7, జులై 2026, మంగళవారం

బహుముఖప్రజ్ఞాశాలి టంగుటూరి సూర్యకుమారి జీవిత విశేషాలు


మా తెలుగు తల్లికి మల్లెపూదండ - ఈ పాటను అజరామరం చేసిన బహుముఖప్రజ్ఞాశాలి టంగుటూరి సూర్యకుమారి గారు. వికీ ప్రకారం గత సంవత్సరం ఈవిడ శతజయంతి, మరో మూలం ప్రకారం ఈ సంవత్సరం నవంబర్లో. విదేశాల్లో స్థిరపడ్డా భారతీయ కళలకు ఆఖరిరోజు వరకు సేవ చేసిన కళాకారిణి.

అప్పట్లో వీరి పెదనాన్న గారైన ప్రకాశం పంతులు గారు తమ ప్రతి ఒక్క రాజకీయ సభలోనూ సూర్యకుమారి గారి చేత ఈ పాట పాడించేవారట. వారి జీవిత విశేషాలు: 

టంగుటూరి సూర్యకుమారి తెలుగు సినీరంగం, సంగీతం, నృత్యం, రంగస్థల కళలలో తనదైన ముద్ర వేసిన అరుదైన బహుముఖ ప్రజ్ఞాశాలి. ఆమె గాయని, నటి, నర్తకి మాత్రమే కాకుండా భారతీయ సంస్కృతిని ప్రపంచ వేదికలపై గౌరవప్రదంగా పరిచయం చేసిన సాంస్కృతిక రాయబారిగా కూడా విశేష గుర్తింపు పొందారు. ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్ర గీతంగా ప్రసిద్ధి చెందిన మా తెలుగు తల్లికి మల్లెపూదండ గీతాన్ని ఆలపించడం ద్వారా ఆమె పేరు శాశ్వతంగా తెలుగు ప్రజల హృదయాల్లో నిలిచిపోయింది. కళ, సాహిత్యం, దేశభక్తి, సంస్కృతి పట్ల ఆమెకున్న అంకితభావం జీవితాంతం కొనసాగింది.

సూర్యకుమారి 1925 నవంబరు 13న అప్పటి మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీలోని రాజమహేంద్రవరంలో జన్మించారు. ఆమె ప్రముఖ స్వాతంత్ర్య సమరయోధుడు, ఆంధ్రకేసరి తంగుటూరి ప్రకాశం పంతులుగారి సోదరుని కుమార్తె. దేశభక్తి, సామాజిక చైతన్యం, సాహిత్యాభిమానం కలిగిన కుటుంబ వాతావరణంలో పెరిగిన ఆమెకు చిన్ననాటి నుంచే సంగీతం, నాట్యం, నటనలపై ఆసక్తి ఏర్పడింది. సహజసిద్ధమైన మధుర స్వరం, అభినయ నైపుణ్యం, వేదికపై ఆత్మవిశ్వాసంతో కూడిన ప్రదర్శన ఆమెను బాల్యదశలోనే కళారంగంలోకి తీసుకువచ్చాయి.

కేవలం పన్నెండేళ్ల వయస్సులోనే విప్రనారాయణ చిత్రంలో నటించి సినీరంగ ప్రవేశం చేశారు. అనంతరం రైతుబిడ్డ, అదృష్టం, దేవత, చంద్రహాస, భక్త పోతన, కృష్ణ ప్రేమ, భాగ్యలక్ష్మి, గీతాంజలి, మరదలు పెళ్లి, రామదాసు వంటి అనేక చిత్రాల్లో నటించారు. తెలుగు మాత్రమే కాక తమిళం, కన్నడ, హిందీ భాషల చిత్రాల్లో కూడా తన ప్రతిభను చాటారు. ఆమె నటించిన దేవత, రైతుబిడ్డ చిత్రాలు తెలుగు చలనచిత్ర చరిత్రలో చిరస్థాయిగా నిలిచిన చిత్రాలుగా గుర్తింపు పొందాయి. కృష్ణ ప్రేమ చిత్రంలో నారదుడి పాత్రను పోషించడం విశేషం. తెలుగు సినీ చరిత్రలో ఒక మహిళ నారదుడి పాత్రను పోషించిన తొలి సందర్భంగా ఇది ప్రస్తావించబడుతుంది. ఈ పాత్రలో ఆమె నటనతో పాటు గాన ప్రతిభ కూడా ప్రేక్షకులను విశేషంగా ఆకట్టుకుంది.

సూర్యకుమారి నటిగా ఎంత ప్రతిభ కనబరిచారో, గాయనిగా కూడా అంతే కీర్తిని సంపాదించారు. ఆమె ఆలపించిన అనేక గ్రామోఫోన్ రికార్డులు విశేష ప్రజాదరణ పొందాయి. దేశభక్తి గీతాలు, భక్తి గీతాలు, జానపద గీతాలు, లలిత గీతాలు ఆమె స్వరంతో ప్రజల్లోకి విస్తృతంగా చేరాయి. శంకరంబాడి సుందరాచారిగారు రచించిన మా తెలుగు తల్లికి మల్లెపూదండ గీతాన్ని ఆమె ఆలపించడంతో ఆ గీతం అపూర్వ ప్రజాదరణ పొందింది. తరువాత అదే గీతం ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్ర గీతంగా అధికారిక గుర్తింపు పొందింది. ఈ గీతం ద్వారా తెలుగు భాష, తెలుగు సంస్కృతి పట్ల ఆమెకున్న అనుబంధం తరతరాలకు పరిచయమైంది.

సినీరంగ విజయాలతో పాటు సూర్యకుమారి నృత్యకళలో కూడా ఉన్నత శిక్షణ పొందారు. భారతీయ శాస్త్రీయ నృత్య సంప్రదాయాలను విదేశాల్లో పరిచయం చేయాలనే సంకల్పంతో 1950ల చివర్లో అమెరికాకు వెళ్లారు. అక్కడ భారతీయ సంగీతం, నృత్యం బోధిస్తూ భారతీయ కళలను పాశ్చాత్య ప్రపంచానికి పరిచయం చేశారు. అనంతరం న్యూయార్క్ రంగస్థలంపై రవీంద్రనాథ్ ఠాగూర్ రచించిన ది కింగ్ ఆఫ్ ది డార్క్ ఛాంబర్ నాటకంలో రాణి సుదర్శన పాత్రను పోషించి విమర్శకుల ప్రశంసలు అందుకున్నారు. ఈ ప్రదర్శనకు ఆమెకు అవుటర్ క్రిటిక్స్ సర్కిల్ ఉత్తమ నటి పురస్కారం లభించింది. భారతీయ కళాకారిణిగా అంతర్జాతీయ రంగస్థలంపై ఈ స్థాయి గుర్తింపు పొందడం ఆ కాలంలో అరుదైన ఘనతగా నిలిచింది.

1965 ప్రాంతంలో ఆమె లండన్‌కు వెళ్లి అక్కడే స్థిరపడ్డారు. కవి, చిత్రకారుడు హారోల్డ్ ఎల్విన్‌ను వివాహం చేసుకున్న తరువాత భారతీయ కళల ప్రచారానికి మరింత కృషి చేశారు. ఇద్దరూ కలిసి ఇండియా పెర్ఫార్మింగ్ ఆర్ట్స్ అనే సంస్థను స్థాపించి భారతీయ సంగీతం, నృత్యం, నాటక కళలను యూరప్‌లోని అనేక వేదికలపై ప్రదర్శించారు. లండన్‌లో ప్రతి సంవత్సరం నిర్వహించిన సాంస్కృతిక కార్యక్రమాల ద్వారా భారతీయ కళాకారులకు అవకాశాలు కల్పించారు. మహాత్మా గాంధీ, రవీంద్రనాథ్ ఠాగూర్ వంటి మహనీయుల భావజాలాన్ని సంగీతం, నాట్యం, నాటకాల ద్వారా ప్రపంచానికి పరిచయం చేయడంలో ఆమె విశేష కృషి చేశారు.

సూర్యకుమారి అందాల పోటీలలో కూడా విశేష గుర్తింపు పొందారు. 1952లో మిస్ మద్రాస్ బిరుదును గెలుచుకుని, అదే సంవత్సరంలో జరిగిన మిస్ ఇండియా పోటీలలో రన్నరప్‌గా నిలిచారు. అయినప్పటికీ ఆమె తన జీవితాన్ని గ్లామర్ ప్రపంచానికే పరిమితం చేయకుండా భారతీయ కళాసంపదను ప్రపంచవ్యాప్తంగా వ్యాప్తి చేయడానికే అంకితం చేశారు. కళాకారిణిగా మాత్రమే కాక సాంస్కృతిక రాయబారిగా ఆమె చేసిన సేవలు మరింత విశిష్టమైనవి.

1975లో హైదరాబాద్‌లో జరిగిన తొలి ప్రపంచ తెలుగు మహాసభలకు లండన్ నుంచి ప్రత్యేకంగా వచ్చి మా తెలుగు తల్లికి మల్లెపూదండ గీతాన్ని ఆలపించారు. తెలుగు భాష, తెలుగు సంస్కృతిపై ఆమెకున్న ప్రేమకు ఇది ఒక చిరస్మరణీయ ఉదాహరణగా నిలిచింది. విదేశాల్లో నివసిస్తున్నప్పటికీ తెలుగు సంప్రదాయాల ప్రచారం, భారతీయ సంస్కృతి పరిరక్షణ, యువతకు శాస్త్రీయ కళల బోధన వంటి కార్యక్రమాలను జీవితాంతం కొనసాగించారు.

