25, జులై 2020, శనివారం

పాహి రామ ప్రభో పాహి రామ ప్రభో - - భద్రాచల రామదాసు


పాహి రామ ప్రభో పాహి రామ ప్రభో
పాహి భద్రాద్రి వైదేహి రామ ప్రభో

ఇందిరా హృదయారవిందాధిరూఢ
సుందరాకారనానంద రామప్రభో
ఎందునే చూడ మీ సుందరానందము
కందునో కన్నులింపొంద రామప్రభో

బృందారకాది బృందార్చిత పదార
విందముల సందర్శితానంద రామప్రభో
తల్లివి నీవె మా తండ్రివి నీవె
మా దాతవు నీవు మా భ్రాత రామప్రభో

నీదు బాణంబులను నాదు శతృల బట్టి
బాధింపకున్నావదేమి రామప్రభో
ఆదిమధ్యాంత బహిరంతరాత్ముండనుచు
వాదింతునే జగన్నాథ రామప్రభో

శ్రీరామరామేతి శ్రేష్ఠ మంత్రము
సారె సారెకును వింతగా చదువు రామప్రభో
శ్రీరామ నీ నామ చింతనామృత పాన
సారమే నాదు మది గోరు రామప్రభో

కలికి రూపము దాల్చి కలియుగంబున నీవు
వెలసితివి భద్రాద్రి నిలయ రామప్రభో
అవ్యయుడవైన ఈ అవతారములవలన
దివ్యులైనారు మునులయ్య రామప్రభో

పాహి శ్రీరామ నీ పాద పద్మాశ్రయుల
పాలింపుమా భద్రశైల రామప్రభో
పాహి రామప్రభో పాహి రామప్రభో
పాహి భద్రాద్రి వైదేహి రామప్రభో

ఓ భద్రాద్రి సీతారామచంద్ర ప్రభో! పాహి పాహి! లక్ష్మీదేవి హృదయమునకు అధిష్ఠానమై, సుందరాకారుడవైన ఆనందారామా! పాహి పాహి. ఏ సుందర రూపము కాంచినంత కన్నులకు అమితమైన ఆనందము కలుగునో ఆ రూపమును కలిగిన శ్రీరామా! పాహి పాహి. దేవతలు మొదలైన బృదములు పూజించే పాదారవిందములు కలిగి, సందర్శించే వారికి ఆనందము కలిగించే రామచంద్రప్రభో! మా తల్లి దండ్రి దాత మరియు సోదరుడవు నీవే రామచంద్ర ప్రభో! పాహి పాహి. నీ బాణములచేత మా శతృవులైన అరిషడ్వర్గములను పట్టి బాధించుకుండా యున్నావేమి రామ ప్రభో! ఆది, మధ్య, అంత్యము, బాహ్యము, అంతరాత్మ అన్నీ నీవే అని వాదించుచున్నాను రామచంద్రప్రభో! పాహి పాహి. శ్రీరామ రామ అనే శ్రేష్టమైన మంత్రమును మాటిమాటికి చదువుతున్నాము రామచంద్ర ప్రభో. ఓ శ్రీరామచంద్రా! నీ నామస్మరణ అనే అమృతమును పానము యొక్క సారమే నా మనసు కోరుచున్నది, పాహి పాహి. అందమైన రూపముతో ఈ కలియుగములో భద్రగిరిపై వెలసినావు రాంచంద్ర ప్రభో! నాశనములేని నీ అవతారముల వలన మునులందరూ దివ్యత్వమును పొందినారు, రామచంద్రప్రభో పాహి పాహి. ఓ శ్రీరామా! నీ పాదపద్మములను ఆశ్రయించినవారిని పాలింపుము,ఓ భద్రాద్రి సీతారామచంద్ర ప్రభో! పాహి పాహి!

ధర్మం - ఎందుకు?


