1964 డిసెంబర్ 4న విడుదలైన బొబ్బిలి యుద్ధం 1757లో జరిగిన ప్రసిద్ధ బొబ్బిలి–విజయనగరం యుద్ధాన్ని ఇతివృత్తంగా తీసుకున్న చారిత్రక యుద్ధచిత్రం. రిపబ్లిక్ ప్రొడక్షన్స్ పతాకంపై సి. సీతారాం నిర్మించి, దర్శకత్వం వహించారు. సి. సీతారాం కథ–కథన రూపకల్పనకు బాధ్యత వహించగా, సముద్రాల రాఘవాచార్య రచన, గబ్బిట వెంకట్రావు సంభాషణలు చిత్రానికి చారిత్రక గంభీరతను అందించాయి. చరిత్రలోని సంఘటనలను కేవలం యుద్ధ దృశ్యాల వరుసగా చూపకుండా, రాజవంశాల గౌరవం, ఆత్మాభిమానం, విశ్వాసం, ద్రోహం, కుటుంబ బంధాలు, ప్రతీకారం వంటి భావాలను కథలో అంతర్భాగాలుగా మలిచారు. రాజా రంగారాయుడి బొబ్బిలి పట్ల నిబద్ధత, మల్లమ్మదేవి ధైర్యం, తాండ్ర పాపారాయుడి ప్రతీకారాగ్ని, విజయరామరాజు ఆశయం, బుస్సీ సైనిక జోక్యం వంటి అంశాలు కథకు విస్తృతమైన నాటకీయ పరిధిని ఇచ్చాయి. ముఖ్యంగా బొబ్బిలి కోట పతనం, కుటుంబ సభ్యుల ఆత్మత్యాగం, అనంతరం తాండ్ర పాపారాయుడి ప్రతీకారం వంటి ఘట్టాలను పరస్పరం అనుసంధానించడం ద్వారా చిత్రానికి విషాదభరితమైన చారిత్రక గాఢత ఏర్పడింది. సుమారు 153 నిమిషాల నిడివిలో ఈ విస్తృతమైన కథను కుదించి చెప్పడం కూడా నిర్మాణపరంగా గమనించదగిన అంశం.
బొబ్బిలి యుద్ధం సాంకేతికంగా 1960ల తెలుగు చారిత్రక చిత్రాల స్థాయిని ప్రతిబింబిస్తుంది. కమల్ ఘోష్ ఛాయాగ్రహణం చిత్రానికి విస్తృతమైన దృశ్య పరిమాణాన్ని ఇచ్చింది. ఆయనకు చారిత్రక నేపథ్యాన్ని కేవలం అలంకారంగా చూపకుండా, కోటలు, రాజభవనాలు, సైనిక శిబిరాలు, యుద్ధ వాతావరణం, పాత్రల సమూహ కూర్పు వంటి అంశాలను కథలోని శక్తి సంబంధాలను వ్యక్తపరిచేలా చిత్రీకరించే అవకాశం లభించింది. ముఖ్యంగా రాజసభా సన్నివేశాల్లో విశాల దృశ్యాలు, యుద్ధ ఘట్టాల్లో సమూహ కూర్పులు, కీలక భావోద్వేగ సందర్భాల్లో క్లోజ్అప్ల మధ్య మార్పు చిత్రానికి దృశ్య లయను ఇచ్చాయి. కందస్వామి కూర్పు దీర్ఘమైన చారిత్రక కథనాన్ని వేగంగా ముందుకు నడిపించింది. యుద్ధం, రాజకీయం, కుటుంబ సంఘర్షణ, ప్రేమ, విషాదం వంటి విభిన్న అంశాలు ఉన్నప్పటికీ కథనం విడివిడిగా అనిపించకుండా వాటిని ఒకే నాటకీయ ప్రవాహంలో కలపడం చిత్రబృందం సాధించిన ముఖ్యమైన సాంకేతిక విజయం. ఆ కాలంలో యుద్ధ సన్నివేశాలకు అవసరమైన భారీ సమూహ దృశ్యాలు, ఆయుధ విన్యాసాలు, గుర్రపు దళాలు, కోట రక్షణ వంటి అంశాలను సమన్వయం చేయడం కూడా నిర్మాణ బృందానికి గణనీయమైన సవాలే. ఈ పరిమాణాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకుంటే బొబ్బిలి యుద్ధం కేవలం నటీనటుల ఆధారిత చిత్రం కాకుండా, కళా దర్శకత్వం, ఛాయాగ్రహణం, కూర్పు, ధ్వని, సమూహ నిర్వహణ వంటి అనేక విభాగాల సమష్టి కృషితో రూపొందిన చిత్రం.
