆక్రమించాడు. లోకంలో ధర్మం క్షీణించి, అధర్మం పెరిగిపోయినప్పుడు దేవతలందరూ బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరులను ఆశ్రయించారు. అప్పుడు సమస్త దేవతల తేజస్సులు ఏకమై ఒక మహాదివ్యశక్తిగా ఆవిర్భవించాయి. ఆ తేజోరాశి నుంచే మహాదేవి అవతరించింది. దేవతలు తమ తమ ఆయుధాలను ఆమెకు సమర్పించారు. పరమేశ్వరుడు త్రిశూలాన్ని, మహావిష్ణువు చక్రాన్ని, వరుణుడు శంఖాన్ని, అగ్ని శక్త్యాయుధాన్ని, వాయువు ధనుర్బాణాలను, ఇంద్రుడు వజ్రాయుధాన్ని సమర్పించారు. హిమవంతుడు సింహాన్ని వాహనంగా ఇచ్చాడు. ఈ విధంగా సమస్త దేవతాశక్తులకు మూలమైన పరాశక్తి మహిషాసురునితో యుద్ధం చేసి అతనిని సంహరించింది.

ఈ అవతారంలోని ప్రధానమైన ఆధ్యాత్మిక తత్త్వం శక్తులన్నింటికీ మూలం ఒక్కటేననే సత్యం. సృష్టి, స్థితి, లయలకు కారణమైన బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరుల శక్తులు కూడా పరాశక్తి నుంచే వ్యక్తమవుతాయని శాక్తసంప్రదాయం వివరిస్తుంది. దేవతల తేజస్సులన్నీ ఏకమై దేవి రూపాన్ని ధరించడం ద్వారా పరమాత్మశక్తి అనేక రూపాలలో వ్యక్తమైనప్పటికీ దాని మూలస్వరూపం ఒక్కటేనని తెలియజేస్తుంది. మహిషాసురమర్దిని ఈ సమష్టి దైవశక్తికి ప్రత్యక్షరూపం. అందుకే ఆమెను జగన్మాతగా, జగద్రక్షకిగా, సర్వశక్తిస్వరూపిణిగా ఆరాధిస్తారు.

మహిషాసురుడు కేవలం పురాణాలలో కనిపించే రాక్షసుడు మాత్రమే కాదు. ఆధ్యాత్మిక వ్యాఖ్యానంలో అతడు మానవునిలోని అహంకారానికి, అజ్ఞానానికి, అదుపులేని కోరికలకు ప్రతీక. మహిషం అంటే దున్నపోతు. దాని జడత్వాన్ని తమోగుణానికి సంకేతంగా భావిస్తారు. మహిషాసురుడు యుద్ధంలో పదేపదే రూపాలు మార్చుకోవడం మనస్సులోని దుర్గుణాల చంచల స్వభావాన్ని సూచిస్తుంది. ఒకసారి కోపంగా, మరొకసారి మోహంగా, ఇంకొకసారి గర్వంగా, అసూయగా వ్యక్తమయ్యే అంతర్గత శత్రువులు మనిషిని ధర్మమార్గం నుంచి దూరం చేస్తాయి. వాటిని జయించడానికి కేవలం బాహ్యబలం సరిపోదు. జ్ఞానం, వివేకం, మనోనిగ్రహం, దైవానుగ్రహం అవసరం. మహిషాసురమర్దిని ఆ దుర్గుణాలను నిర్మూలించే ఆత్మశక్తికి ప్రతీక.

అమ్మవారి చేతులలోని ఆయుధాలకు కూడా విశిష్టమైన అంతరార్థం ఉంది. త్రిశూలాన్ని సత్త్వ, రజస్, తమస్ అనే త్రిగుణాలపై ఆధిపత్యానికి ప్రతీకగా భావిస్తారు. చక్రం ధర్మరక్షణకు, కాలచక్రాన్ని నియంత్రించే దైవశక్తికి సంకేతం. ఖడ్గం అజ్ఞానాన్ని ఛేదించే జ్ఞానానికి ప్రతీక. శంఖం దైవచైతన్యాన్ని మేల్కొలిపే పవిత్రనాదాన్ని సూచిస్తుంది. ధనుర్బాణాలు ఏకాగ్రతతో కూడిన సంకల్పశక్తిని తెలియజేస్తాయి. సింహవాహనం నిర్భయత్వానికి, ధైర్యానికి, అదుపులో ఉన్న పరాక్రమానికి ప్రతీక. ఈ ఆయుధాలన్నీ సాధకుని ఆధ్యాత్మిక పురోగతికి అవసరమైన వివిధ గుణాలను సూచిస్తాయి. మహిషాసురునిపై అమ్మవారి విజయం మనిషిలోని దైవీగుణాలు ఆసురీగుణాలను జయించడాన్ని తెలియజేస్తుంది.