ఆహార నిద్రా భయం మైథునం చ సమానమేతత్ పశుభిర్నరాణాం
ధర్మో హి తేషామధికో విశేషో ధర్మేణ హీనాః పశుభిస్సమానాః

ఆహారము, నిద్ర, భయము, దేహవాంఛలు పశువులకు, మానవులకు సమానమే. ధర్మాచరణ మాత్రమే ఈ రెండు రకాల జీవుల మధ్య తేడా. ధర్మ హీనుడైన మానవుడు పశువుతో సమానం.

- మహాభారతం

పశువులకు లేని ధర్మం మానవులకెందుకు? వివేకము, విచక్షణ కలిగి ఉన్నాడు కాబట్టి, దానిని దుర్వినియోగం చేసి ఆత్మ మరింత హీనమైన దేహధారణ చేయకుండా, ఉన్నతివైపు అడుగులు వేయటానికే ధర్మం. ఆ ధర్మమే లేకపోతే సమాజంలో ఎంతటి అరాచకముండేదో ఊహించండి. బలవంతుడు, ధనవంతుడు అయిన వానిదే పైచేయిగా మిగిలి మానవత్వమనేది లేకుండా పోయేది. వివేక విచక్షణలను ఆత్మ అనునది పరబ్రహ్మమునకు భేదమైనది కాదని తెలుసుకొనుటకు వినియోగించాలి తప్ప, ఇతరులను అవమానించి హింసించి వాంఛలను తీర్చుకుని రాక్షసత్వం పెంచుకోవటానికి కాదు.

ఇప్పుడు సమాజంలో జరుగుతున్న దారుణాలకు కారణం ఈ ధర్మ భ్రష్టుత్వమే. పురుషులు విద్యావినయ సంపన్నులై ధర్మపరాయణులై కఠినమైన శ్రమతో స్వీయోద్ధరణ, సమాజోద్ధరణ చేయకుండా పూర్తిగా దేహవాంఛలకు, తాత్కాలికమైన ఆనందాలపై దుర్వినియోగం చేసి పతనమవుతున్నారు. స్త్రీలపై అత్యాచారాలతో పాటు సమాజంలో ఉన్న ఎన్నో సమస్యలకు పురుషులు ధర్మాన్ని నిర్వర్తించకపోవటమే కారణం.

ధర్మము సత్యము అనేవి విడదీయలేనివి. ఏది సమస్తభూతములకు హితమైనదో అదే సత్యమని, శిష్టులైన వారు, పెద్దల అభిమతమే ధర్మమని ఆదిశంకరుల అభిప్రాయం. మనకు ఋషిప్రోక్తమైనది అత్యంత శ్రేష్ఠమైనది. అవే వేదాలు. అందుకే వేదాచరణ చేస్తే ధర్మాచరణ జరిగినట్లే. సత్యాన్వేషణ అక్కడే ఆరంభం. ఇతర వాఙ్మయాలు ధర్మాచరణకు సాధనాలు.

ధర్మాన్ని విస్మరించి, పశువులలా హీనులమవుదామా? లేక వీలైనంత ఆచరించి మరింత ఉన్నతమైన జన్మను పొందుదామా? అన్నది మన చేతిలోనే ఉంది. ధర్మాచరణ ధర్మ రక్షణలో ముఖ్యమైన భాగం. ముందు ఆచరణ జరిగితే తరువాత ప్రచారం. ధర్మాచరణ చేస్తేనే పరధర్మాల నుండి కలిగే దాడులను సమర్థవంతంగా ఎదుర్కొని ధర్మ పరిరక్షణకు తోడ్పడగలం. నేడు క్రైస్తవం పేరుతో, నాస్తికత్వం పేరుతో జరుగుతున్న దుష్ప్రచారం కొనసాగటానికి కారణం మనలో ధర్మాచరణ లేకపొవటం, ధర్మంపై విశ్వాసం లేకపోవటం.