2005 ఏప్రిల్ 25న లండన్‌లో ఆమె పరమపదించారు. అయితే ఆమె స్వరం, ఆమె నటన, ఆమె నృత్య ప్రదర్శనలు, ముఖ్యంగా మా తెలుగు తల్లికి మల్లెపూదండ గీతం ద్వారా ఆమె జ్ఞాపకం తెలుగు ప్రజల హృదయాల్లో చిరస్థాయిగా నిలిచిపోయింది. తెలుగు సినీ చరిత్రలో తొలి తరం బహుముఖ ప్రజ్ఞాశాలులలో ఒకరిగా, భారతీయ కళలను ప్రపంచవ్యాప్తంగా గౌరవప్రదంగా ప్రతిష్ఠించిన సాంస్కృతిక దూతగా, తెలుగు భాషా గౌరవాన్ని అంతర్జాతీయ స్థాయికి తీసుకెళ్లిన మహనీయ కళాకారిణిగా టంగుటూరి సూర్యకుమారి చిరస్మరణీయ స్థానం సంపాదించారు.

5, జులై 2026, ఆదివారం

ఫాలనేత్రానల ప్రబల విద్యుల్లతా - తాళ్ళపాక అన్నమాచార్యుల వారి కృతి



ఎప్పుడైనా దీనంగా, నిస్సహాయతగా అనిపించినప్పుడు, ఈ అన్నమాచార్యుల వారి కృతి వినండి, ఒంట్లో నారసింహం అణువణువునా నిలిచి శక్తినిస్తుంది, క్లైబ్యాన్ని తొలగించి కర్తవ్యోన్ముఖులను చేస్తుంది. ఖచ్చితంగా పని చేస్తుంది, సందేహమే లేదు. కావలసింది ఆయనపై అచంచలమైన విశ్వాసం. స్వామి కేళీ విహారం అద్భుతం, అమోఘం, అనుభవైకవేద్యం. నారసింహోపాసకులను అడగండి వారు చెబుతారు. 

ఇక్కడ ఒక్క చిన్న విషయం చెప్పాలి. స్వామి తీక్ష్ణ ప్రభావం కలవాడు కాబట్టే నిష్ఠతో గురువిదితంగానే ఉపాసన చేయాలి. స్వయంగా నారసింహ ఉపాసన చేయకూడదు. గురు ముఖత మంత్రోపాసన పొందని వారు కరావలంబ స్తోత్రం, నామావళి వంటివి చదువుకోవచ్చు.

ఫాలనేత్రానల ప్రబల విద్యుల్లతా కేళీ విహార లక్ష్మీనారసింహా

ప్రళయమారుత ఘోర భస్త్రికాపూత్కార లలిత నిశ్వాసడోలా రచనయా
కులశైలకుంభినీ కుముదహిత రవిగగన చలన విధినిపుణ నిశ్చల నారసింహా

వివరఘనవదన దుర్విధహసన నిష్ఠ్యూతలవదివ్య పరుష లాలాఘటనయా
వివిధ జంతు వ్రాతభువన మగ్నౌకరణ నవనవప్రియ గుణార్ణవ నారసింహా

దారుణోజ్జ్వల ధగద్ధగిత దంష్ట్రానల వికార స్ఫులింగ సంగక్రీడయా
వైరిదానవ ఘోరవంశ భస్మీకరణ కారణ ప్రకట వేంకట నారసింహా

భావము:

ఓ నరసింహా ! ఫాలభాగంనుండి విస్ఫులింగాలు కురిపిస్తూ ప్రపంచమంతటినీ గొప్పగొప్పవిద్యుల్లతలతో మెరిపిస్తూ వేడుకగా విహరించడం నీకు ఒక ఆట. నీవు నిశ్చలంగా ఉంటూ లలితంగా మృదువుగా గాలి వదిలితే (నిశ్వసిస్తే) ఓ నారసింహా !ఆ నిశ్వాసము ప్రళయకాల ప్రభంజనంలా మారి కులపర్వతాలను (ఏడు కులపర్వతాలు ఉన్నాయి ఉదయ, అస్త, హిమ, వింధ్య, మేరు, త్రికూట, లోకాలోక పర్వతాలు) భూమిని చంద్రుడిని సూర్యుడిని ఆకాశాన్ని అన్నింటినీ ఒక ఊపు ఊపుతుంది. ప్రియమైన గుణములకు సముద్రము వంటి ఓ నారసింహా ! దుర్జనులను చూసినప్పుడు భయముగొలిపేటట్లుగా తెరిచిన నీ గొప్పదైన ముఖము నుండి వెలువడే మహాట్టహాసము మరియు నీ లాలాజలము అనేక జంతుతతులన్న ఈ జగమును ముంచెత్తుతూ లోకాలను పవిత్రం గావిస్తున్నది. కొత్తకొత్తగా మారుస్తున్నది.ధగధగా మెరుస్తూ భయంకరంగా విస్ఫులింగాలు వెదజల్లుతూ వికృతమైన కోరలతో నిన్ను నీవు ప్రకటింపచేసుకున్నది ఒక ఆటలాగ శత్రువులైన దానవ వంశాలను భస్మం చేయడం కొరకే కదా!

 ఈ సంకీర్తనను గరిమెళ్ల బాలకృష్ణప్రసాద్ గారు ఆలపించారు

ఇద్దరు మిత్రులు (1961) – చిత్ర విశేషాలు



తెలుగు చలనచిత్ర చరిత్రలో కొన్ని చిత్రాలు కేవలం విజయవంతమైన సినిమాలుగానే కాకుండా, కళాత్మకత, కథన వైవిధ్యం, నటన, సంగీతం, సాంకేతిక నైపుణ్యం అన్నింటినీ సమన్వయం చేసిన మైలురాళ్లుగా నిలిచిపోయాయి. అలాంటి చిత్రాల్లో అన్నపూర్ణ పిక్చర్స్ నిర్మించిన ఇద్దరు మిత్రులు (1961) ఒకటి. దర్శకుడు ఆదుర్తి సుబ్బారావు సృజనాత్మక దృష్టి, నిర్మాత దుక్కిపాటి మధుసూదనరావు కథా ఎంపికలో చూపిన అభిరుచి, అక్కినేని నాగేశ్వరరావు నటనా ప్రతిభ, సాలూరి రాజేశ్వరరావు సంగీతం కలిసి ఈ చిత్రాన్ని చిరస్థాయిగా నిలబెట్టాయి. ముఖ్యంగా అక్కినేని నాగేశ్వరరావు తన సినీ జీవితంలో తొలిసారిగా ద్విపాత్రాభినయం చేసిన చిత్రం ఇదే కావడం దీనికి మరింత ప్రత్యేకతను తెచ్చిపెట్టింది.

బెంగాలీ కథ నుంచి తెలుగు క్లాసిక్ వరకు

దుక్కిపాటి మధుసూదనరావుకు బెంగాలీ సాహిత్యం, బెంగాలీ చిత్రాలపై ఉన్న ఆసక్తి అప్పటికే ప్రసిద్ధి చెందింది. ఆయన నిర్మించిన వెలుగు నీడలు చిత్రం కూడా బెంగాలీ కథ ఆధారంగానే రూపొంది ఘనవిజయం సాధించింది. ఆ విజయంతో ప్రోత్సాహం పొందిన అన్నపూర్ణ పిక్చర్స్, దర్శకుడు మంగళ్ చక్రవర్తి రూపొందించిన బెంగాలీ చిత్రం తాశేర్ ఘర్ (1957) రీమేక్ హక్కులను కొనుగోలు చేసింది. ఆ చిత్ర కథపై ప్రముఖ ఆంగ్ల రచయిత్రి డాఫ్నీ డూ మౌరియర్ రచించిన ది స్కేప్‌గోట్ నవల ప్రభావం కూడా కనిపిస్తుందని సినీ చరిత్రకారులు పేర్కొంటారు.

అయితే అన్నపూర్ణ సంస్థ మూల కథను యథాతథంగా అనుసరించలేదు. దర్శకుడు ఆదుర్తి సుబ్బారావు, సహాయ దర్శకుడు కె. విశ్వనాథ్, ప్రముఖ పాత్రికేయుడు గోరా శాస్త్రి, నిర్మాత దుక్కిపాటి మధుసూదనరావు కలిసి కథను పూర్తిగా తెలుగు ప్రేక్షకుల అభిరుచికి అనుగుణంగా మలిచారు. కొత్త పాత్రలను ప్రవేశపెట్టారు. హాస్యాన్ని పెంచారు. కథలో తార్కికతను మెరుగుపరిచారు. భావోద్వేగాలకు మరింత లోతు ఇచ్చారు. ఈ మార్పులే ఈ చిత్రాన్ని సాధారణ రీమేక్ స్థాయి దాటి స్వతంత్ర క్లాసిక్‌గా నిలబెట్టాయి.

కథలోని వైవిధ్యం

సంపన్నుడైన అజయ్, పేదవాడైన విజయ్ ఇద్దరూ ఒకే పోలికలతో ఉంటారు. అనుకోకుండా కలుసుకున్న వీరిద్దరూ తమ తమ జీవితాల్లో ఎదురవుతున్న కష్టాలను చెప్పుకొని, ఒక సంవత్సరం పాటు జీవితాలను పరస్పరం మార్చుకోవాలని నిర్ణయించుకుంటారు. ఆ నిర్ణయం తరువాత జరిగే పరిణామాలే కథకు మూలం.