మహిషాసురమర్దినీ స్వరూపంలో ఒక గొప్ప విశేషం ఉంది. అమ్మవారి ముఖంలో దివ్యమైన ప్రశాంతత కనిపిస్తుండగా, చేతులలో ప్రబలమైన ఆయుధాలు ఉంటాయి. ఇది కరుణకు, శౌర్యానికి మధ్య ఉన్న సమన్వయాన్ని తెలియజేస్తుంది. సజ్జనులను రక్షించడానికి చూపే కరుణే దుర్జనులను శిక్షించే శక్తిగా వ్యక్తమవుతుంది. దుష్టసంహారం అమ్మవారి కోపానికి మాత్రమే సంబంధించినది కాదు. సమస్త జీవుల శ్రేయస్సు కోసం ధర్మాన్ని నిలబెట్టే దైవకార్యం. అందుకే ఆమె ఒకవైపు ఉగ్రరూపిణిగా, మరొకవైపు భక్తులకు అభయప్రదాయినిగా దర్శనమిస్తుంది. నిజమైన శక్తి ఇతరులను భయపెట్టడంలో కాకుండా, బలహీనులను రక్షించడంలో ఉందనే సందేశం ఈ రూపంలో అంతర్లీనంగా ఉంది.

దేవీమాహాత్మ్యంలో మహిషాసురవధ అనంతరం దేవతలు చేసిన స్తుతి ఎంతో గొప్ప ఆధ్యాత్మిక భావాన్ని వెల్లడిస్తుంది. దేవి సమస్త జీవులలో బుద్ధిగా, శక్తిగా, క్షమగా, శాంతిగా, శ్రద్ధగా, దయగా, మాతృభావంగా నివసిస్తుందని దేవతలు కీర్తిస్తారు. అంటే మనలోని సద్గుణాలన్నీ ఆ జగన్మాత అనుగ్రహానికి వ్యక్తీకరణలే. భక్తుడు అమ్మవారిని కేవలం ఆలయంలోని విగ్రహంలో మాత్రమే కాకుండా, ప్రతి జీవిలోని చైతన్యంగా గుర్తించాలి. ఇతరుల పట్ల దయ చూపడం, ధర్మాన్ని ఆచరించడం, సత్యాన్ని నిలబెట్టడం, బలహీనులకు అండగా నిలవడం కూడా దేవి ఆరాధనలో భాగాలే. ఈ భావన మహిషాసురమర్దినీ ఉపాసనను వ్యక్తిగత భక్తి నుంచి విశ్వమానవ శ్రేయస్సు వైపు విస్తరిస్తుంది.

విజయవాడ ఇంద్రకీలాద్రి క్షేత్రానికి మహిషాసురమర్దినీ రూపంతో ప్రత్యేకమైన అనుబంధం ఉంది. క్షేత్రపురాణం ప్రకారం కీలుడు అనే భక్తుని తపస్సుకు ప్రసన్నమైన అమ్మవారు అతని కోరిక మేరకు పర్వతరూపంలో ఉన్న ఇంద్రకీలాద్రిపై కొలువుదీరింది. మహిషాసురుని సంహరించిన అనంతరం అష్టభుజాలతో, కోటి సూర్యుల కాంతితో ప్రకాశించే మహిషాసురమర్దినిగా అక్కడ వెలసిందని స్థలపురాణం తెలియజేస్తుంది. స్వర్ణకాంతులతో వెలుగొందిన అమ్మవారిని దేవతలు కనకదుర్గగా స్తుతించారని సంప్రదాయం. అందువల్ల ఇంద్రకీలాద్రిపై మహానవమినాడు మహిషాసురమర్దినీ అలంకార దర్శనం కేవలం నవరాత్రి ఉత్సవంలోని ఒక ఘట్టం మాత్రమే కాదు. ఆ క్షేత్రంలో అమ్మవారి ఆవిర్భావ మహిమను స్మరించుకునే విశిష్టమైన ఆరాధన.