యతో ధర్మస్తతో జయః - ధర్మమెక్కడో అక్కడే జయము. ఇక్కడ జయమంటే ప్రధానంగా కర్మాచరణలో అని కాదు, ఆత్మోద్ధరణలో అని.

గీత - పంచమవేదం


గీత పంచమవేదంగా పరిగణించబడటానికి కారణం మానవునికి సమస్త పరిస్థితులయందు దిశానిర్దేశం చేయడంలో ఈ బోధ అత్యంత ప్రభావవంతమైనది కాబట్టే. కర్మ, భక్తి, జ్ఞాన, వైరాగ్యముల ద్వారా తానెవరో తెలుసుకునేందుకు రాచబాట భగవద్గీత. ఆచరించగలిగితే ప్రతి ఒక్క మానవుడూ శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ కాగలడు. ఆచరించలేకపోయినా సత్యాసత్య విచక్షణ కొంతైనా కలిగియుండి సరైనా మార్గంలో మనలను నడిపించగలిగిన అద్భుతశక్తి ఈ జగద్గురు బోధ. పఠించగా పఠించగా విషయమవగతమై స్థితప్రజ్ఞత వైపు నడిపే మహోన్నత ఆధ్యాత్మిక సంపద భగవద్గీత. మనకు కావలసింది ఏమిటి? సుఖదుఃఖాల సమ్మేళనమైన జీవితంలో వీలైనంత ఆనందంగా ఉండగలిగే, వీగిపోని వ్యక్తిత్వమే కదా? అది 100% అందజేసేది ఈ బోధ.

పరమాత్మ చెప్పిన ఒక్క విషయం ఈ నాటి సమాజానికి చాలా ముఖ్యమైనది, మనందరిలోనూ లోటైనది - సమభావం. ఈ సమభావం కలిగిన వారు నాకు అత్యంత ప్రియులు అని ఆయన అనేక మార్లు గీతలో చెప్పారు. ఈరోజుల్లో సనాతన ధర్మ ఆచరిస్తున్నాము అనుకునే వారిలో మృగ్యమైనది ఈ సమభావం. నిరంతరము నేను గొప్ప వాడు తక్కువ అన్న వివక్షతో ఈ ప్రపంచంలో ఘోరమైన అసంతులన సృష్టిస్తున్నారు. అన్నీ ఆ సృష్టిలో ఓ ప్రత్యేకమైన పాత్ర కలవే అన్న సత్యాన్ని మారస్తున్నారు. అందుకే సనాతన ధర్మం అత్యంత ప్రమాదకరమైన పరిస్థితిలో ఉంది. ఆలోచించి సత్యం తెలుసుకుంటేనే ఈ జాతికి మనుగడ.

ఇహైవతైర్జితైః సర్గో యేషాం సామ్యే స్థితం మనః
నిర్దోషం హి సమం బ్రహ్మ తస్మాద్ బ్రహ్మణి తే స్థితాః

ఎవరి మనసు సమభావమందు స్థిరమై యున్నదో అటువంటి వారు ఈ జన్మలోనే సమస్తమును జయించినవారగుదురు. అనగా ప్రాపంచిక విషయాతీత స్థితికి చేరుకొందురు. పరమాత్మ సముడు, దోషరహితుడు కావున అట్టి వారియందే స్థితుడగును.

- కర్మసన్న్యాస యోగం 19వ శ్లోకం

ఈ ప్రపంచాన్ని పీడిస్తున్న మరో పెద్ద సమస్య - నేను, నా వల్ల, నా వల్లనే అని విర్రవీగే అహంకారము. దాని కారణంగా సుఖము, దుఃఖములకు కారణం తెలుసుకోలేని అజ్ఞాన పరిస్థితి. కర్మలను ఫలాపేక్ష లేకుండా ఆచరించమని పరమాత్మ చెప్పినా, మనం నిత్యమూ చేసేది ఫలాపేక్షతోనే. అందుకే అహంకారప్రేరితమైన అరిషడ్వర్గాలు పేట్రేగి మానవత్వం నశించి రాక్షసత్వం తాండవిస్తోంది. ఎందుకు ఫలాపేక్ష లేకుండా కర్మలనాచరించమన్నాడో గీత చదివితే అర్థమవుతుంది. పాపక్షయానికి అదొక్కటే మార్గము.