అజయ్ ఆస్తిని కాజేయాలని ప్రయత్నించే మేనేజర్ భానోజీ కుట్రలను, అజయ్ స్థానంలో ఉన్న విజయ్ తెలివిగా అడ్డుకుంటాడు. మరోవైపు విజయ్ స్థానంలో జీవిస్తున్న అజయ్, సాధారణ మెకానిక్‌గా జీవిస్తూ జీవితంలోని నిజమైన విలువలను తెలుసుకుంటాడు. ప్రేమను పొందుతాడు. కుటుంబ బాధ్యతలను నిర్వర్తించేందుకు చేసిన త్యాగం వల్ల జైలుకూ వెళ్తాడు. చివరకు భానోజీ చేసిన దుర్మార్గాలు బయటపడడంతో సత్యం విజయం సాధిస్తుంది. ఇద్దరి జీవితాలు సంతోషకరంగా ముగుస్తాయి.

ఈ కథలో స్నేహం, నిజాయితీ, ధర్మం, కుటుంబ విలువలు, సంపద కంటే మనిషి గొప్పవాడనే సందేశం సహజంగా మిళితమై ఉన్నాయి.

అక్కినేని ద్విపాత్రాభినయం – నటనా వైభవానికి నిదర్శనం

ఈ చిత్రం అక్కినేని నాగేశ్వరరావు నట జీవితంలో ఒక మలుపు. అజయ్, విజయ్ అనే రెండు భిన్న స్వభావాల పాత్రలను ఆయన అద్భుతమైన శరీర భాష, హావభావాలు, సంభాషణా శైలితో స్పష్టంగా వేరు చేశారు. ఎక్కడా ప్రేక్షకుడికి గందరగోళం కలగకుండా పాత్రల వ్యక్తిత్వాన్ని నిలబెట్టడం ఆయన నటనా నైపుణ్యానికి నిదర్శనం.

ప్రత్యేకించి అక్కినేని రెండు పాత్రలు ఒకే ఫ్రేమ్‌లో కనిపించే షేక్ హ్యాండ్ దృశ్యం అప్పటి ప్రేక్షకులను విస్మయానికి గురిచేసింది. కంప్యూటర్ గ్రాఫిక్స్, డిజిటల్ టెక్నాలజీ లేని కాలంలో ఛాయాగ్రాహకుడు పి.ఎస్. సెల్వరాజ్, కెమెరామెన్ పాచూ, దర్శకుడు ఆదుర్తి సుబ్బారావు కలిసి ఆ దృశ్యాన్ని ఎంతో నైపుణ్యంతో తెరకెక్కించారు. ఆ సన్నివేశం అప్పటి సాంకేతిక ప్రతిభకు ప్రతీకగా నిలిచింది.

సహాయ నటీనటుల అద్భుత ప్రతిభ

ఈ చిత్రంలో ప్రతి పాత్రకు ప్రత్యేక ప్రాధాన్యం ఉంది. గుమ్మడి పోషించిన భానోజీ పాత్ర తెలివైన ప్రతినాయకుడిగా గుర్తుండిపోతుంది. రాజసులోచన, ఈ.వి. సరోజ, జి వరలక్ష్మి, రేలంగి, సూర్యకాంతం, రమణారెడ్డి, పద్మనాభం, అల్లు రామలింగయ్య తమ పాత్రలకు జీవం పోశారు. గుమ్మడి, జి వరలక్ష్మి తమ వయసుకు మించిన పాత్రలను అద్భుతంగా పందించారు. ఇద్దరు హీరోయిన్లు కూడా పోటీ పడి నటించారు. 

శారదకు ఇది తొలి ప్రధాన పాత్రలలో ఒకటి. మీనా పాత్రలో ఆమె చూపిన సహజ నటన తరువాత ఆమెను దక్షిణ భారతదేశంలోని అత్యుత్తమ నటీమణుల్లో ఒకరిగా నిలబెట్టిన ప్రయాణానికి శ్రీకారం చుట్టింది.

సంగీతం – చిత్ర విజయానికి ప్రధాన బలం

సాలూరి రాజేశ్వరరావు స్వరపరిచిన పాటలు ఈ చిత్రానికి చిరస్మరణీయమైన ఆభరణాలు. పాడవేల రాధికా, ఈ ముసిముసి నవ్వుల, చక్కని చుక్క సరసకు రావే, శ్రీరామ నీ నామమెంతో రుచిరా, ఖుషీ ఖుషీగా నవ్వుతూ, హలో హలో ఓ అమ్మాయి వంటి పాటలు నేటికీ సంగీతాభిమానులను అలరిస్తూనే ఉన్నాయి. దాశరథి కృష్ణమాచార్యులు ఈ చిత్రంతో సినీ గేయరచయితగా ప్రవేశించడం కూడా విశేషం. ఆయనతో పాటు శ్రీశ్రీ, ఆరుద్ర, కొసరాజు కూడా గీతాలు రచించారు.

హలో హలో ఓ అమ్మాయి, ఖుషీ ఖుషీగా నవ్వుతూ పాటల్లో ఆ కాలం పాశ్చాత్య సంగీత ప్రభావం కొంత కనిపించడం ఆ రోజుల్లోనే సంగీత దర్శకుల విశాల దృష్టిని తెలియజేస్తుంది. విదేశీ బాణీల ప్రభావాన్ని స్వీకరించినప్పటికీ, వాటికి తెలుగు సంస్కృతికి తగిన స్వరూపాన్ని ఇచ్చి ప్రేక్షకుల హృదయాల్లో చిరస్థాయిగా నిలిపారు.

ఆసక్తికరమైన విశేషాలు

ఈ చిత్రానికి సంబంధించిన ఎన్నో అరుదైన విషయాలు సినీ అభిమానులను ఆశ్చర్యపరుస్తాయి. శారదను ఈ పాత్రకు దర్శకుడు ఎల్.వి. ప్రసాద్ సిఫారసు చేయడం ఆమె సినీ జీవితాన్ని మలిచింది. ఈ.వి. సరోజ అనుకోకుండా స్టూడియోలో దుక్కిపాటి మధుసూదనరావును కలవడం వల్ల రెండో కథానాయిక పాత్ర ఆమెకు దక్కింది. తమిళంలో ఇరు నన్బర్గళ్  పేరుతో ఈ చిత్రాన్ని డబ్ చేయగా అక్కడ కూడా విజయం సాధించింది.

ఇద్దరు నాగేశ్వరరావు పాత్రలు ఎదురెదురుగా కనిపించే దృశ్యాల కోసం నటుడు జగన్నాథరావు బాడీ డబుల్‌గా పనిచేయగా, ఒక సన్నివేశంలో సహాయ దర్శకుడు కె.వి. రావు కూడా డూప్‌గా నటించడం విశేషం. అన్నపూర్ణ సంస్థ నిర్మించిన ప్రతి చిత్రంలో నటించిన సావిత్రి, ఈ చిత్రంలో అవకాశం రాకపోవడంతో కొంత నిరాశ చెందినప్పటికీ, చిత్రం శతదినోత్సవానికి ముఖ్య అతిథిగా హాజరై తన పెద్ద మనసును చాటుకున్నారు. ఆ వేడుక కోసం నటీనటులందరినీ ప్రత్యేక విమానంలో మద్రాస్ నుంచి హైదరాబాద్‌కు తీసుకురావడం అప్పట్లో ఒక విశేష సంఘటన.

చిరస్థాయిగా నిలిచిన క్లాసిక్

ఇద్దరు మిత్రులు కేవలం ఒక విజయవంతమైన రీమేక్ కాదు. మూల కథను గౌరవిస్తూ, తెలుగు సంస్కృతి, భావోద్వేగాలు, కుటుంబ విలువలు, వినోదం అన్నింటినీ సమన్వయం చేసి కొత్త జీవం పోసిన ఆదర్శ రూపాంతరం. అక్కినేని నాగేశ్వరరావు ద్విపాత్రాభినయం, ఆదుర్తి సుబ్బారావు దర్శకత్వ ప్రతిభ, దుక్కిపాటి మధుసూదనరావు కథా దృష్టి, సాలూరి రాజేశ్వరరావు సంగీతం, శక్తివంతమైన సహాయ నటీనటుల బృందం కలిసి ఈ చిత్రాన్ని తెలుగు సినిమా చరిత్రలో శాశ్వత స్థానం పొందేలా చేశాయి.

ఆరున్నర దశాబ్దాలు గడిచినా ఇద్దరు మిత్రులు తన కథా నిర్మాణం, నటనా విలువలు, సాంకేతిక నైపుణ్యం, సంగీత మాధుర్యంతో నేటికీ తెలుగు ప్రేక్షకులను అలరిస్తూనే ఉంది. మంచి కథను స్థానిక సంస్కృతికి అనుగుణంగా ఎలా మలచవచ్చో, ఒక రీమేక్‌ను ఎలా స్వతంత్ర కళాఖండంగా తీర్చిదిద్దవచ్చో నిరూపించిన అరుదైన చిత్రంగా ఇద్దరు మిత్రులు ఎప్పటికీ తెలుగు సినీ చరిత్రలో చిరస్మరణీయంగా నిలిచి ఉంటుంది.  