రాజా రంగారాయుడిగా ఎన్టీఆర్ తన నటనా ప్రతిభలోని మరో కోణాన్ని ఆవిష్కరించారు. ఆయనలోని రాజసాన్ని కేవలం వేషధారణతో కాకుండా నడక, సంభాషణ పలికే తీరు, చూపు, శరీరభాష ద్వారా నిర్మించారు. రంగారాయుడి ధైర్యం, గౌరవభావం, కుటుంబంపై ప్రేమ, యుద్ధ సమయంలోని స్థైర్యం వంటి లక్షణాలను ఆయన గంభీరంగా వ్యక్తీకరించారు. మల్లమ్మదేవిగా భానుమతి పాత్రకు అసాధారణమైన అంతర్గత బలాన్ని ఇచ్చారు. ఆమె పాత్రలో రాజసౌందర్యంతో పాటు భర్త, కుటుంబం, బొబ్బిలి పట్ల ఉన్న నిబద్ధత ప్రధానంగా కనిపిస్తుంది. ముఖ్యంగా విషాద ఘట్టాల్లో ఆమె ప్రదర్శించిన నియంత్రిత భావవ్యక్తీకరణ పాత్రను సాధారణ చారిత్రక కథానాయిక స్థాయి దాటి నిలబెట్టింది. తాండ్ర పాపారాయుడిగా ఎస్.వి. రంగారావు చిత్రానికి అసలు నటనా శిఖరాన్ని అందించారు. ఆగ్రహం, అవమానం, కుటుంబ వినాశనాన్ని చూసిన ఆవేదన, ప్రతీకారం పట్ల పట్టుదల వంటి విభిన్న భావాలను ఆయన స్వరం, చూపు, శరీరభాషలో అసాధారణమైన తీవ్రతతో వ్యక్తం చేశారు. రాజనాల విజయరామరాజుగా అధికార దాహం, రాజకీయ కఠినత్వాన్ని ప్రభావవంతంగా చూపించారు. బుస్సీగా ముక్కామల విదేశీ సైనికాధికారికి తగిన కఠినత్వాన్ని అందించగా, హైదరజంగ్గా ఎం.ఆర్. రాధా ప్రత్యేకమైన వ్యక్తిత్వాన్ని చూపించారు. జమున సుభద్రగా సున్నితమైన భావోద్వేగాన్ని అందించారు. జయంతి చంద్రాయమ్మగా విషాదానికి మానవీయ కోణాన్ని జోడించారు. గీతాంజలి స్వర్ణగా, ఎల్. విజయలక్ష్మి నర్తకిగా, సురభి బాలసరస్వతి వెంకటలక్ష్మిగా తమ పాత్రలకు తగిన అందం, సహజత్వం అందించారు.
మిగతా తారాగణం కూడా చిత్రానికి బలమైన సహకారం అందించింది. చిత్తూరు వి. నాగయ్య పాలవాడి పాత్రలో కనిపించి తన సహజమైన హుందాతనాన్ని ప్రదర్శించారు. ధూళిపాళ నర్సరాయుడిగా, సి.ఎస్.ఆర్. లక్ష్మన్నగా చారిత్రక వాతావరణంలోని రాజకీయ, పరిపాలనా అంశాలకు బలం చేకూర్చారు. ఎం. బాలయ్య ధర్మరాయుడిగా, పద్మనాభం వరహాలుగా తమ పాత్రల పరిధిలో అవసరమైన ప్రభావాన్ని చూపించారు. సీతారాం వెంగళరాయుడిగా కనిపించారు. ఈ చిత్రంలోని నటన ప్రత్యేకత ఏమిటంటే, ప్రతి పాత్రను కేవలం కథను ముందుకు నడిపే సాధనంగా కాకుండా, బొబ్బిలి విషాదానికి సంబంధించిన ఒక ప్రత్యేక భావానికి ప్రతినిధిగా ఉపయోగించడం. ఎన్టీఆర్ రాజసాన్ని, భానుమతి త్యాగాన్ని, ఎస్.వి. రంగారావు ప్రతీకారాన్ని, రాజనాల అధికార దాహాన్ని, ముక్కామల సైనిక కఠినత్వాన్ని తమ తమ నటన ద్వారా బలపరిచారు. అందువల్ల కథానాయకుడి చుట్టూ తిరిగే సాధారణ చారిత్రక చిత్రం కాకుండా, అనేక బలమైన వ్యక్తిత్వాలు పరస్పరం ఢీకొనే సమూహ నాటకంగా బొబ్బిలి యుద్ధం రూపుదిద్దుకుంది.