బ్రహ్మణ్యాధాయ కర్మాణి సంగం త్యక్త్వా కరోతి యః
లిప్యతే న స పాపేన పద్మపత్రమివాంభసా!

ఎవడు కర్మలనన్నిటినీ భగవదర్పణము చేసి ఫలాసక్త రహితముగా కర్మలనాచరించునో వాడు తామరాకుపై నీటిబిందువు వలె పాపములచే నంటబడడు.

-కర్మ సన్న్యాస యోగం 10వ శ్లోకం

మూడవ విషయం: మనలో అరిషడ్వర్గాలు ప్రకోపించటానికి కారణం కృష్ణ పరమాత్మ చక్కగా తెలిపాడు - విషయములను ఎక్కువ చింతన. ఇది ప్రతి క్షణం మనం చేస్తూనే ఉంటాము, చూస్తూనే ఉంటాము. కొందరికి రాజకీయం, కొందరికి రంధ్రాన్వేషణ, కొందరికి జాతీయవాదం, కొందరికి మూఢభక్తి, మరికొందరికి నాస్తికత. కావలసిన దానికన్నా ఎక్కువ సమయం ఓ విషయంపై వెచ్చిస్తే కలిగేవే అరిషడ్వర్గాలు. తద్వారా నాశనము.

ధ్యాయతో విషయాన్ పుంసః సంగస్తేషూపజాయతే
సంగాత్ సంజాయతే కామః కామాత్ క్రోధోభిజాయతే

క్రోధాద్భవతి సమ్మోహః సమ్మోహాత్ స్మృతివిభ్రమః
స్మృతిభ్రంశాత్ బుద్ధినాశః బుద్ధి నాశాత్ ప్రణశ్యతి

-సాంఖ్యయోగం (62,63 శ్లోకాలు)

విషయ చింతన ఎక్కువ చేయటం వలన ఆసక్తి కలుగును. ఆ ఆసక్తి వలన వానిని పొందే కోరిక కలుగును. ఆ కోరికలు తీరనప్పుడు క్రోధము కలుగును. ఆ క్రోధము అదుపు దాటినప్పుడు మోహము కలుగును. దాని ప్రభావముతో వివేకము నశించును, తద్వారా జ్ఞానశక్తి నశించును. దీని వలన మనుష్యుడు పతనమవుతున్నాడు. ఇది కఠోర సత్యం. తెలుసుకుంటే శాశ్వతానందం.

అన్నీ తెలిసిన సనాతన ధర్మవాదులు ఈ విషయాసక్తిలో చిక్కుకుని అసలు లక్ష్యానికి దూరమవుతున్నారు. జ్ఞానులు ధనకనక వస్తు వాహనములుపై ఆసక్తితో అధోగతి పాలవుతున్నారు. సన్న్యాసులు సామ్రాజ్యాలను ఏర్పరచుకునే వలలో చిక్కుకుని ప్రజల గౌరవాన్ని కోల్పోతున్నారు. మొత్తం సమాజమే భ్రష్టు పట్టే ప్రమాదం ఈ విషయాసక్తి మితి మీరడం వల్లన.

కృష్ణం వందే జగద్గురుం.🙏🏻🙏🏻

నామ స్మరణమెలా పనిచేస్తుంది?