మహానవమి నవరాత్రి సాధనలో పరిపక్వతకు ప్రతీక. మొదటి రోజులలో భక్తుడు అమ్మవారిని వివిధ రూపాలలో ఆరాధిస్తూ తన మనస్సును పవిత్రం చేసుకుంటాడు. మహానవమినాడు మహిషాసురమర్దినిని దర్శించడం ద్వారా తనలోని దుర్గుణాలను గుర్తించి వాటిపై విజయం సాధించాలనే సంకల్పాన్ని దృఢపరచుకుంటాడు. ఈ అంతర్గత విజయం తరువాత వచ్చే విజయదశమి ధర్మవిజయానికి, మంగళప్రాప్తికి సంకేతంగా నిలుస్తుంది. ఇక్కడ విజయమంటే ఇతరులను ఓడించడం కాదు. తనలోని బలహీనతలను అధిగమించి, ఇంద్రియాలను అదుపులో ఉంచుకుని, ధర్మబద్ధమైన జీవితాన్ని గడపగలగడం.

మహిషాసురమర్దినీ ఆరాధనలో భక్తుడు కోరుకోవలసిన అత్యున్నతమైన వరం కేవలం భౌతికసంపదలు, విజయాలు మాత్రమే కాదు. తనలోని అహంకారం తొలగిపోవాలని, వివేకం పెరగాలని, కష్టాలను ఎదుర్కొనే ధైర్యం కలగాలని, ధర్మమార్గం నుంచి తొలగిపోకుండా ఉండే స్థిరమైన మనస్సు లభించాలని ప్రార్థించాలి. అమ్మవారి పాదాల వద్ద శరణాగతి పొందడం అంటే తనలోని దుర్గుణాలను విడిచిపెట్టి దైవీగుణాలను పెంపొందించుకోవడానికి సిద్ధపడటం. అప్పుడు మహిషాసురమర్దినీ ఆరాధన నిజమైన ఆత్మశుద్ధికి మార్గమవుతుంది.

మహానవమినాడు ఇంద్రకీలాద్రిపై మహిషాసురమర్దినిగా దర్శనమిచ్చే కనకదుర్గమ్మ మనకు అందించే పరమసందేశం ఏమిటంటే, అధర్మం ఎంత బలంగా కనిపించినా ధర్మశక్తి ముందు నిలువలేదు. అజ్ఞానం ఎంతగా ఆవరించినా జ్ఞానజ్యోతి దానిని తొలగించగలదు. అహంకారం ఎంతగా పెరిగినా దైవానుగ్రహంతో కూడిన వినయం దానిని జయించగలదు. జగత్తులో ధర్మాన్ని రక్షించే మహాశక్తియే మన హృదయంలో సద్బుద్ధిగా, ధైర్యంగా, కరుణగా ప్రకాశిస్తోంది. ఆ శక్తిని గుర్తించి, మనలోని మహిషాసుర ప్రవృత్తులను జయించి, పవిత్రమైన జీవితాన్ని గడపడమే మహిషాసురమర్దినీ ఉపాసనలోని నిజమైన ఆధ్యాత్మిక పరమార్థం.

విజయదశమి – శ్రీ రాజరాజేశ్వరీ దేవి ఆధ్యాత్మిక ప్రాశస్త్యం

దేవీ శరన్నవరాత్రులలో విజయదశమి అత్యంత మంగళకరమైన పర్వదినం. తొమ్మిది రోజులపాటు ఆదిపరాశక్తిని వివిధ రూపాలలో ఆరాధించిన భక్తులకు పదవ రోజున ఆ జగన్మాత శ్రీ రాజరాజేశ్వరీ దేవిగా దర్శనమిస్తుంది. విజయవాడ ఇంద్రకీలాద్రిపై కొలువై ఉన్న శ్రీ కనకదుర్గమ్మ విజయదశమినాడు రాజరాజేశ్వరీ అలంకారంలో భక్తులను అనుగ్రహిస్తుంది. నవరాత్రులలో అమ్మవారి వివిధ అలంకారాలు దైవశక్తిలోని విభిన్న తత్త్వాలను తెలియజేస్తే, రాజరాజేశ్వరీ రూపం వాటన్నింటినీ తనలో ఇముడ్చుకున్న పరిపూర్ణమైన పరాశక్తి స్వరూపాన్ని వెల్లడిస్తుంది. మహిషాసురమర్దినిగా అధర్మాన్ని సంహరించిన జగన్మాత, రాజరాజేశ్వరిగా సమస్త జగత్తును ప్రేమతో, కరుణతో, ధర్మంతో పరిపాలించే విశ్వజననిగా దర్శనమిస్తుంది. అందువల్ల విజయదశమి కేవలం దుష్టశక్తులపై సాధించిన విజయానికి సంబంధించిన పండుగ మాత్రమే కాదు. అజ్ఞానంపై జ్ఞానం, అహంకారంపై వినయం, అసత్యంపై సత్యం, అశాంతిపై ఆత్మశాంతి సాధించిన విజయానికి ప్రతీక.