4, జులై 2026, శనివారం

నాట్యమయూరి ఎల్. విజయలక్ష్మి



భారతీయ శాస్త్రీయ నృత్యాన్ని వెండితెరపై చిరస్థాయిగా ప్రతిష్ఠించిన అసమాన ప్రతిభామూర్తి నాట్యకళాకారిణి, నటి లక్ష్మణన్ విజయలక్ష్మి గారు (ప్రస్తుతం విజ్జి దే దత్తా).

తెలుగు చలనచిత్ర చరిత్రలో కొందరు నటీమణులు తమ నటనతో చిరస్థాయిగా నిలిచారు. మరికొందరు తమ అందచందాలతో ప్రేక్షకులను అలరించారు. కానీ నృత్యమే తమ వ్యక్తిత్వంగా, నాట్యమే తమ శ్వాసగా, అభినయమే తమ ఆరాధనగా జీవించిన కళాకారిణులు మాత్రం చాలా అరుదు. ఆ అరుదైన మహానర్తకీమణుల జాబితాలో అగ్రస్థానంలో నిలిచే పేరు ఎల్. విజయలక్ష్మి.

విజయలక్ష్మి గారిని కేవలం సినీ నటి అని పేర్కొనడం ఆమె కళా వైభవానికి అన్యాయం చేసినట్లే అవుతుంది. ఆమె ముందుగా ఒక శాస్త్రీయ నర్తకి, తరువాత ఒక అద్భుత అభినయ కళాకారిణి, ఆ తరువాత మాత్రమే ఒక సినీ నటి. భరతనాట్యం, కూచిపూడి, ఆలయ నృత్య సంప్రదాయం, జానపద నృత్యరీతులు — ఏ ప్రక్రియను చేపట్టినా, అందులోని శాస్త్రీయతను ఏమాత్రం దెబ్బతీయకుండా, అదే సమయంలో సినీ ప్రేక్షకుడికీ అందుబాటులో ఉండేలా మలచగల అరుదైన సామర్థ్యం ఆమె సొంతం.

దక్షిణ భారతదేశంలో 1950–60 దశకాలు శాస్త్రీయ నృత్యం, సంగీతం, సాహిత్యం, నాటక రంగం, సినిమా — ఈ ఐదు కళారూపాలు పరస్పరం ఒకదానిని మరొకటి సుసంపన్నం చేసిన స్వర్ణయుగం. ఆ కాలంలో వచ్చిన పౌరాణిక, చారిత్రక, భక్తి, సాంఘిక చిత్రాల్లో నృత్యానికి అత్యున్నత స్థానం ఉండేది. అలాంటి కాలంలో వెండితెరపై కనిపించిన ప్రతి శాస్త్రీయ నృత్యాన్ని నమ్మదగిన స్థాయిలో ఆవిష్కరించగల నర్తకీమణిగా విజయలక్ష్మి గారు దర్శకుల, సంగీత దర్శకుల, నాట్యాచార్యుల మొదటి ఎంపికగా నిలిచారు.

ఈ రోజుకీ శాస్త్రీయ నృత్య విద్యార్థులు ఆమె చిత్రాలను పరిశీలిస్తూ, అడుగుల అమరిక, హస్తముద్రల స్పష్టత, నేత్రాభినయం, లయపట్టును అధ్యయనం చేయడం ఆమె కళ ఎంత శాశ్వతమైందో తెలియజేస్తుంది.

బాల్యం – కళతో మమేకమైన కుటుంబం

1944 మే 5న తమిళనాడులోని తిరునెల్వేలి ప్రాంతంలో జన్మించిన విజయలక్ష్మి, పుట్టుకతోనే కళాసంస్కారం కలిగిన కుటుంబంలో పెరిగారు. ఆమె తండ్రి లక్ష్మణన్, తల్లి కాంతిమతి. కాంతిమతి గారు కర్ణాటక సంగీతంలో ప్రావీణ్యం కలిగిన గాయని, వీణా విద్వాంసురాలు. ఇంట్లో ప్రతిరోజూ సంగీత సాధన, భక్తిగీతాలు, కీర్తనలు, శాస్త్రీయ వాతావరణం నెలకొని ఉండేది.

చిన్నారి విజయలక్ష్మి, తల్లి పాడే కీర్తనలకు అనుగుణంగా సహజసిద్ధంగా అడుగులు వేయడం ప్రారంభించింది. ఎవరూ నేర్పకుండానే లయను గ్రహించడం, సంగీతంలోని భావాన్ని ముఖంలో వ్యక్తపరచడం ఆమె సహజ లక్షణాలుగా మారాయి. చిన్న వయస్సులోనే కుమార్తెలోని ఈ అసాధారణ ప్రతిభను గుర్తించిన తల్లిదండ్రులు, ఆమెను కేవలం వినోదం కోసం నాట్యం నేర్పించలేదు; శాస్త్రీయ సంప్రదాయంలోనే తీర్చిదిద్దాలని సంకల్పించారు.

ఆ రోజుల్లో శాస్త్రీయ నృత్యం నేర్చుకోవడం అంటే కఠినమైన సాధన, గురుశుశ్రూష, శారీరక క్రమశిక్షణ, లయాభ్యాసం, సాహిత్య అవగాహన—ఇవన్నీ కలగలసిన విద్య. విజయలక్ష్మి గారు కూడా అదే సంప్రదాయంలో పెరిగారు.

గురుపరంపర – కఠోర సాధనతో వికసించిన నాట్యకుసుమం

ఆమె తొలి గురువు సుకుమార పిళ్లై. ఆయన వద్ద ప్రాథమిక నాట్య శిక్షణ పొందిన తరువాత కుటుంబం మద్రాసుకు చేరింది. అక్కడ భారతనాట్య ప్రపంచంలో మహోన్నత స్థానాన్ని సంపాదించిన వళువూరు రామయ్య పిళ్లై వద్ద ఆమె శిష్యరికం ప్రారంభమైంది.

వళువూరు బాణీ భారతనాట్యంలో లాస్యానికి, సౌందర్యానికి, సున్నితమైన శరీర విన్యాసాలకు, శిల్పసౌందర్యాన్ని తలపించే భంగిమలకు ప్రసిద్ధి. విజయలక్ష్మి గారి నాట్యంలో జీవితాంతం కనిపించిన మృదుత్వం, శరీర రేఖల అందం, సమతుల్యత, లయబద్ధమైన అడుగులు—ఇవన్నీ ఈ గురుకుల శిక్షణ ఫలితమే.

ప్రతిరోజూ గంటల తరబడి సాధన ఆమె జీవితంలో భాగమైంది. ఒకే అడుగును వందసార్లు అభ్యసించడం, ఒకే హస్తముద్రను అద్దం ముందు నిలబడి పదేపదే సరిచేసుకోవడం, ప్రతి నేత్రచలనానికీ భావాన్ని జోడించడం—ఇలా ఆమె సాధన సాగేది.

ఆమె తరువాత ఒక సందర్భంలో చెప్పినట్లుగా, నాట్యం నేర్చుకోవడం అంటే అడుగులు నేర్చుకోవడం కాదు; మనసును నియంత్రించడం. ఈ ఒక్క మాట ఆమె కళాసాధనకు నిదర్శనం.

అరంగేట్రం – ఒక మహానర్తకీమణి ఆవిర్భావం. 1955 అక్టోబర్ 28, మద్రాసులోని ప్రసిద్ధ రసికరంజని సభ. ఈ వేదికపైనే విజయలక్ష్మి గారి రంగప్రవేశం జరిగింది. అది సాధారణమైనది కాదు. అప్పటి భారతీయ కళాజగత్తులోని ప్రముఖులు హాజరైన సాంస్కృతిక వేడుక.

ప్రఖ్యాత సినీదర్శకుడు వి. శాంతారామ్, నాట్య పునరుజ్జీవనోద్యమ నాయకుడు ఈ. కృష్ణ అయ్యర్, అనేక సంగీత విద్వాంసులు, నాట్యాచార్యులు ఆమె ప్రదర్శనను వీక్షించి ప్రశంసించారు.

అప్పుడే ఒక విషయం అందరికీ స్పష్టమైంది. ఈ బాలిక కేవలం మంచి నర్తకి కాదు. భవిష్యత్తులో భారతీయ నాట్యరంగంలో చిరస్థాయిగా నిలిచే కళాకారిణి. అరంగేట్రం తరువాత ఆమెకు దేశంలోని అనేక ప్రాంతాల నుంచి నాట్య ప్రదర్శనల ఆహ్వానాలు రావడం ప్రారంభమైంది.

సినీరంగ ప్రవేశం – వెండితెరకు వచ్చిన నాట్యసరస్వతి

ఆ కాలంలో దక్షిణ భారతీయ సినిమాల్లో శాస్త్రీయ నృత్యానికి అత్యంత ప్రాధాన్యం ఉండేది. దర్శకులు ఒక నృత్య సన్నివేశాన్ని చిత్రీకరించేటప్పుడు కేవలం అందంగా కనిపించే కళాకారిణిని కాదు, నిజంగా శాస్త్రీయ నృత్యాన్ని ఆవిష్కరించగల నర్తకిని వెతికేవారు.