కలియుగంలో పరమాత్మ నామ స్మరణం ముక్తికి మార్గం అన్నది ఆర్యోక్తి. నామం ఉచ్చరిస్తే పాపాలు తొలగుతాయా? అలా అయితే ఏ నామమైనా దేవుని నామమేగా? అలాంటప్పుడు ఏ పదాన్ని స్మరించి ఉచ్చరించినా పాపాలు పోవాలి కదా? ఇలాంటి ప్రశ్నలు నాస్తిక పిడివాదులు సనాతనధర్మాన్ని అనుసరించే వారిపై సంధిస్తూనే ఉంటారు. సమాధానం చెప్పే ప్రయత్నం చేస్తాను.

అమ్మ - ఈ పదానికి ఉన్న పవిత్రత ఎక్కడి నుండి వచ్చింది? సగం దానిలోని అక్షరాల నుండి, మిగిలిన సగం ఆ పాత్రకు ఉన్న గొప్పతనం నుండి. అమ్మా అని పిలవకుండా ఆ మనిషిని ఇంకెంత గౌరవభావంతో పిలిచినా ఆ అమ్మదనానికి ఉన్న పవిత్రత రాదు కదా? అంటే ఏమిటి? ఇక్కడ భావనలో ఔన్నత్యానికి సాఫల్యతనిచ్చింది అమ్మ అనే పదం. ఆ పదంలోని అక్షరాల కూర్పు అలాంటిది. ప్రత్యక్ష దైవం అమ్మ కదా? అమ్మ అన్న పదంలో అంతటి మహత్తు ఉంటే, మరి విశ్వాంతర్యామి అయిన ఆయన నామంలో ఎంతటి మహత్తు ఉండాలి? వాటి రహస్యం ఏమిటి?

శబ్దం విశ్వజనీన శక్తికి ఓ అద్భుతమైన ప్రతిబింబం. శబ్దంతోనే ప్రకంపనలు, ప్రకంపనలతోనే భావాలు, భావాలతోనే సంకల్పం, సంకల్పంతోనే చూడలేనివి చూడగలగటం, అనుభూతి చెందలేనివి అనుభూతి చెందటం, ఊహకు అందనివి స్ఫురణకు రావటం. ఆ శబ్దాలు ఋషిప్రోక్తమైనప్పుడు వేదాలయ్యాయి. అలాగే దేవతా స్వరూపముల నామములు. అపురూపమైన, మహత్తరమైన, అర్థవంతమైన శబ్దాల కలయికతో ఏర్పడినవి నామాలు. నారాయణ కాని, రామ కాని, కృష్ణ కాని, గౌరి కాని, శివ కాని..మనకున్న దేవతాస్వరూపాల నామాలలోని శబ్దాల కలయికకు ఒక పరమార్థం ఉంది, వాటిని పఠించటం ద్వారా విలక్షణమైన ఫలితం కలిగి తీరుతుంది.

మరి విశ్వమంతటా పరమాత్మే ఉన్నప్పుడు కొన్ని శబ్దాలతో కూడిన నామాలకే ఎందుకా నామస్మరణ సాఫల్యం? అన్నిటికీ ఉండాలి కదా? అక్కడే భావం ముఖ్యం. దేవతా స్వరూపాన్ని, మనం తలచిన భావానికి, శబ్దానికి తీగలా అనుసంధానం చేసేది నామం. ప్రపంచంలో అన్ని శబ్దాలకూ అటువంటి శక్తి ఉండదు, తదనుగుణమైన భావం ఉప్పొంగదు. ఎలాగైతే అమ్మా అన్నప్పుడు అద్భుతమైన మాతృత్వం ఉప్పొంగి తల్లి హృదయం స్పందిస్తుందో, ఒసేయ్ అన్నప్పుడు దానికి పూర్తిగా విరుద్ధమైన భావనలు కలుగుతాయో, అలాగే నామాలు కూడా. ఇక్కడ సూక్ష్మం శబ్దాల ప్రకంపనలు మనలో ఎటువంటి భావాలను కలిగిస్తాయి అన్నది. ఎందుకలా? శబ్దాలు దేహంలోని కణాలను, గ్రంథులను జాగృతం చేస్తాయి. ఇది మనకు ఉచ్చ్వాస నిశ్శ్వాసలలోని సోహం శబ్దం ద్వారా నిరూపితమే. సోహం శబ్దం మనకు తెలియకుండా నిరంతరం దేహంలో ప్రయాణం చేస్తున్నంత వరకు దేహం ఆత్మకు ఆలవాలమవుతుంది, ఆగిన మరుక్షణం పార్థివమవుతుంది. అలాగే, దేవతల నామాల ఉచ్చరణ కూడా. ఆయా దేవతల లక్షణాలను బట్టి, నామాలను బట్టి విలక్షణమైన శబ్దాలు మన శరీరంలోని కణాలు, గ్రంథులు అంతే విలక్షణంగా జాగృతమై మన మనసులో పేరుకుని ఉన్న ఆలోచనలను కరగిస్తాయి, పొరలను పటాపంచలు చేస్తాయి. భావయుక్తమైన, పవిత్రమైన శబ్దాలతో కూడిన పదాలకు అంతటి శక్తి కలదు. ఇది శాస్త్రీయంగా నిరూపించబడింది.