రాజరాజేశ్వరి అనే నామంలోనే గొప్ప ఆధ్యాత్మిక తత్త్వం దాగి ఉంది. రాజులకు రాజు రాజరాజు అయితే, అటువంటి సమస్త పాలకులకూ అధిష్ఠానదేవత రాజరాజేశ్వరి. ఈ నామం భౌతికమైన రాజ్యాధికారాన్ని మాత్రమే సూచించదు. సృష్టిలోని సమస్త శక్తులను నియంత్రించే పరమేశ్వరీ తత్త్వాన్ని తెలియజేస్తుంది. బ్రహ్మ సృష్టికార్యాన్ని, విష్ణువు స్థితికార్యాన్ని, రుద్రుడు సంహారకార్యాన్ని నిర్వహిస్తున్నప్పటికీ, ఆ కార్యాలకు ఆధారమైన మూలశక్తి పరాశక్తియేనని శ్రీవిద్యా సంప్రదాయం వివరిస్తుంది. అందువల్ల రాజరాజేశ్వరి సమస్త దేవతలకూ మూలమైన జగదీశ్వరి. ఆమె ఆరాధన ద్వారా భక్తుడు సృష్టిలో కనిపించే అనేక రూపాల వెనుక ఉన్న ఏకమైన దైవచైతన్యాన్ని గుర్తించడానికి ప్రయత్నిస్తాడు.

శ్రీలలితా సహస్రనామంలో అమ్మవారిని శ్రీమాతా, శ్రీమహారాజ్ఞీ, శ్రీమత్సింహాసనేశ్వరీ అని స్తుతిస్తారు. ఈ మూడు నామాలు రాజరాజేశ్వరీ తత్త్వాన్ని ఎంతో సుందరంగా వివరిస్తాయి. శ్రీమాతా అంటే సమస్త జగత్తుకూ తల్లి. శ్రీమహారాజ్ఞీ అంటే సర్వలోకాలను పరిపాలించే మహారాణి. శ్రీమత్సింహాసనేశ్వరీ అంటే దివ్యమైన సింహాసనంపై అధిష్ఠించి సమస్త విశ్వవ్యవస్థకు ఆధారంగా నిలిచే పరమేశ్వరి. ఇక్కడ మాతృత్వం, సార్వభౌమత్వం, దైవాధిపత్యం ఒకే రూపంలో వ్యక్తమవుతాయి. అమ్మవారి పరిపాలనలో భయం కంటే కరుణ, శిక్ష కంటే ధర్మరక్షణ, అధికారం కంటే లోకక్షేమం ప్రధానమైనవి. ఈ భావన ద్వారా నిజమైన నాయకత్వం ఇతరులపై ఆధిపత్యం చెలాయించడంలో కాకుండా, వారి శ్రేయస్సును కాపాడడంలో ఉందనే గొప్ప సందేశం లభిస్తుంది.