అలాంటి సమయంలో విజయలక్ష్మి గారి అరంగేట్రం, నాట్య ప్రదర్శనలు దర్శకుల దృష్టిని ఆకర్షించాయి. బాలనటిగా ప్రారంభమైన ఆమె సినీప్రయాణం, త్వరలోనే కథానాయికగా, అంతకన్నా ముఖ్యంగా నాట్య ప్రధాన పాత్రలకు ప్రథమ ఎంపికగా మారింది. తెలుగు, తమిళ, కన్నడ, మలయాళ, హిందీ—ఐదు భాషల్లో ఆమె నటించారు. కానీ తెలుగు చిత్రసీమ ఆమెకు ఒక ప్రత్యేక స్థానాన్ని కల్పించింది.

ఎన్.టి. రామారావు, అక్కినేని నాగేశ్వరరావు, కాంతారావు, హరనాథ్, శోభన్‌బాబు వంటి అగ్రనటులతో ఆమె నటించినప్పటికీ, ప్రేక్షకుల హృదయాల్లో ఆమెను చిరస్థాయిగా నిలిపింది కథానాయిక పాత్రలు కాదు —ఆమె నృత్యం. ఒక పాట ప్రారంభమయ్యిందంటే, ప్రేక్షకుల చూపు ఆమె పాదాల మీద నిలిచేది. రెండో చరణానికి వచ్చే సరికి ఆమె హస్తముద్రల మీదకు మారేది. పాట ముగిసే సమయానికి మాత్రం ఆమె ముఖాభినయమే మనసులో నిలిచిపోయేది.

నాట్యమే ఆమె వ్యక్తిత్వం

ఎల్. విజయలక్ష్మి గారి నృత్యాన్ని చూసినవారు మొదట గమనించేది అడుగుల వేగాన్ని కాదు; అంగశుద్ధిని. ప్రతి భంగిమ ఒక దేవాలయ శిల్పాన్ని తలపించేది. ప్రతి హస్తముద్ర నాట్యశాస్త్రం చెప్పిన విధంగానే స్పష్టంగా వికసించేది. ప్రతి నేత్రచలనం భావాన్ని ముందుగా పలికి, తరువాత శరీరం దానికి అనుసరించేది. ఆమె నృత్యంలో నృత్తం, నృత్యం, నాట్యం—ఈ మూడు అంశాలు సమపాళ్లలో కలిసిపోయేవి.

వేగవంతమైన జతుల సమయంలోనూ ఆమె శరీర సమతుల్యత ఏమాత్రం దెబ్బతినేది కాదు. అదే సమయంలో మృదువైన లాస్యభాగాల్లో ముఖంలో విరిసే చిరునవ్వు, కనుబొమ్మల కదలిక, నేత్రాల సౌందర్యం ప్రేక్షకులను మరో ప్రపంచంలోకి తీసుకెళ్లేవి.

ఆమె అభినయానికి మరో విశేషం సాత్త్వికత.

అనవసరమైన అతిశయోక్తులు, రంగస్థలానికి మాత్రమే పరిమితమైన అతిరంజిత హావభావాలు ఆమె వద్ద కనిపించవు. కెమెరా ఎంత దగ్గరగా వచ్చినా, భావం అంత సూక్ష్మంగా, అంత సహజంగా వ్యక్తమవుతుంది. అందుకే ఆమె నృత్యం ఒకవైపు శాస్త్రీయ సంప్రదాయాన్ని సంతృప్తిపరుస్తూనే, మరోవైపు సాధారణ ప్రేక్షకుడినీ అలరిస్తుంది.

ఈ అసాధారణ సమన్వయమే ఆమెను తన సమకాలీన నర్తకీమణులలో ప్రత్యేకంగా నిలబెట్టింది.

తెలుగు చిత్రసీమలో నాట్య వైభవం – ఒక స్వర్ణాధ్యాయం

తెలుగు చలనచిత్ర చరిత్రలో శాస్త్రీయ నృత్యానికి ప్రత్యేక గౌరవం లభించిన కాలాన్ని పరిశీలిస్తే, అందులో ఎల్. విజయలక్ష్మి గారి పేరు అత్యంత గౌరవంగా వినిపిస్తుంది. ఆమె నటించిన చిత్రాల సంఖ్య కంటే, ఆమె ప్రదర్శించిన నృత్యాల ప్రభావమే ఎంతో గొప్పది. ఒక పాట ముగిసిన తరువాత కథను మరచిపోయినా, ఆమె నాట్యరూపం ప్రేక్షకుల హృదయాలలో నిలిచి పోయేది. దర్శకులు కూడా ఆమెను కేవలం నృత్యకారిణిగా చూడలేదు; కథలోని భావాన్ని నాట్యం ద్వారా వ్యక్తీకరించగల కళాకారిణిగా భావించారు.

ఆమె తెరపై కనిపించిన ప్రతి నృత్యంలో శాస్త్రీయ వ్యాకరణం, సంగీతానుభూతి, పాత్రోచిత అభినయం, లయానుసారం సాగే శరీర విన్యాసం అద్భుతంగా మిళితమై ఉండేవి. అందుకే ఆమె నృత్యాలు కాలగర్భంలో కలిసిపోకుండా, తరతరాల నృత్య విద్యార్థులకు అధ్యయన విషయాలుగా నిలిచాయి. కొన్ని ఉదాహరణలు:

'పూజా ఫలం' – శాస్త్రీయ నృత్య సౌందర్యానికి సజీవ రూపం

పూజా ఫలం చిత్రంలో విజయలక్ష్మి గారి నృత్యం ఆమె కళాజీవితంలోని అత్యంత సుందరమైన అధ్యాయాలలో ఒకటి. ఈ చిత్రంలోని నృత్యదృశ్యాలు కేవలం సంగీత విరామాలు కావు; పాత్ర మనోభావాలను వ్యక్తీకరించే కళాత్మక విస్తరణలు.

ప్రత్యేకించి శివదీక్షా పరురాలనురా వంటి గీతంలో ఆమె చూపిన శివారాధనా భావం విశేషమైనది. ఆలయ వాతావరణాన్ని తలపించే గంభీరమైన నడక, ప్రతి హస్తముద్రలో ప్రతిఫలించిన శైవభక్తి, మృదువైన లాస్యంతో కూడిన భరతనాట్య విన్యాసాలు ఆ గీతాన్ని మరింత ఉన్నత స్థాయికి తీసుకెళ్లాయి. నాట్యశాస్త్రంలోని అంగశుద్ధిని ఎక్కడా విడిచిపెట్టకుండా, సినీ మాధ్యమానికి తగిన సౌందర్యంతో మలచిన తీరు ఆమె ప్రత్యేకతను తెలియజేస్తుంది.

ఈ చిత్రాన్ని చూసిన నాట్యాభిమానులు ఒక విషయాన్ని ప్రత్యేకంగా గమనిస్తారు. ఆమె నృత్యం ప్రేక్షకుడి దృష్టిని ఆకర్షించడానికి కాదు; సంగీత భావాన్ని దృశ్యరూపంలో ఆవిష్కరించడానికి ఉద్దేశించినదిగా అనిపిస్తుంది. అదే నిజమైన శాస్త్రీయ నర్తకికి ఉండవలసిన లక్షణం.

'భక్త ప్రహ్లాద' – భక్తిరసానికి సాత్త్వికాభినయం

పౌరాణిక చిత్రాలలో నృత్యం అనేది కేవలం రాజసభ వినోదం కాదు; రసానుభూతి, సంస్కృతి, సాహిత్య సౌందర్యాలను మేళవించే సాధనం. భక్త ప్రహ్లాద చిత్రంలో విజయలక్ష్మి గారి నాట్యం ఈ విషయాన్ని స్పష్టంగా తెలియజేస్తుంది.

ఈ చిత్రంలోని ఆమె ప్రదర్శనలో గంభీరత కంటే మాధుర్యం ఎక్కువగా కనిపిస్తుంది. ముఖాభినయంలోని నిర్మలత్వం, నేత్రాలలో ప్రతిఫలించే సాత్త్వికత, సంగీతాన్ని అనుసరించి సాగే సున్నితమైన పాదసంచలనం శృంగారరసాన్ని సహజంగా వ్యక్తీకరిస్తాయి. ఆమె నృత్యాన్ని వీక్షిస్తున్నప్పుడు కళాకారిణి కనిపించదు; పాత్ర మాత్రమే కనిపిస్తుంది. ఇదే ఒక పరిపక్వత పొందిన నర్తకికి లభించే అత్యున్నత ప్రశంస.

'మహామంత్రి తిమ్మరుసు' – దేవాలయ నృత్య సంప్రదాయానికి అద్దం పట్టిన కళాప్రదర్శన

చారిత్రక చిత్రాలలో నాట్యాన్ని సహజంగా మేళవించడం అంత సులభం కాదు. విజయనగర సామ్రాజ్యపు రాజసౌందర్యం, కళాపోషణ, దేవాలయ సంప్రదాయాన్ని ప్రతిబింబించే మహామంత్రి తిమ్మరుసు చిత్రంలో విజయలక్ష్మి గారి నృత్యం ఈ లక్ష్యాన్ని సంపూర్ణంగా నెరవేర్చింది.

