మొదటి భాగం: స్వామినాథుని బాల్యం నుంచి కంచి పీఠాధిపత్యం వరకు — 1894 నుంచి 1918 వరకు
కంచి పరమాచార్యులుగా ప్రసిద్ధి చెందిన శ్రీ చంద్రశేఖరేంద్ర సరస్వతి మహాస్వామి 1894 మే 20న తమిళనాడులోని విల్లుపురంలో జన్మించారు. ఆయన పూర్వాశ్రమ నామం స్వామినాథన్. తండ్రి సుబ్రహ్మణ్య శాస్త్రి విద్యాశాఖలో పనిచేసేవారు. తల్లి మహాలక్ష్మి ధార్మిక స్వభావం కలిగిన గృహిణి. వీరి కుటుంబం కర్ణాటక మూలాలు కలిగి, చాలాకాలం క్రితమే తమిళ ప్రాంతంలో స్థిరపడింది. కుటుంబ దైవమైన స్వామిమలై సుబ్రహ్మణ్యస్వామి పేరుతో బాలునికి స్వామినాథన్ అని పేరు పెట్టారు.
చిన్నప్పటి నుంచే స్వామినాథన్‌కు మంచి జ్ఞాపకశక్తి, విషయాలను త్వరగా అర్థం చేసుకునే తెలివి ఉండేవి. చదువులో ఆయన ప్రతిభను ఉపాధ్యాయులు గుర్తించారు. తిండివనంలోని ఆర్కాట్ అమెరికన్ మిషన్ పాఠశాలలో చదువుకున్నారు. ఆంగ్లభాషలో రాణించడంతోపాటు బైబిల్ పాఠాలలోనూ బహుమతులు పొందారు. పాఠశాలలో నేర్పే విషయాలను శ్రద్ధగా నేర్చుకునేవారు.
1905లో ఆయనకు ఉపనయనం జరిగింది. 1906లో పాఠశాలలో షేక్స్‌పియర్ రచించిన కింగ్ జాన్ నాటకంలోని ఒక ఘట్టాన్ని ప్రదర్శించారు. అందులో స్వామినాథన్ ఆర్థర్ యువరాజు పాత్ర పోషించారు. కొద్దికాలం సాధనతోనే సంభాషణలను నేర్చుకొని, స్పష్టమైన ఉచ్చారణతో చెప్పి ఉపాధ్యాయుల ప్రశంసలు పొందారు. చదువు, నటన, భాషా పరిజ్ఞానం కలిగిన ఈ బాలుని జీవితం త్వరలో పూర్తిగా మారబోతోందని అప్పటికి కుటుంబ సభ్యులకు తెలియదు.
1906లో కంచి కామకోటి పీఠానికి చెందిన 66వ ఆచార్యులు తిండివనం సమీపంలోని పెరుముక్కల్ ప్రాంతంలో ఉన్నారు. స్వామినాథన్ తన కుటుంబంతో కలిసి వారి దర్శనానికి వెళ్లారు. తరువాత మరో సందర్భంలో స్నేహితునితో కలిసి ఆచార్యులను దర్శించారు. బాలునిపై ఆచార్యులకు ప్రత్యేకమైన అభిమానం కలిగింది. ఆయనను తమ తరువాత పీఠానికి తగిన వారిగా భావించారని చెబుతారు.
1907 ప్రారంభంలో 66వ ఆచార్యులు కలవైలో సిద్ధి పొందారు. వారి తరువాత స్వామినాథన్‌కు సమీప బంధువైన యువకుడు సన్యాసం స్వీకరించి మహాదేవేంద్ర సరస్వతి పేరుతో 67వ ఆచార్యులయ్యారు. కానీ ఆయన కూడా కొద్ది రోజులకే తీవ్రమైన అనారోగ్యంతో సిద్ధి పొందారు. ఈ అనూహ్య పరిస్థితులలో పీఠానికి మరొక వారసుని ఎంపిక చేయవలసి వచ్చింది.