శ్రీవిద్యా ఉపాసనలో రాజరాజేశ్వరిని లలితా త్రిపురసుందరీ స్వరూపంగా ఆరాధిస్తారు. త్రిపురసుందరి అనే నామాన్ని మూడు పురాలకు అధిష్ఠానదేవతగా, స్థూల, సూక్ష్మ, కారణ స్థితులకు అతీతమైన పరమచైతన్యంగా వ్యాఖ్యానిస్తారు. జాగ్రత్, స్వప్న, సుషుప్తి అనే మూడు అవస్థలలోనూ సాక్షిగా ప్రకాశించే చైతన్యమే పరాశక్తి అని శాక్తాద్వైత సంప్రదాయం బోధిస్తుంది. మనిషి సాధారణంగా శరీరాన్ని, మనస్సును, ఆలోచనలను తన నిజస్వరూపంగా భావిస్తాడు. కానీ వీటన్నింటినీ తెలుసుకుంటున్న అంతరంగ చైతన్యాన్ని గుర్తించడమే ఆధ్యాత్మిక సాధనలో ఉన్నతమైన లక్ష్యం. రాజరాజేశ్వరీ ఉపాసన సాధకుని ఈ అంతర్ముఖ ప్రయాణానికి ప్రేరేపిస్తుంది.

రాజరాజేశ్వరీ దేవిని సాధారణంగా చతుర్భుజాలతో, పాశం, అంకుశం, ఇక్షుధనుస్సు, పంచపుష్పబాణాలను ధరించిన సౌమ్యమంగళ స్వరూపిణిగా ధ్యానిస్తారు. ఈ ఆయుధాల వెనుక లోతైన ఆధ్యాత్మిక అర్థాలు ఉన్నాయి. పాశం జీవుని బంధించే రాగాన్ని, అనుబంధాలను సూచిస్తుంది. అంకుశం అహంకారాన్ని నియంత్రించే దైవశక్తికి ప్రతీక. చెరకువిల్లు మనస్సును, ఐదు పుష్పబాణాలు శబ్దం, స్పర్శ, రూపం, రసం, గంధం అనే ఐదు తన్మాత్రలను సూచిస్తాయి. ఈ ప్రతీకల ద్వారా మనస్సు, ఇంద్రియాలు, కోరికలు అన్నీ పరాశక్తి అధీనంలో ఉన్నాయని తెలియజేస్తారు. సాధకుడు తన ఇంద్రియాలను అదుపులో ఉంచుకుని, కోరికలను ధర్మమార్గంలో నడిపించి, అహంకారాన్ని విడిచిపెట్టినప్పుడు అమ్మవారి అనుగ్రహాన్ని అనుభవించగలుగుతాడు.

శ్రీచక్రారాధనలో రాజరాజేశ్వరీ దేవి బిందుస్థానంలో విరాజిల్లే పరదేవత. శ్రీచక్రంలోని నవావరణాలు సాధకుని బాహ్యప్రపంచం నుంచి అంతరంగంలోని పరమచైతన్యం వైపు నడిపించే ఆధ్యాత్మిక మార్గానికి ప్రతీకలుగా భావించబడతాయి. ఆవరణాలను అధిగమిస్తూ బిందుస్థానాన్ని చేరుకోవడం అంటే మనస్సులోని భేదభావాలను, అహంకారాన్ని, అజ్ఞానాన్ని క్రమంగా తొలగించుకుని పరమాత్మతో ఏకత్వాన్ని అనుభవించడం. ఈ దృష్టిలో రాజరాజేశ్వరీ ఆరాధన కేవలం బాహ్యపూజ కాదు. మనస్సును పవిత్రం చేసుకుని, అంతరంగంలో ఉన్న దైవచైతన్యాన్ని గుర్తించే సాధన. ఆమెను చిదానందస్వరూపిణిగా భావించడం వెనుక కూడా ఇదే అంతరార్థం ఉంది.

శ్రీ రాజరాజేశ్వరీ దేవి రూపంలో శివశక్తుల అభేదతత్త్వానికి కూడా విశేషమైన ప్రాధాన్యం ఉంది. శివుడు శుద్ధచైతన్యానికి ప్రతీక అయితే, శక్తి ఆ చైతన్యం యొక్క క్రియాశీల స్వరూపం. శక్తి లేని శివుడు కార్యరహితుడని శాక్తాగమాలు వివరిస్తాయి. ఈ రెండింటినీ వేర్వేరు దైవాలుగా కాకుండా ఒకే పరతత్త్వంలోని అవిభాజ్యమైన అంశాలుగా దర్శించడం శ్రీవిద్యా సంప్రదాయంలోని ప్రధానమైన భావన. రాజరాజేశ్వరి ఈ శివశక్త్యైక్యానికి ప్రతిరూపం. ఆమెను ఆరాధించడం ద్వారా జ్ఞానం, క్రియ, సంకల్పం అనే శక్తుల మధ్య సమన్వయాన్ని సాధించాలనే బోధ లభిస్తుంది.