ప్రత్యేకించి తిరుమల తిరుపతి వెంకటేశ్వరా గీతంలో ఆమె ప్రదర్శించిన నృత్యం ఒక శాస్త్రీయ నర్తకికి ఉన్న అంతర్ముఖ భక్తిని ప్రతిబింబిస్తుంది. ఈ నృత్యాన్ని పరిశీలిస్తే మొదట కనిపించేది ఆమె భంగిమలలోని ప్రశాంతత. తొందరపాటు లేదు, అతిశయోక్తి లేదు, ప్రేక్షకులను ఆకట్టుకోవాలనే ప్రయత్నం లేదు. ప్రతి అడుగు ఒక ఆరాధనగా, ప్రతి హస్తముద్ర ఒక అర్చనగా, ప్రతి నేత్రచలనం ఒక ప్రార్థనగా రూపాంతరం చెందుతుంది.

ఈ గీతంలో ఆమె ప్రదర్శించిన లాస్య విన్యాసాలు ఆలయ సంప్రదాయ నృత్యాన్ని గుర్తుకు తెస్తాయి. భరతనాట్యానికి మూలమైన దేవాలయ సేవా సంప్రదాయం ఎంత పవిత్రమో, అదే పవిత్రతను తెరపై నిలబెట్టగలిగింది విజయలక్ష్మి గారే. సంగీతం, భక్తి, నాట్యం—ఈ మూడు పరస్పరం కలిసిపోయి ఒక దివ్యానుభూతిని కలిగించే అరుదైన సినీ నృత్యాలలో ఇది ఒకటి.

'సతీ సుమతి' – దశావతారాన్ని సజీవం చేసిన నాట్యకళా వైభవం

విజయలక్ష్మి గారి నాట్య ప్రస్థానం గురించి మాట్లాడేటప్పుడు సతీ సుమతి చిత్రంలోని మత్సరంబున... గీతాన్ని ప్రస్తావించకుండా ముందుకు సాగడం అసాధ్యం. ఈ ఒక్క నృత్యదృశ్యమే ఆమె ఎందుకు భారతీయ చలనచిత్ర చరిత్రలో అత్యుత్తమ శాస్త్రీయ నర్తకీమణులలో ఒకరిగా గుర్తింపు పొందారో తెలియజేస్తుంది.

ఈ గీతంలో శ్రీమహావిష్ణువు దశావతారాలను కూచిపూడి నృత్య సంప్రదాయాన్ని ఆధారంగా చేసుకొని ఆవిష్కరించారు. అయితే దీనిని విశిష్టంగా నిలబెట్టింది వస్త్రాల మార్పు కాదు, రంగస్థల వైభవం కాదు —విజయలక్ష్మి గారి అభినయమే.

మత్స్యావతారంలో ఆమె శరీర కదలికలు జలగతిని సూచిస్తాయి. కూర్మావతారంలో స్థిరత్వం ప్రధానంగా కనిపిస్తుంది. వరాహావతారంలో వీరత్వం, నరసింహావతారంలో ఉగ్రరసం, వామనుడిలో బాలసౌమ్యత, త్రివిక్రమునిలో విశ్వరూప వైభవం, పరశురామునిలో ఆగ్రహం, శ్రీరామునిలో ధర్మనిష్ఠ, శ్రీకృష్ణునిలో లీలామాధుర్యం — ప్రతి అవతారానికీ వేర్వేరు శరీర భాషను, నేత్రాభినయాన్ని, లయను, గమనాన్ని ఆమె అద్భుతంగా సృష్టించారు.

ఒకే కళాకారిణి కేవలం కొన్ని నిమిషాల వ్యవధిలో పది భిన్న స్వభావాలను అంత సహజంగా వ్యక్తీకరించడం సాధారణ విషయం కాదు. అందుకే ఈ నృత్యాన్ని నేటికీ నృత్య పండితులు సినీ చరిత్రలో చిత్రీకరించబడిన అత్యుత్తమ శాస్త్రీయ నృత్య దృశ్యాలలో ఒకటిగా పేర్కొంటారు.

ఇతర తెలుగు చిత్రాలలో నాట్య వైభవం

ఎల్. విజయలక్ష్మి గారి ప్రత్యేకత ఏమిటంటే, కథానాయికగా నటించిన చిత్రాలలో మాత్రమే కాదు, నృత్యానికి ప్రాధాన్యం ఉన్న ఏ పాత్రలోనైనా ఆమె తనదైన ముద్ర వేశారు. ఆ కాలంలో దర్శకులు ఒక శాస్త్రీయ నృత్య సన్నివేశాన్ని చిత్రీకరించాలనుకుంటే, ముందుగా గుర్తుకు వచ్చేది విజయలక్ష్మి గారే. ఎందుకంటే ఆమె నృత్యంలో కృత్రిమత్వం ఉండేది కాదు; పాత్ర స్వభావం, సందర్భం, సంగీతం—ఈ మూడింటినీ సమన్వయం చేస్తూ నాట్యాన్ని కథలో భాగంగా మలచగలిగేవారు.

'నర్తనశాల' – రాజసభ నాట్య సంప్రదాయానికి ప్రతిరూపం

తెలుగు చలనచిత్ర చరిత్రలో నర్తనశాల ఒక అపూర్వమైన కళాఖండం. ఈ చిత్రంలో విజయలక్ష్మి గారి నాట్య ప్రదర్శన రాజసభలలో వికసించిన శాస్త్రీయ నృత్య సంప్రదాయాన్ని స్మరింపజేస్తుంది. ఆమె అడుగుల్లో కనిపించే క్రమశిక్షణ, హస్తముద్రల స్పష్టత, పాత్రోచితమైన గాంభీర్యం ఆ కాలపు ఆస్థాన నర్తకీమణుల కళాసంప్రదాయాన్ని తెరపై సజీవంగా నిలబెడతాయి. నృత్యం కథకు అలంకారం మాత్రమే కాదని, పాత్ర వికాసానికి కూడా సాధనమని ఈ చిత్రంలోని ఆమె ప్రదర్శన నిరూపిస్తుంది.

'గుండమ్మ కథ' – లాస్య సౌందర్యానికి చిరునామా

గుండమ్మ కథ ప్రధానంగా కుటుంబ కథా చిత్రమైనప్పటికీ, విజయలక్ష్మి గారి నాట్య ప్రదర్శన చిత్రానికి కళాత్మకమైన మెరుపును జోడించింది. శాస్త్రీయ నృత్యాన్ని గంభీరంగా మాత్రమే కాకుండా, మృదువైన లాస్యంతో, సౌందర్యంతో, సహజమైన అభినయంతో కూడా ప్రేక్షకులను అలరించవచ్చని ఆమె నిరూపించారు. చిరునవ్వులోనూ, నేత్రచలనంలోనూ, సున్నితమైన శరీర విన్యాసంలోనూ ఆమె నాట్య సంస్కారం ప్రతిఫలిస్తుంది.

'పరమానందయ్య శిష్యుల కథ' – జానపదం, శాస్త్రీయతల సమన్వయం

ఈ చిత్రంలో విజయలక్ష్మి గారు శాస్త్రీయ నాట్య వ్యాకరణాన్ని జానపద ఛాయలతో సమన్వయం చేసిన తీరు విశేషమైనది. శాస్త్రీయ నాట్యం ఎంత గంభీరమైనదైనా, ప్రేక్షకులకు చేరువయ్యేలా మలచగల కళాత్మక దృష్టి ఆమెకు ఉండేది. అందుకే గ్రామీణ వాతావరణంలో చిత్రీకరించిన నృత్య సన్నివేశాల్లో కూడా ఆమె ప్రదర్శన సహజంగా, ఆహ్లాదకరంగా కనిపిస్తుంది.

'శ్రీకృష్ణ తులాభారం' – భక్తి, మాధుర్యాల సమ్మేళనం

శ్రీకృష్ణ భక్తిని ప్రధానాంశంగా తీసుకున్న ఈ చిత్రంలో కొనుమిదే కుసుమాంజలి అనే పాటలో విజయలక్ష్మి గారి అభినయం ప్రత్యేకంగా నిలుస్తుంది. శ్రీకృష్ణుని లీలామాధుర్యాన్ని ప్రతిబింబించే సందర్భాల్లో ఆమె చూపిన సాత్త్వికాభినయం, మృదువైన పాదసంచలనం, సంగీతంతో ఏకరూపమయ్యే శరీర భాష ప్రేక్షకునిలో భక్తిరసాన్ని కలిగిస్తాయి. ఆమె నాట్యం చూసిన తరువాత పాట ముగిసిపోతుంది; కానీ ఆ భావం మాత్రం చాలాసేపు మనసులో నిలిచి ఉంటుంది.

బొబ్బిలి యుద్ధం (1964) చిత్రంలోని “నినుచేర మనసాయెరా” గీతం ఎల్. విజయలక్ష్మి గారి వెండితెర నాట్యవైభవాన్ని చక్కగా చూపించే ఉదాహరణగా చేర్చవచ్చు.ఈ జావళి గీతంలో ఆమె అభినయం అత్యున్నతమైన నాట్యకళా ప్రతిభను కనబరుస్తుంది. గాంభీర్యం, లయ, శరీరశుద్ధి కలగలసిన ఒక శాస్త్రీయ నాట్యావిష్కరణలా నిలుస్తుంది; బొబ్బిలి యుద్ధం లాంటి చారిత్రక చిత్రంలో అది పాత్రోచితమైన స్ఫూర్తితో కూడినదిగా ప్రత్యేక ఆకర్షణగా నిలిచింది.