మరి నామస్మరణ సఫలమెలా అవుతుంది? నమ్మకంతో, అచంచలమైన విశ్వాసంతో, దృఢ సంకల్పంతో. ఇవన్నీ కూడా భావాన్ని పరిపుష్టం చేసి శబ్ద ప్రకంపనలను దేహమంతా ప్రసరింపజేసి దేహాన్ని జాగృతం చేస్తాయి, హృదయ జ్యోతి చుట్టూ ఉన్న పొరలను తొలగిస్తాయి. నామస్మరణ మొదట యాంత్రికంగా జరిగినా అది ఒక క్రమశిక్షణకు, ఏకాగ్రతకు నాంది అవుతుంది. ఆ తరువాత శబ్ద ప్రకంపనలు దేహంలో మార్పులు తీసుకు వస్తాయి. నిరంతర నామస్మరణ వలన దేహం దేవాలయంగా మారుతుంది. జీవాత్మ ఉద్ధరించబడుతుంది, జనన మరణ చక్రాల నుండి బయటపడే మహద్భాగ్యాన్ని పొందుతుంది.

మరి కలిలో నామస్మరణే మార్గమని ఎందుకన్నారు?

యజ్ఞ యాగాదుల సాఫల్యానికి అనువైన పరిస్థితులు సృష్టించటం చాలా కష్టం కాబట్టి. కార్య నిర్వహణ, కర్తలలో సంకల్పబలం, స్థల సామాగ్రిలో పవిత్రత, పంచభూతములలో శుద్ధి ఇవన్నీ కలియుగంలో మృగ్యం కాబట్టే మునుపటి యుగాలలో జరిగిన క్రతువుల వంటివి ఈ యుగధర్మానికి ఆచరణయోగ్యం కాదు. కలిపురుషుని ప్రభావం చేత సమాజంలొ వచ్చే మార్పులను దృష్టిలో పెట్టుకునే నామస్మరణమనేది ఈ యుగంలో ముక్తికి మార్గంగా చెప్పారు.