ఇంద్రకీలాద్రి క్షేత్రంలో ఈ తత్త్వానికి ప్రత్యేకమైన ప్రాధాన్యం ఉంది. అక్కడ కనకదుర్గమ్మతో పాటు మల్లేశ్వరస్వామి కొలువై ఉండటం శివశక్తుల అవినాభావ సంబంధాన్ని తెలియజేస్తుంది. కృష్ణానదీ తీరాన ఉన్న ఈ పవిత్రక్షేత్రంలో విజయదశమినాడు జరిగే పూజలు, ఉత్సవాలు, సంప్రదాయబద్ధమైన హంసవాహన తెప్పోత్సవం భక్తులలో విశేషమైన ఆధ్యాత్మిక ఆనందాన్ని కలిగిస్తాయి. హంసను భారతీయ ఆధ్యాత్మిక సంప్రదాయంలో వివేకానికి, పరమహంస స్థితికి ప్రతీకగా భావిస్తారు. అందువల్ల ఈ ఉత్సవాన్ని జీవుడు వివేకంతో అజ్ఞానాన్ని అధిగమించి పరమాత్మ సాన్నిధ్యాన్ని పొందే ప్రయాణానికి సంకేతంగా కూడా దర్శించవచ్చు.

విజయదశమినాడు రాజరాజేశ్వరిని ఆరాధించడంలో మరొక ముఖ్యమైన అంతరార్థం ఉంది. తొమ్మిది రోజుల ఉపాసన ద్వారా సాధకుడు తనలోని దుర్గుణాలను తగ్గించుకుని, సద్గుణాలను పెంపొందించుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తాడు. పదవ రోజున రాజరాజేశ్వరీ దర్శనం ఆ సాధన ద్వారా పొందవలసిన అంతరంగ పరిపూర్ణతను సూచిస్తుంది. మనస్సుపై నియంత్రణ, ఇంద్రియాలపై ఆధిపత్యం, కోరికలపై వివేకం, సర్వజీవుల పట్ల కరుణ అలవడినప్పుడు మానవుడు తన జీవితానికి నిజమైన అధిపతి అవుతాడు. బాహ్యప్రపంచాన్ని జయించడం కంటే తన మనస్సును జయించడం గొప్ప విజయమనే సందేశం ఈ రూపంలో అంతర్లీనంగా ఉంది.

రాజరాజేశ్వరీ దేవి అనుగ్రహాన్ని కోరే భక్తుడు కేవలం ఐశ్వర్యం, అధికారం, భౌతిక విజయాలను మాత్రమే ఆశించకుండా, వాటిని ధర్మబద్ధంగా వినియోగించే బుద్ధిని ప్రసాదించమని ప్రార్థించాలి. సంపదకు దానగుణం, అధికారానికి న్యాయం, జ్ఞానానికి వినయం, శక్తికి కరుణ తోడైనప్పుడే జీవితం సార్థకమవుతుంది. ఈ గుణాలన్నింటినీ సమన్వయపరిచే పరిపూర్ణమైన దైవస్వరూపమే రాజరాజేశ్వరి. ఆమె మాతృత్వం భక్తునికి ప్రేమను, ఆమె సార్వభౌమత్వం ధర్మనిష్ఠను, ఆమె చిదానందస్వరూపం ఆత్మజ్ఞానాన్ని బోధిస్తాయి.

ఈ విధంగా విజయదశమినాడు శ్రీ కనకదుర్గమ్మ రాజరాజేశ్వరీ అలంకారంలో దర్శనమివ్వడం నవరాత్రి ఆరాధనకు ఆధ్యాత్మిక పరిపూర్ణతను ప్రసాదిస్తుంది. మహిషాసురమర్దినీ రూపంలో అధర్మాన్ని నిర్మూలించిన పరాశక్తి, రాజరాజేశ్వరీ రూపంలో ధర్మం, శాంతి, జ్ఞానం, ఆనందం నిండిన దైవపరిపాలనను ప్రకటిస్తుంది. భక్తుని హృదయం అహంకారరహితమై, ప్రేమకు, వివేకానికి, కరుణకు నిలయమైనప్పుడు అదే అమ్మవారి దివ్యసింహాసనంగా మారుతుంది. మనస్సులోని అజ్ఞానాన్ని జయించి, సర్వజీవులలో పరాశక్తిని దర్శిస్తూ, ధర్మబద్ధంగా జీవించడమే నిజమైన విజయదశమి. ఈ అంతరంగ విజయాన్ని సాధించడానికి అవసరమైన జ్ఞానాన్ని, శక్తిని, అనుగ్రహాన్ని ప్రసాదించే పరమకరుణామయి శ్రీ రాజరాజేశ్వరీ దేవి.