సమకాలీన నర్తకీమణులలో విజయలక్ష్మి స్థానం

దక్షిణ భారతీయ చిత్రసీమలో పద్మిని, రాగిణి, వైజయంతీమాల, ఈ.వి. సరోజ, రాజసులోచన వంటి అద్భుత నర్తకీమణులు ఒకే కాలంలో వెలుగొందారు. వారిలో ప్రతి ఒక్కరికీ తమదైన ప్రత్యేకత ఉంది. వైజయంతీమాల భారతనాట్య వైభవాన్ని జాతీయ స్థాయికి తీసుకెళ్లగా, పద్మిని లాస్యమాధుర్యానికి ప్రతీకగా నిలిచారు. రాజసులోచన తన చురుకైన అభినయంతో ప్రత్యేక గుర్తింపు పొందారు.

ఈ మహోన్నత కళాకారిణుల మధ్య విజయలక్ష్మి గారిని ప్రత్యేకంగా నిలబెట్టింది శాస్త్రీయ నాట్య వ్యాకరణంపై ఆమెకు ఉన్న రాజీపడని నిబద్ధత. కెమెరా కోసం భంగిమలను అతిగా మార్చడం, శాస్త్రీయతను తగ్గించి కేవలం వినోదానికి ప్రాధాన్యం ఇవ్వడం ఆమె ఎప్పుడూ చేయలేదు. అదే సమయంలో సినిమా అనే మాధ్యమం కోరుకునే సౌందర్యాన్ని కూడా కోల్పోలేదు. ఈ సమతుల్యత ఆమెను అత్యంత విశిష్టమైన సినీ నర్తకీమణిగా నిలబెట్టింది.

ప్రముఖ నాట్యాచార్యులు ఆమె ప్రదర్శనలను ప్రశంసిస్తూ, విజయలక్ష్మి నాట్యంలో శాస్త్రం కనిపిస్తుంది; అదే సమయంలో రసం కూడా కనిపిస్తుంది అని పేర్కొనడం యాదృచ్ఛికం కాదు. ఒకవైపు నాట్యశాస్త్ర నియమాలకు కట్టుబడి ఉండి, మరోవైపు ప్రేక్షకుని హృదయాన్ని కదిలించే రసానుభూతిని కలిగించడం అత్యంత క్లిష్టమైన విషయం. ఆ రెండు లక్షణాలు సమపాళ్లలో కలిసిన అరుదైన కళాకారిణి విజయలక్ష్మి.

తెలుగు సినీ నాట్యానికి ఆమె చేసిన సేవ

తెలుగు చలనచిత్రాలలో శాస్త్రీయ నృత్యం ప్రజాదరణ పొందడంలో ఎల్. విజయలక్ష్మి గారి పాత్ర విశేషమైనది. ఆమె నటించిన చిత్రాల ద్వారా వేలాది మంది యువతులు భారతనాట్యం, కూచిపూడి వంటి శాస్త్రీయ నృత్యాల పట్ల ఆసక్తి పెంచుకున్నారు. ఒకప్పుడు ఆలయాలు, సభామండపాలకు మాత్రమే పరిమితమైన నాట్యరూపాలు, సినిమాల ద్వారా సామాన్య ప్రేక్షకుల గృహాల్లోకి చేరడానికి ఆమె వంటి కళాకారిణులు ప్రధాన కారణమయ్యారు.

నేటి తరం ప్రేక్షకులు ఆమె చిత్రాలను చూస్తే అవి పాత సినిమాలుగా కనిపించవచ్చు. కానీ ఒక నాట్య విద్యార్థి దృష్టితో పరిశీలిస్తే, ప్రతి దృశ్యం ఒక పాఠంలా అనిపిస్తుంది. పాదసంచలనం ఎలా ఉండాలి, నేత్రాభినయం ఎంత సూక్ష్మంగా ఉండాలి, హస్తముద్ర ఎక్కడ ప్రారంభమై ఎక్కడ ముగియాలి, సంగీతాన్ని ఎలా అనుసరించాలి—ఇవన్నీ ఆమె నాట్యంలో ప్రత్యక్షంగా కనిపిస్తాయి.

అందుకే ఎల్. విజయలక్ష్మి గారి వారసత్వం సినిమాలతో ముగియలేదు. ఆమె ప్రదర్శించిన ప్రతి శాస్త్రీయ నృత్యం ఈనాటికీ ఒక ఆదర్శంగా, ఒక ప్రమాణంగా, ఒక అధ్యయన గ్రంథంగా నిలిచి ఉంది. భారతీయ నాట్య సంప్రదాయాన్ని వెండితెరపై గౌరవప్రదంగా నిలబెట్టిన కళాతపస్వినిగా ఆమె పేరు తెలుగు సినీ చరిత్రలో చిరస్థాయిగా వెలుగొందుతూనే ఉంటుంది.

వివాహానంతర జీవితం

1969లో సురజిత్ కుమార్ దే దత్తాతో విజయలక్ష్మి గారి వివాహం జరిగింది. వివాహానంతరం ఆమె విదేశాలకు వెళ్లి కుటుంబ జీవితాన్ని ఆరంభించారు. ఫిలిప్పీన్స్‌లో కొంతకాలం నివసించిన తరువాత అమెరికాలో స్థిరపడ్డారు. అక్కడ ఉన్నత విద్యను అభ్యసించి విజ్జి దే దత్తాగా అకౌంటంటుగా వృత్తి జీవితంలోనూ విజయవంతమయ్యారు. ఆవిడ కుమారుడు రాజ్ దే దత్తా పారిశ్రామికవేత్తగా విజయం సాధించారు. అయితే నాట్యంతో ఆమె అనుబంధం ఎన్నడూ తెగిపోలేదు. సందర్భానుసారంగా భారతీయ శాస్త్రీయ నృత్యాన్ని విదేశాలలో పరిచయం చేస్తూ భారతీయ సంస్కృతికి ఒక సాంస్కృతిక రాయబారిగా నిలిచారు.

చంద్రశేఖరేంద్ర సరస్వతీ స్వామి వైభవం


ఆంగరైకు చెందిన శ్రీ సత్తూర్ సుబ్రహ్మణ్యం గారి తల్లి పరమాచార్యుల వారిపై అపార భక్తి కలిగిన మహనీయురాలు. వారి ఇంట్లో కోటి శ్రీరామనామ జపయజ్ఞం ప్రారంభమైనప్పటికీ, తొలి రోజుల్లో ఆశించినంతమంది భక్తులు రాలేదు. అదే సమయంలో ఒక భక్తురాలు కన్నీటి పర్యంతమై వారి ఇంటికి వచ్చి, తన ఇంట్లో ఉన్న పరమాచార్యుల వారి విగ్రహం కొన్ని రోజులుగా స్పష్టంగా "నన్ను సత్తూర్ ఇంటికి తీసుకెళ్ళు" అని పలుకుతోందని తెలిపింది. మొదట అది తన భ్రమ అనుకున్న ఆమెకు, అదే దివ్య ఆదేశం పదేపదే వినిపించడంతో భక్తి, భయభక్తులతో ఆ విగ్రహాన్ని సుబ్రహ్మణ్యం గారి ఇంటికి తీసుకువచ్చింది. రామనామ జపం జరుగుతున్న ప్రదేశంలో ఆ విగ్రహాన్ని ప్రతిష్ఠించిన వెంటనే, ఆమెకు ఆ దివ్య స్వరం వినిపించడం పూర్తిగా ఆగిపోయింది. ఈ విశేషాన్ని సుబ్రహ్మణ్యం గారి కుటుంబ సభ్యులే తరువాత భక్తులతో పంచుకున్నారు.

ఆ తరువాత ఆ ఇంట్లో జరిగిన మార్పు అందరినీ ఆశ్చర్యచకితులను చేసింది. అప్పటివరకు కొద్దిమంది మాత్రమే హాజరవుతున్న రామనామ జపానికి వందలాది మంది భక్తులు స్వచ్ఛందంగా తరలివచ్చారు. కోటి రామనామ యజ్ఞం అత్యంత వైభవంగా పూర్తయింది. ఈ సంఘటనను భక్తులు కేవలం ఒక అద్భుతంగా మాత్రమే కాకుండా, భగవన్నామ సంకీర్తన జరిగే చోటే పరమాచార్యుల వారి అనుగ్రహ సాన్నిధ్యం స్వయంగా వెలుగొందుతుందనే దివ్య సత్యానికి నిదర్శనంగా భావిస్తారు. పరమాచార్యుల వారు తమ జీవితమంతా ధర్మం, గురుభక్తి, రామనామ మహిమలనే నిజమైన అద్భుతాలని ఉపదేశించారు. అందువల్ల ఈ సంఘటనలో విగ్రహం మాట్లాడిందనే అంశం కంటే, రామనామ ప్రచారానికి పరమాచార్యుల వారి కృప స్వయంగా మార్గదర్శకత్వం వహించిందనే ఆధ్యాత్మిక సందేశమే భక్తుల హృదయాలను మరింతగా స్పృశిస్తుంది.

శ్రీగురుభ్యోనమః. 

3, జులై 2026, శుక్రవారం

శ్యామశాస్త్రుల వారి "మాయమ్మ"



సంగీత త్రయంలో పెద్దవారు శ్యామశాస్త్రి గారు. ఆయన వాగ్గేయకారులు, దేవీ భక్తులు, ఉపాసకులే కాదు పారంపర్యంగా వచ్చిన తంజావూరు బంగారు కామాక్షీ అమ్మవారి దేవస్థానంలో అర్చకత్వం కూడా చేశారు. సనాతనమైన ఈ బంగారు కామాక్షీ విగ్రహం తొలుత కాంచీపురంలో ఉండగా ఆది శంకరులే శ్యామశాస్త్రి గారి పూర్వీకులకు ఆ విగ్రహ పూజా బాధ్యతలను అప్పగించారట. 16వ శతాబ్దం మధ్యలో రాజకీయ పరిస్థితుల వలన శ్యామశాస్త్రి పూర్వీకులు కాంచీపురం వదలి ఆ విగ్రహాన్ని తంజావూరు తీసుకు వచ్చి అక్కడ ప్రతిష్ఠించి అక్కడి రాజుల ఆదరణతో ఆ బంగారు కామాక్షి దేవాలయానికి వైభవం వచ్చేలా చేశారు. తంజావూరు మహారాజా తులజావారు మేల రాజవీధిలో ఆ గుడికై పెద్ద స్థలాన్ని కేటాయించి, అగ్రహారాలు, మాన్యాలు, ఆభరణాలు కానుకగా ఇచ్చారు. శ్యామశాస్త్రి తండ్రిగారైన విశ్వనాథశాస్త్రి గారు మరణించిన తరువాత శ్యామశాస్త్రి గారు అమ్మ కైంకర్య బాధ్యతలను స్వీకరించారు. 

శ్యామశాస్త్రి కన్న ముందు వారి కుటుంబంలో ఎవ్వరికీ సంగీతంలో ప్రవేశం లేదు. ఆ బంగారు కామాక్షి కరుణతో ఆయన అద్భుతమైన గాయకునిగా, వాగ్గేయకారునిగా పేరొందారు. నిత్యపూజాదికాల తరువాత శ్యామశాస్త్రి వారు ఆ అమ్మ ముందు కూర్చుని ఆనందభాష్పాలు రాలుస్తూ తన కృతులను గానం చేసేవారు. ఎలా? ఆ తల్లిని తన కన్న తల్లిలా, తాను ఒక పసిబిడ్డవానిగా త్రికరణ శుద్ధిగా భావించి పాడేవారు. అమ్మను వేడుకోవడం, అమ్మను నుతించటం, అమ్మను ప్రశ్నించటం, అమ్మ లాలన పొందిన అనుభూతులు, అమ్మ ప్రేమను ఆస్వాదించిన వర్ణనలు...ఆయన కీర్తనలన్నీ మాతృభావనతో వ్రాసినవే.

ఒకసారి ఒక బ్రాహ్మణుడు ఆయనకు కలలో వచ్చి మదురై వెళ్ళి మీనాక్షీ అమ్మను ఆరాధించమని చెప్పగా, శ్యామశాస్త్రుల వారు అక్కడికి వెళ్ళి నవరత్నమాలికగా పేరొందిన తొమ్మిది అద్భుతమైన కృతులను రచించి అమ్మ ముంగిట ఆలపించారు. వాటిలో ఏడు మాత్రమే మనకు అందుబాటులో ఉన్నాయి - సరోజదళనేత్రి, దేవీ మీననేత్రి (శంకరాభరణం రాగంలో), మరివేరే గతి యెవరమ్మ (ఆనందభైరవి), నన్ను బ్రోవు లలిత (లలిత), మాయమ్మ (ఆహిరి), దేవీ నీ పద సారస (కాంభోజి), మీనలోచనా బ్రోవ (ధన్యాసి). తమాషా ఏమిటంటే శ్యామశాస్త్రి కుటుంబీకులు తమిళ అయ్యరు బ్రాహ్మణులైనా, ఆయన కృతులన్నీ తెలుగులో వ్రాసినవే. కాబట్టి శ్యామశాస్త్రి పూర్తిగా తెలుగు వారే అని చెప్పవచ్చు. చక్కని లయజ్ఞానంతో, మధురమైన భావసంపదతో, స్వరాక్షర మరియు ప్రాసల సౌందర్యంతో, రాగ అర్థ రస భావనలతో ఆయన కామాక్షీ, మీనాక్షీ పరదేవతలను తన కృతులతో కొలిచారు. శ్యామశాస్త్రి తన రచనలలో దేవీవైభవం పరిపూర్ణంగా ఆవిష్కరించారు. మాతృప్రేమను కురిపించి, అనుగ్రహించి, ఘనపాపములను తొలగించే అమ్మను 300కు పైగా కృతులలో నుతించారు. సంగీత త్రయంలో దేవీతత్త్వాన్ని ఒక కుమారునిగా అద్బుతంగా వర్ణించారు. 

నాదోపాసనలో మాతృతత్త్వాన్ని, పరదేవతానుగ్రహాన్ని మనకు అమూల్యమైన ఆధ్యాత్మిక సంపదగా కృతులను అందించిన శ్యామశాస్త్రుల వారు తంజావూరు బంగారు కామాక్షి సేవలోనే తరించి పరమపదించారు. వీరి కుమారులైన సుబ్బరాయశాస్త్రి గారు తండ్రి వద్ద, వారి సమకాలీకులైన త్యాగరాజస్వామి, ముత్తుస్వామి దీక్షితుల వారి వద్ద సంగీత శిక్షణను పొంది మంచి వాగ్గేయకారులుగా పేరొందారు. 

స్వాంతంబులోన నిన్నే తలచిన సుజనులకెల్లనీ వేళ  సంతోషము లొసగేవని నీవు మనోరథ ఫలదాయిని వని
కాంతమగు పేరు పొందితివి కారుణ్యమూర్తివై జగము  కాపాడిన తల్లి కదా నేడు నీదు బిడ్డను లాలించి
కనక గిరి సదన లలిత నిను భజన సంతతము సేయ నిజముగను
వినుము నిఖిల భువన జననీ ఇపుడు మా దురితము దీర్చి వరాలిచ్చి

పాలించు కామాక్షీ! పావనీ! పాపశమనీ! 

ఎన్నాళ్ళని నా కన్నులు కాయగ - ఆత్రేయ భక్తి గీతం



మధురభక్తిలో అనేక రకాలు, బహుళంగా ఉండే భావన నాయికా నాయకుని భావనైతే మాతృత్వ భావన, స్నేహ భావన లాంటివి ఈ మార్గంలో మరెన్నో. దేని ప్రత్యేకత దానిదే. కానీ, ఆ పరమాత్మను తన బిడ్డగా భావించే మాతృత్వ మధుర భక్తి చాలా ఉన్నతమైనది. తన బిడ్డను లాలించించే రీతినే ఆ తల్లి పరమాత్మను కూడా లాలిస్తుంది. ఈ భావనలను ఎందరో వాగ్గేయకారులు, రచయితలు అద్భుతంగా ఆవిష్కరించారు. వారిలో అన్నమాచార్యుల వారు అగ్రగణ్యులు. అటువంటి మాతృత్వ భావనలతో నిండిన ఓ మధుర భక్తి గీతం శ్రీవేంకటేశ్వర మహాత్మ్యం చిత్రానికి ఆత్రేయ గారు రచించారు. పెండ్యాల వారి సంగీతం, బహుముఖ ప్రజ్ఞాశాలి శాంతకుమారి గారి నటన, గాత్రం కూడా. వకుళమాత శ్రీకృష్ణునికై ఎదురు చూస్తూ ఆరాధించే సన్నివేశం. యశోద మళ్లీ కలియుగంలో వకుళమాతగా జన్మించి శ్రీనివాసుని తల్లి అయ్యింది. శాంతకుమారి పూర్తిగా శాస్త్రీయ సంగీతంలో శిక్షణ పొందిన. గాయనీమణి. చాలా ఆర్తితో, భక్తితో ఈ గీతాన్ని ఆలపించారు. 

ఎన్నాళ్ళని నా కన్నులు కాయగ ఎదురు చూతురా గోపాల
ఎంత పిలచినా ఎంత వేడినా ఈ నాటికి దయరాదేల

గోపాల నంద గోపాల గోపాల నంద గోపాల

వీనుల విందుగ వేణుగానము విని తరింపగా వేచితిరా
వేచి వేచి యీ వెన్నముద్దవలె కరగిపోయెరా నా బ్రతుకు కరగిపోయెరా నా బ్రతుకు

వెన్న మీగడలు జున్ను పాలకు ఏమి కొరతరా మన యింట
పాలను ముచ్చిలి పరుల చేతిలో దెబ్బలు తినకురా కన్నయ్యా ఈ తల్లి హృదయము ఓర్వలేదయా

ఎన్నాళ్ళని నా కన్నులు కాయగ యెదురు చూతురా గోపాలా
ఎంత పిలచినా ఎంత వేడినా ఈ నాటికి దయరాదేల

గోపాల నంద గోపాల గోపాల నంద గోపాల
గోపాల నంద గోపాల గోపాల నంద గోపాల

https://www.youtube.com/watch?v=6KLid-HkoFc 

భక్త ప్రహ్లాద – 1967: పౌరాణిక కళాఖండం

భక్త ప్రహ్లాద తెలుగు చలనచిత్ర చరిత్రలో ఒకే ఇతివృత్తాన్ని కొత్త కాలపు సాంకేతికత, నటనా శక్తి, సంగీత వైభవం, నిర్మాణ విలువలతో పునర్నిర్మించిన వి...