బంధువులను పరామర్శించడానికి తల్లితో కలిసి బయలుదేరిన స్వామినాథన్‌ను మఠం సిబ్బంది కలవైకి తీసుకువెళ్లారు. ప్రయాణంలోనే తాను తిరిగి ఇంటికి వెళ్లకపోవచ్చని, మఠంలోనే ఉండవలసి రావచ్చని ఆయనకు తెలిసింది. ఊహించని ఈ మలుపు బాలునికి కలవరాన్ని కలిగించింది. బండిలో ప్రయాణిస్తూ రామనామాన్ని జపించారు.
1907 ఫిబ్రవరి 13న, పదమూడేళ్లు నిండకముందే, స్వామినాథన్ సన్యాసం స్వీకరించి కంచి కామకోటి పీఠానికి 68వ ఆచార్యులయ్యారు. ఆయనకు చంద్రశేఖరేంద్ర సరస్వతి అనే సన్యాస నామం ఇచ్చారు. అదే సంవత్సరం మే 9న కుంభకోణంలో పట్టాభిషేక ఉత్సవం జరిగింది. అప్పట్లో మఠం ప్రధాన కార్యకలాపాలు కుంభకోణం నుంచి సాగేవి. పాఠశాల విద్యార్థిగా ఉన్న బాలుడు ఒక పెద్ద ఆధ్యాత్మిక సంస్థకు గురువుగా మారారు.
1908లో ఆయన తిరువానైక్కావల్‌లోని జంబుకేశ్వర ఆలయానికి తొలి ముఖ్యమైన యాత్ర చేశారు. అక్కడి కుంభాభిషేక కార్యక్రమంలో పాల్గొన్నారు. తరువాత పూర్వాచార్యుల అధిష్ఠానం ఉన్న ఇళయాత్తంగుడిని దర్శించారు. చిన్న వయసులోనే పీఠ సంప్రదాయాలు, పూజావిధులు, యాత్రా నియమాలను ఆచరణలో నేర్చుకోవడం ప్రారంభించారు.
పీఠాధిపతి అయినప్పటికీ ఆయన చదువును ఆపలేదు. పండితుల వద్ద సంస్కృతం, శాస్త్రాలు నేర్చుకున్నారు. ప్రశాంతంగా అధ్యయనం చేయడానికి కావేరి ఒడ్డున ఉన్న మహేంద్ర మంగళం గ్రామంలో ఏర్పాట్లు చేశారు. 1911 నుంచి 1914 వరకు అక్కడ గడిపారు. తనకు బోధించే పండితులు మఠానికి శిష్యులైనప్పటికీ, వారిని గురువులుగా ఎంతో గౌరవించారు.
ఆయన ఆసక్తి ఆధ్యాత్మిక విషయాలకే పరిమితం కాలేదు. సంగీతం, గణితం, ఖగోళం, శాసనాలు, ఆలయ నిర్మాణం వంటి అంశాలను కూడా తెలుసుకునేవారు. ఆయా రంగాలలో పరిజ్ఞానం ఉన్నవారిని ప్రశ్నించి కొత్త విషయాలు నేర్చుకునేవారు. గొప్ప స్థానంలో ఉన్నప్పటికీ నేర్చుకోవాలనే వినయం ఆయనలో కొనసాగింది.
1915లో ఇరవై ఒక్క సంవత్సరాలు పూర్తయిన తరువాత మఠ పరిపాలనను తన ప్రత్యక్ష పర్యవేక్షణలోకి తీసుకున్నారు. పండితులకు సన్మానాలు, విద్యార్థులకు సహాయం, ధార్మిక చర్చలు, సంగీత కార్యక్రమాలను ప్రోత్సహించారు. ఉచిత ఆయుర్వేద వైద్యశాల వంటి సేవా కార్యక్రమాలకు కూడా ప్రాధాన్యం ఇచ్చారు. 1918 నాటికి ఆయన అధ్యయనం, నియమపాలన, సంస్థ నిర్వహణలో అనుభవం సంపాదించిన యువ ఆచార్యులుగా ఎదిగారు.
కామెంట్‌లు లేవు:
కామెంట్‌ను పోస్ట్ చేయండి