శ్రీరాజరాజేశ్వరి త్రిపురసుందరీ - ముత్తుస్వామి దీక్షితుల వారి కృతి

శ్రీరాజరాజేశ్వరి త్రిపురసుందరీ శివే పాహిమాం వరదే

నీరజాసనాది పూజితపరే నిఖిల సంశయ హరణ నిపుణతరే

శౌరి విరించాది వినుత సకలే శంకర ప్రాణ వల్లభే కమలే
నిరతిశయ సుఖప్రదే నిష్కళే పూర్ణచంద్రికా శీతలే విమలే
పరమాద్వైత బోధితే లలితే ప్రపంచాతీత గురుగుహ మహితే
సురుచిర నవరత్న పీఠస్థే సుఖతర ప్రవృత్తే సుమనస్థే  

ఓ శ్రీరాజరాజేశ్వరీ! త్రిపురసుందరీ! శివస్వరూపిణీ! వరాలను ప్రసాదించే వరదాయినీ! నన్ను రక్షించుమా తల్లీ! కమలాసనుడైన బ్రహ్మ మొదలైన దేవతలచే పూజింపబడే పరదేవతవు నీవు. భక్తుల హృదయాలలోని సమస్త సందేహాలను తొలగించడంలో అత్యంత సమర్థురాలివి. శ్రీహరియైన విష్ణువు, విరించి అయిన బ్రహ్మ మొదలైన దేవతలందరిచే స్తుతింపబడే సర్వస్వరూపిణివి. పరమశివుని ప్రాణప్రియురాలివి. కమలమువలె సుకుమారమైన, మంగళకరమైన స్వరూపం కలిగిన తల్లివి. సాటిలేని పరమానందాన్ని ప్రసాదించేదానివి. సమస్త విభాగాలకూ, భేదాలకూ అతీతమైన అఖండ పరతత్త్వస్వరూపిణివి. పూర్ణచంద్రుని వెన్నెలవలె చల్లని కరుణను ప్రసరింపజేసే నిర్మలస్వరూపిణివి. జీవాత్మ పరమాత్మల మధ్య భేదం లేదనే పరమాద్వైత జ్ఞానాన్ని బోధించే లలితాంబికవు. ప్రపంచానికి, దాని పరిమితులకు అతీతంగా ప్రకాశించే పరాశక్తివి. గురుగుహుడైన సుబ్రహ్మణ్యస్వామిచే గౌరవింపబడే మహనీయురాలివి. అత్యంత సుందరమైన నవరత్నాలతో అలంకరించబడిన దివ్యపీఠంపై ఆసీనురాలివి. సమస్త జీవులకు సుఖాన్ని కలిగించే శుభకరమైన కార్యాలలో సదా నిమగ్నమైనదానివి. సద్బుద్ధి కలిగినవారి హృదయాలలో నివసించే అంతర్యామిణివి. ఓ జగన్మాతా! నీ చల్లని కరుణతో నా అజ్ఞానాన్ని, సందేహాలను తొలగించి, పరమాద్వైత జ్ఞానాన్ని, శాశ్వతమైన ఆత్మానందాన్ని ప్రసాదించి నన్ను సదా కాపాడుమా!

పూర్ణచంద్రిక రాగంలో స్వరపరచబడిన ఈ ముత్తుస్వామి దీక్షితుల వారి కృతిని లలితా చంద్రశేఖర్ గారు ఆలపించారు.  

తొలి జన్మమున జేయు దుడుకు తెలిసెను రామ

తొలి జన్మమున జేయు దుడుకు తెలిసెను రామ ఫలమేమో! మహిమ ఫలమేమో! నీ మహిమ ఫలమేమో! అరచేతి పుంటికద్దము వలె నా రాగి పైరుల చెంత రమ్యమౌ వరి మొలక రాజిల్ల...