సంగీతపరంగా సాలూరి రాజేశ్వరరావు చిత్రానికి అందించిన సంగీతం కథలోని రాజసాన్ని, ప్రేమను, విషాదాన్ని, భక్తి భావాన్ని వేర్వేరు స్వరరంగుల్లో వ్యక్తం చేసింది. శ్రీకర కరుణాలవాల వేణుగోపాల భానుమతి గాత్రంలో భక్తి, ఆత్మీయతను ప్రతిబింబిస్తే, ఊయలలూగినాడోయి మనసే వంటి గీతం మృదువైన భావప్రపంచాన్ని నిర్మిస్తుంది. అందాల రాణివే నీవెంత జాణవే ఘంటసాల, పి. సుశీల గాత్రాలతో ప్రేమలోని సౌందర్యాన్ని తెరపైకి తీసుకువస్తుంది. మురిపించే అందాలే కూడా అదే రొమాంటిక్ భావానికి మరింత సంగీత వైభవాన్ని అందిస్తుంది. నినుచేర మనసాయెరా పాటలో పి. సుశీల గాత్రం విరహాన్ని మృదువుగా వ్యక్తపరుస్తుంది. ముత్యాల చెమ్మచెక్క పాటలో గ్రామీణ లయ, ఉల్లాసం కనిపిస్తాయి. సేవలు చేయాలే పాటలో పి.బి. శ్రీనివాస్, స. జానకి గాత్రాల సమన్వయం మరో రుచిని అందిస్తుంది. ముఖ్యంగా సంగీతం చిత్రంలోని యుద్ధ వాతావరణానికి మాత్రమే పరిమితం కాకుండా, యుద్ధానికి ముందు ఉన్న రాజకుటుంబ జీవితం, వ్యక్తిగత అనుబంధాలు, ప్రేమ, భక్తి, విషాదం వంటి భావాలకు కూడా ప్రత్యేకమైన స్వరభాషను అందించింది. శ్రీశ్రీ, ఆరుద్ర, సముద్రాల రామానుజాచార్య, సి. నారాయణరెడ్డి, కొసరాజు వంటి కవుల సాహిత్యం చిత్రంలోని విభిన్న భావాలకు తగిన భాషను అందించింది. అందువల్ల బొబ్బిలి యుద్ధం పాటలు కథనానికి విరామాలు కాకుండా, పాత్రల అంతరంగాన్ని ప్రేక్షకుడికి చేరవేసే ముఖ్యమైన సాధనాలుగా నిలిచాయి.
మొత్తంగా బొబ్బిలి యుద్ధం 1964లో వచ్చిన చారిత్రక చిత్రాల్లో ప్రత్యేక స్థానం సంపాదించుకున్నది. 1964 డిసెంబర్ 4న విడుదలైన ఈ చిత్రం వాణిజ్యపరంగా విజయవంతమైంది. దాని విజయంలో ఎన్టీఆర్ రాజసమైన నటన, భానుమతి భావోద్వేగ బలం, ఎస్.వి. రంగారావు తాండ్ర పాపారాయుడిగా ప్రదర్శించిన అసమాన నటనా తీవ్రత, రాజనాల ప్రతినాయకత్వం, కమల్ ఘోష్ ఛాయాగ్రహణం, కందస్వామి కూర్పు, సాలూరి రాజేశ్వరరావు సంగీతం సమానంగా భాగస్వామ్యమయ్యాయి. ప్రధాన జాతీయ చలనచిత్ర పురస్కారం, నంది పురస్కారం లేదా ఫిల్మ్ఫేర్ పురస్కారం ఈ చిత్రానికి లభించినట్లు స్పష్టమైన విశ్వసనీయ రికార్డు కనిపించదు. అయితే అవార్డుల కంటే దీని చలనచిత్ర విలువ దాని నిర్మాణ పరిమాణంలో, చారిత్రక పాత్రల రూపకల్పనలో, నటనలోని తీవ్రతలో, సంగీత సాహిత్యాల వైవిధ్యంలో ఉంది. ముఖ్యంగా తాండ్ర పాపారాయుడి ప్రతీకార ఘట్టాన్ని ఎస్.వి. రంగారావు తన నటనతో ఒక చిరస్మరణీయమైన భావోద్వేగ శిఖరంగా మార్చడం, రాజా రంగారాయుడిగా ఎన్టీఆర్ చారిత్రక వ్యక్తిత్వానికి తెరపై రాజసాన్ని అందించడం ఈ చిత్రానికి శాశ్వత గుర్తింపును ఇచ్చాయి. బొబ్బిలి యుద్ధం అందుకే కేవలం ఒక యుద్ధకథ కాదు; చరిత్రను నటన, సంగీతం, దృశ్య వైభవం, భావోద్వేగ నాటకీయతల సమ్మేళనంగా తెరపైకి తీసుకువచ్చిన 1960ల తెలుగు చలనచిత్ర కళకు ఒక ముఖ్యమైన ప్రతినిధి.

కామెంట్లు లేవు:
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి