ఆనందేశ్వరేణ సంరక్షితోऽహం - దీక్షితుల వారి తిరువారూర్ పంచలింగ కృతి

ఆనందేశ్వరేణ సంరక్షితోऽహం

చిదానంద రూపోऽస్మి బ్రహ్మానంద రూపోऽస్మి

జ్ఞానప్రదాన గురుగుహరూప చిదానందనాథస్వరూప ప్రకాశేన

అవయవత్రయాతీతేననిత్యేన అవస్థాత్రయ సాక్షిణాऽతి శుద్ధేన

భవపంచకోశవ్యతిరిక్తేనబుద్ధేనశివసచ్చిదానందరూపేణముక్తేన

శ్రవణ మనన నిదిధ్యాసన సమాధి

నిష్ఠాపరోక్షానుభవ స్వమాత్రావశేషిత ప్రకాశమాన మహేశ్వరేణ

ఓ ఆనందేశ్వరా! నీ అనుగ్రహంతో నేను సర్వవిధాలా రక్షింపబడుతున్నాను. నీ కరుణవల్ల నేను కేవలం ఈ శరీరానికో, మనస్సుకో పరిమితమైన జీవుడను కానని, స్వరూపతః శుద్ధచైతన్యమయమైన చిదానంద స్వరూపుడనని, పరబ్రహ్మానంద స్వరూపుడనని గ్రహిస్తున్నాను. ఆత్మజ్ఞానాన్ని ప్రసాదించే గురుగుహస్వరూపుడవైన నీవు చిదానందనాథునిగా ప్రకాశిస్తూ, అజ్ఞానాంధకారాన్ని తొలగించి పరమసత్యాన్ని వెల్లడిస్తున్నావు. స్థూల, సూక్ష్మ, కారణ శరీరాలనే మూడు ఉపాధులకు అతీతుడవు నీవు. జాగ్రత్, స్వప్న, సుషుప్తి అనే మూడు అవస్థలలోనూ మార్పులేని సాక్షిగా నిలిచే నిత్యశుద్ధ చైతన్యస్వరూపుడవు. అన్నమయ, ప్రాణమయ, మనోమయ, విజ్ఞానమయ, ఆనందమయ అనే పంచకోశాలకు అతీతుడవై, వాటన్నింటికీ ఆధారమైన ఆత్మతత్త్వంగా వెలుగొందుతున్నావు. నీవు పరిపూర్ణ జ్ఞానస్వరూపుడవు, సత్, చిత్, ఆనందముల ఏకరూపమైన శివస్వరూపుడవు, సమస్త బంధాలకు అతీతమైన నిత్యముక్తుడవు. వేదాంత సత్యాలను గురుముఖంగా వినడం అనే శ్రవణం, విన్న విషయాలను తర్కపూర్వకంగా విచారించి సందేహాలను నివృత్తి చేసుకోవడం అనే మననం, గ్రహించిన ఆత్మసత్యంపై నిరంతరం ధ్యానించడం అనే నిదిధ్యాసనం, ఆ జ్ఞానంలో నిశ్చలంగా నిలిచే సమాధినిష్ఠ ద్వారా సాధకుడు అపరోక్షానుభూతిని పొందుతాడు. అప్పుడు జీవాత్మకు పరమాత్మకు భేదం లేదనే సత్యం ప్రత్యక్షానుభవమై, అహంకారాది ఉపాధులన్నీ తొలగిపోయి, స్వస్వరూపమైన శుద్ధచైతన్యం ఒక్కటే మిగిలి ప్రకాశిస్తుంది. అటువంటి స్వయంప్రకాశ పరమేశ్వరుడవైన ఆనందేశ్వరుని అనుగ్రహంతో నేను నా నిజస్వరూపాన్ని తెలుసుకొని బ్రహ్మానందంలో నిలుస్తున్నాను.

ఈ కృతిలోని ప్రధాన ఆధ్యాత్మిక సందేశం ఏమిటంటే, మోక్షం అనేది కొత్తగా సంపాదించవలసిన స్థితి కాదు. అజ్ఞానం తొలగినప్పుడు తన ఆత్మస్వరూపమే పరబ్రహ్మస్వరూపమని తెలుసుకోవడమే నిజమైన ముక్తి. అందుకే దీక్షితులు “చిదానంద రూపోఽస్మి బ్రహ్మానంద రూపోఽస్మి” అంటూ ఆత్మసాక్షాత్కార పరమానందాన్ని వ్యక్తం చేస్తున్నారు.
ఈ కృతి ఆనందభైరవి రాగంలో, మిశ్రచాపు తాళంలో స్వరపరచబడింది. తిరువారూరులోని ఆనందేశ్వరుని స్తుతిస్తూ దీక్షితులు అద్వైత సిద్ధాంతాన్ని ఇందులో ప్రతిపాదించారు. ఈ కృతిని సౌమ్య గారు ఆలపించారు.