ఇతడేనా ఈ లోకములో గల - భద్రాచల రామదాసు


ఇతడేనా ఈ లోకములో గల
పతితులనెల్లను పావనము చేయువాడు

పరిపూర్ణ కరుణచే బ్రహ్మాదుల గాచిన
నరసింహుడైనట్టి నళినదళేక్షణుడు

ఇల లంకాపురమున అవనిజను బ్రోవ
బలుడైన రావణుని పరిమార్చిన వాడు

అలనాడు ద్రౌపదికి అక్షయ వలువలు
వలనొప్ప వొసగిన వైకుంఠ వాసుడు

ఈవేళ మునివరులు ఇతర చింతలు మాని
కేవలము మది నుంచి కొలువుగాచెడి వాడు

ప్రేమను దయతోనాపన్నుల బ్రోచుచు
రామదాసునేలు రామచంద్ర విభుడు

ఈ లోకములో ఉన్న పాపాత్ములను పావనము చేసేవాడు ఇతడేనా! పరిపూర్ణమైన కరుణతో బ్రహ్మాది దేవతలను కాపాడుటకు నరసింహావతారమునెత్తిన కలువల వంటి కన్నులు కలవాడు ఇతడే. ఈ భువిపై లంకానగరములో భూమిజయైన సీతను కాపాడుటకు బలవంతుడైన రావణుని సంహరించినవాడు ఇతదే. ఆనాడు ద్రౌపది మానరక్షణకై అక్షయముగా చీరలు ఎంతో ఒప్పుగా ఒసగిన వైకుంఠవాసుడితడే. ఈనాడు మునిశ్రేష్ఠులు ఇతర ఆలోచనలు మాని మనసులో నిలుపుకుని కొలిచెడి వాడు ఇతడే. ప్రేమతో దయతో ఆపన్నులను బ్రోచుచు రామదాసును కాపాడే రామచంద్ర ప్రభువు ఇతడే.

సరోజదళనేత్రి హిమగిరి పుత్రి - శ్యామశాస్త్రి


సరోజదళనేత్రి హిమగిరి పుత్రి!
నీ పదాంబుజములె సదా నమ్మినానమ్మ! శుభమిమ్మా! శ్రీ మీనాక్షమ్మా!

పరాకు సేయకు వరదాయని నీవలె దైవము లోకములో గలదా
పురాణి శుకపాణి మధుకరవేణి సదాశివునికి రాణి

కోరి వచ్చిన వారికెల్లను కోర్కెలొసగే బిరుదు కదా అతి
భారమా నన్ను బ్రోవ తల్లి కృపాలవాల నే తాళ జాలనే

ఇందుముఖి కరుణించుమని నిన్నెంతో వేడుకొంటిని నా
యందు జాగేలనమ్మా మర్యాదగాదు దయావతి నీవు

సామగాన వినోదిని గుణధామ శ్యామకృష్ణనుతే శుక
శ్యామలాదేవి నీవే గతి రతికామకామ్యద కావవే నన్ను

ఓ మధుర మీనాక్షమ్మా! కలువలవంటి కన్నులు గలిగి హిమవంతుని పుత్రిక అయిన నీ పాదపద్మములను నేను ఎల్లప్పుడూ నమ్మియున్నాను, నాకు శుభములు కలిగించుము. సనాతనమైన తల్లివి, చిలుకను కరమందు కలిగి, తేనెటీల సమూహంవలె దట్టమైన కురులు యున్న సదాశివుని రాణివి వరదాయినివి నీవు, నీ వంటి దైవము ఈ లోకములో లేదు, నా పట్ల నిర్లక్ష్యం చూపకుము. కోరి నీ వద్దకు వారికందరికీ కామ్యములను తీర్చే తల్లివని నీవు ప్రఖ్యాతి గాంచినావు, నన్ను బ్రోచుటకు అంత భారమా తల్లీ! కరుణామయి! నే తాళలేను నన్ను కాపాడుము. చంద్రుని వంటి ముఖము కలిగిన తల్లీ! నన్ను కరుణించమని ఎంతో వేడుకున్నాను, నన్ను బ్రోచుటకు ఆలస్యమెందులకు, నీవు దయావతివి కదా, ఇది నీకు మర్యాద కాదు. సామగానమును ఆనందించే తల్లివి, సమస్త శుభలక్షణములకు ఆలవాలము నీవు, శ్యామకృష్ణునిచే నుతించబడినావు, నల్లని ఛాయ గలిగిన శ్యామలాదేవీ! నీవే నాకు గతి. రతీమన్మథులను అనుగ్రహించినట్లు నన్ను బ్రోవుము.

దిబ్బలు వెట్టుచు తేలినదిదివో- అన్నమాచార్యుల వారు


దిబ్బలు వెట్టుచు తేలినదిదివో ఉబ్బు నీటిపై ఒక హంస

అనువున కమలవిహారమె నెలవై ఒనరియున్నదిదె ఒక హంస
మనియెడి జీవుల మానస సరసుల వునికినున్నదిదె ఒక హంస

పాలు నీరు వేర్పరచి పాలలో ఓలలాడెనిదె ఒక హంస
పాలుపడిన యీ పరమహంసముల ఓలినున్నదిదె ఒక హంస

తడవి రోమరంధ్రంబుల గ్రుడ్లనుడుగక పొదిగీనొక హంస
కడు వేడుక వేంకటగిరి మీదట ఒడలు పెంచెనిదె ఒక హంస

కుప్పలు కుప్పలుగా ప్రకాశిస్తూ అలలపై ఆనందంగా తేలినదదిగో వటపత్రశాయియనెడి హంస! కలువలు కొలనులో విహరిస్తూ అక్కడే నివసించేది హంస, మానవుల మనసులనే సరస్సులలో నివసించే వాడు ఈ పరమాత్మయనే హంస. పాలు నీళ్లు వేరు చేసి పాలలో ఓలలాడేది హంస, మంచి చెడుల విచక్షణతో స్వాధీనమైన మనసులు గల పరమహంసల హృదయములలో ఓలి యున్నది ఈ పరమాత్మయనే హంస. ఎంతో జాగ్రత్తగా తన రోమములలోని రంధ్రముల మధ్య గుడ్లను పొదిగేది హంస, ఎంతో వేడుకగా వేంకటాద్రిపై వెలసి భక్తులకు ఆధారమై యున్నది ఈ పరమాత్మయనే హంస.

ప్రళయ విలయం తరువాత ప్రశాంత కడలిపై వటపత్రశాయియై చిరునవ్వులతో తేలి పునః సృష్టిని చేసిన వాడు శ్రీహరి. ఆ సృష్టిక్రమంలోనే కలియుగంలో ఏడుకొండలపై పరమాత్మ వెలశాడు. మంచి చెడుల విచక్షణలో నిరంతరం ధ్యానంలో ఉండే జీవి హంసతో సారూప్యంగా పరమాత్మ తత్త్వాన్ని ఆవిష్కరించారు అన్నమాచార్యుల వారు. మానససరోవరములో నివసించే హంసను పరమహంసలైన యోగుల మానస సరోవరములలో నివసించే పరమాత్మను పోల్చి మానవులకు పరమాత్మ యొక్క విశ్వవిరాట్ రూపాన్ని సూక్షంగా తెలియజేశారు. పాలు నీళ్లను విచక్షణ చేసి పాలను స్వీకరించేది హంస అయితే పాపపుణ్యముల విచక్షణ చేసి పుణ్యములను స్వీకరించి, పాపములను హరించి ముక్తినిచ్చేవాడు శ్రీనివాసుడు. తన శరీరములో గుడ్లను జాగ్రత్తగా పొదిగి సృష్టి క్రమాన్ని ముందుకు నడిపేది హంస ఐతే తన రోమ రోమము నుండి ప్రాణికోటిని పరిపుష్టం చేస్తూ అద్భుతమైన సృష్టిని కొనసాగించేవాడు పరమాత్మ అయిన శ్రీనివాసుడు. ఎంత మహత్తరమైన సారూప్యం కదా? అందుకే అన్నమాచార్యుల వారు సద్గురువులైనారు.

ఓం నమో వేంకటేశాయ!

అంతా రామమయం - భద్రాచల రామదాసు కృతి

అంతా రామమయం ఈ జగమంతా రామమయం అంతరంగమున ఆత్మారాముడనంత రూపముల వింతలు సలుపగ సోమసూర్యులును సురలు తారలును ఆ మహాంబుధులు అవనీజంబులు అండాండంబులు పిండ...