సుశీల గాన వైవిధ్యాన్ని కేవలం ప్రేమగీతాలతో అంచనా వేయడం అసాధ్యం. ఆమె స్వరం భక్తి, శాస్త్రీయ సంగీతం, పౌరాణిక భావాలు, లలిత గీతాలు, విషాదం, జానపదం వంటి ఎన్నో రూపాలను సమానమైన నైపుణ్యంతో పలికించింది. చెంచులక్ష్మి చిత్రంలోని పాలకడలిపై శేషతల్పమున పవళించేవా దేవా ఆమె భక్తిగీత గానానికి ఒక అద్భుతమైన ఉదాహరణ. బాలుడి దృష్టిలో భగవంతుడిని ప్రార్థించే ఈ పాటలో భక్తి, దీనత్వం, ఆప్యాయత కలిసివుంటాయి. సుశీల స్వరం ఎక్కడా కృత్రిమమైన ఆవేశాన్ని ప్రదర్శించదు. భగవంతుడిని పిలిచే ఒక చిన్నారి హృదయంలోని అమాయకమైన విశ్వాసంలా ఆమె గానం సాగుతుంది. ఈ పాటలోని స్వరశుద్ధి, పదాల స్పష్టత, మృదువైన గమకాలు ఆమెకు ఉన్న శాస్త్రీయ పునాదిని తెలియజేస్తాయి.
భక్తిగీతాల్లో ఆమె చూపిన వైవిధ్యానికి నర్తనశాలలోని జననీ శివకామిని మరో గొప్ప ఉదాహరణ. అమ్మవారిని స్తుతించే ఈ పాటలో సుశీల స్వరం మరింత గంభీరంగా, భక్తిరసంతో నిండిపోతుంది. జననీ శివకామిని, జయ శుభకారిణి, విజయ రూపిణి అనే పదాలను ఆమె పలికే తీరు పాటకు ప్రార్థనా వాతావరణాన్ని కల్పిస్తుంది. ఇదే సుశీల కొద్దిసేపటి ముందు సఖియా వివరించవేలో విరహంతో ఉన్న యువతి మనసును పాడారు. రెండు పాటల మధ్య ఉన్న భావదూరం ఎంతో ఎక్కువ. కానీ ఆమె స్వరం ఆ రెండు సందర్భాలకూ సమానంగా సహజంగా సరిపోతుంది. అదే ఆమె గానంలోని అసలైన వైవిధ్యం.
మీరజాలగలడా నాయానతి వంటి కృష్ణభక్తి గీతాల్లో సుశీల స్వరానికి మరో మాధుర్యరూపం కనిపిస్తుంది. కృష్ణుడిపై భక్తి, ఆరాధన, మధురభావం కలిసిన ఈ తరహా గీతాలను ఆమె పాడినప్పుడు శాస్త్రీయ సంగీతంలోని గమకాలు ఎక్కడా భారంగా అనిపించవు. పాటలోని భక్తి వినేవారిపై నేరుగా ప్రభావం చూపేలా ఆమె స్వరం స్వచ్ఛంగా, ప్రశాంతంగా సాగుతుంది. పాడెద నీ నామమే గోపాలా కూడా ఇదే ఆధ్యాత్మిక మాధుర్యానికి మరో మంచి ఉదాహరణ. ఇందులో భక్తి ఒక ఆర్తనాదంలా కాకుండా, తన హృదయంలో భగవంతుడి రూపాన్ని నిలుపుకున్న ఒక భక్తురాలి మృదువైన గానంలా వినిపిస్తుంది.
ఇది మల్లెల వేళయనీ సుశీలలోని మరో కోణాన్ని చూపించే పాట. ఈ గీతంలో ప్రకృతి సౌందర్యం, యౌవనపు ఉత్సాహం, జీవితాన్ని ఆస్వాదించాలనే తపన ఒకదానితో ఒకటి కలుస్తాయి. సుశీల స్వరం ఇందులో చాలా తేలికగా, చురుకుగా సాగుతుంది. ఒకే గాయని స్వరంలో ప్రేమగీతంలోని మృదుత్వం, భక్తిగీతంలోని గంభీరతతో పాటు ప్రకృతి గీతంలోని లాలిత్యం కూడా ఎంత సహజంగా వ్యక్తమవుతుందో ఈ పాట తెలియజేస్తుంది.
సుశీల గానంలోని శాస్త్రీయ వైభవాన్ని ప్రస్తావించకుండా ఆమె గురించి మాట్లాడటం అసంపూర్ణం. సిరిసిరిమువ్వ చిత్రంలోని జుమ్మంది నాదం సయ్యంది పాదం ఆమెకు జాతీయ చలనచిత్ర పురస్కారాన్ని అందించిన పాట. ఈ గీతంలో శాస్త్రీయ సంగీతానికి సంబంధించిన స్వరచలనాలు, లయ, నృత్యానికి అనుగుణమైన ఉత్సాహం అన్నీ అవసరం. అయినప్పటికీ పాటను కేవలం సంగీత ప్రదర్శనగా కాకుండా పాత్ర భావంతో కలిపి పాడారు. శాస్త్రీయతను కోల్పోకుండా సరళతను, లయను కోల్పోకుండా భావాన్ని, క్లిష్టమైన స్వరాలను పాడుతూనే పదాల స్పష్టతను నిలబెట్టుకోవడం ఆమె ప్రతిభకు నిదర్శనం.
మేఘసందేశంలోని ఆకులో ఆకునై కూడా ఆమె శాస్త్రీయ పునాదితో కూడిన భావగానానికి మరో శిఖరం. ప్రేమ, ప్రకృతి, విరహం అన్నీ ఒకే స్వరప్రవాహంలో కలిసిపోయేలా ఆమె పాడిన తీరు ఆమె పరిణతి చెందిన గానాన్ని తెలియజేస్తుంది. ఈ పాటలో ఆమె స్వరం ఎక్కడా హద్దులు దాటదు. ప్రతి స్వరం తదుపరి స్వరానికి సహజంగా దారి తీస్తుంది. అందుకే పాట వింటున్నప్పుడు గాయని తన ప్రతిభను చూపిస్తోందనే భావం కలగదు; పాత్ర మనసులోని అనుభూతి మాత్రమే వినిపిస్తుంది.
కామెంట్లు లేవు:
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి