ఎటువంటి మోహమో ఎట్టి తమకమో - తాళ్లపాక అన్నమాచార్యుల వారు

ఎటువంటి మోహమో ఎట్టి తమకమో గాని

తటుకునను దేహమంతయు మరచె చెలియ

పలుకుతేనెల కొసరి పసిడి కిన్నెర మీటి

పలుచనిలుగున నిన్ను పాడి పాడి

కలికి కన్నీరు బంగారు పయ్యెదనొలుక

తలయూచి తనలోనె తలవంచు చెలియ

పడతి నీవును తాను పవళించు పరపుపై

పొడము పరితాపమున పొరలి పొరలి

జడిగొన్న జవ్వాది జారు చెమటల దోగి

ఉడుకునూరుపులనుసురుసురాయె చెలియ

తావి జల్లెడి మోము దమ్మి కడు వికసించె

లోవెలితి నవ్వులను లోగి లోగి

శ్రీ వేంకటేశ! లక్ష్మీకాంత! నినుగలసి

ఈ వైభవములందె యిదివో చెలియ

అన్నమయ్య శృంగార సంకీర్తనలలో ఓ అద్భుతమైన భావం గలది ఈ ఎటువంటి మోహమో అనే సామ రాగంలోని కృతి. తనను తానే మరచియున్న అలమేలుమంగ మరియు శ్రీవేంకటేశ్వరుని శృంగార భావనలను మనోహరంగా ఆవిష్కరించిన కృతి ఇది. సామ రాగంలోని లాలిత్యము, మైమరపు కలిగించే భావన ఈ కృతికి ఎంతో సముచితం. తేనెల వంటి పలుకులతో బంగారు వీణ మీటుతూ మేనిని వయ్యారముగా విరచుచూ స్వామిని స్తుతించుచుండగా ఆనందబాష్పాలు రాలి ఆమె పైటపై జాలువారగా తలయూచుచూ తనలోనే తాను తలవంచుకున్నదట ఆ పద్మావతి. ఆ దంపతుల రతికేళిలోని ఉచ్చ్వాస నిశ్శ్వాసలలో కస్తూరి చెమటలకు కరగి వేడికి ఆవిరైపోయినందట. ఆ స్వామితో ఏకమైన వేళ ఆమె సిగ్గుతో లోలోని నవ్వులు వలన ముఖము కలువవలె వికసించిందట. ఈ వైభవాలన్నీ స్వామితో కూడిన వేళ అని అన్నమయ్య ఈ కృతిలో సుందరంగా వర్ణించారు. సామ రాగంలో కూర్చబడిన ఈ కృతిని గరిమెళ్ల బాలకృష్ణ ప్రసాద్ గారు గానం చేయగా వినండి.