శ్రీ అవధూతేంద్ర సరస్వతి స్వామి

శ్రీ అవధూతేంద్ర సరస్వతి స్వామివారు ఆధునిక యుగంలో నామసంకీర్తన మహిమను ప్రజల్లో విస్తృతంగా ప్రచారం చేసిన మహనీయ సద్గురువులలో అగ్రగణ్యులు. 1914 నవంబర్ 28వ తేదీన పశ్చిమ గోదావరి జిల్లా అత్తిలి గ్రామంలో శ్రీ పెమ్మరాజు హనుమంతరావుగారు, శ్రీమతి పల్లాలమ్మగార్ల దంపతులకు జన్మించిన ఆయన, బాల్యం నుంచే భగవద్భక్తి, సంగీతాభిరుచి, ఆధ్యాత్మిక చింతనలతో విశిష్టతను ప్రదర్శించారు.

యౌవనంలో భక్తి నాటకాలలో శ్రీరాముడు, శ్రీకృష్ణుడు వంటి దైవపాత్రలను ధరించి భక్తజనులను ఆకట్టుకున్న ఆయన, క్రమంగా భగవన్నామ మహిమను గ్రహించి సంపూర్ణంగా ఆధ్యాత్మిక మార్గంలో ప్రవేశించారు. అనంతరం “శ్రీ సియా రఘువరదాసు” అనే నామాన్ని స్వీకరించి, శ్రీరామనామ జపం, భజన, రామాయణ పారాయణం మరియు సత్సంగ ప్రచారాన్ని తన జీవిత ధ్యేయంగా చేసుకున్నారు. భక్తి, వైరాగ్య, జ్ఞాన సంపత్తులతో అలంకృతులై “శ్రీ అవధూతేంద్ర సరస్వతి” అనే గౌరవనామంతో భక్తులచే ఆరాధింపబడ్డారు.

స్వామివారి జీవితమంతా భగవన్నామ ప్రచారానికే అంకితమైంది. ముఖ్యంగా “హరే రామ హరే రామ, రామ రామ హరే హరే; హరే కృష్ణ హరే కృష్ణ, కృష్ణ కృష్ణ హరే హరే” మహామంత్రాన్ని గ్రామగ్రామాన ప్రచారం చేసి, వేలాది మందిని నామసంకీర్తన మార్గంలో నడిపించారు. ఆయన నిర్వహించిన ఏకాహాలు, సప్తాహాలు, అఖండ నామసంకీర్తన యజ్ఞాలు అనేక ప్రాంతాలలో భక్తి జ్యోతిని వెలిగించాయి. సామాన్యులు సైతం సులభంగా ఆచరించగల ఆధ్యాత్మిక సాధనగా నామస్మరణను ఆయన ప్రతిపాదించారు.

హనుమాన్ చాలీసా పారాయణ ప్రచారంలో కూడా స్వామివారి పాత్ర విశేషమైనది. శ్రీ ఆంజనేయస్వామి అనుగ్రహమే కలియుగంలో భక్తులకు రక్షణ కవచమని బోధిస్తూ, హనుమాన్ చాలీసా పారాయణాన్ని ప్రతి ఇంటికీ చేర్చారు. ఆయన ఉపదేశం వలన అనేక కుటుంబాలు భక్తి, ధర్మ, సత్సంగ మార్గాలలో స్థిరపడ్డాయి.

స్వామివారి ఆధ్యాత్మిక మహత్తు కేవలం ఉపన్యాసాలలోనే కాదు, ఆయన జీవన విధానంలోనూ ప్రతిఫలించింది. నిరాడంబర జీవనం, అహంకార రాహిత్యం, సర్వజీవ దయ, గురుభక్తి, నిరంతర రామనామ స్మరణ ఆయన వ్యక్తిత్వానికి మూల స్తంభాలు. ఆయన సమీపంలో ఉన్నవారు ఒక అపూర్వమైన శాంతి, ఆనందం, దైవసాన్నిధ్యాన్ని అనుభవించేవారని భక్తుల అనుభవాలు తెలుపుతున్నాయి.

స్వామివారు తన జీవితంలో విశేష కాలాన్ని నామసంకీర్తన ప్రచారానికే అంకితం చేశారు. ఆంధ్రప్రదేశ్ మాత్రమే కాకుండా తమిళనాడు, కర్ణాటక, మహారాష్ట్ర, ఉత్తర భారతంలోని అనేక పుణ్యక్షేత్రాలను సందర్శించి రామనామ ప్రచారం చేశారు.

ప్రత్యేకంగా, బృందావనంలో కొంతకాలం నివసించి భగవన్నామ రసానుభూతిలో మునిగిపోయారని భక్తుల వర్ణనలు చెబుతాయి. అరుణాచలం (తిరువణ్ణామలై) సందర్శించి అక్కడి మహనీయులతో సత్సంగం చేసినట్లు శిష్యపరంపరలో ప్రస్తావన ఉంది. కాశీ, అయోధ్య, రామేశ్వరం, తిరుపతి, భద్రాచలం వంటి క్షేత్రాలలో నామసంకీర్తన కార్యక్రమాలు నిర్వహించినట్లు భక్తులు పేర్కొంటారు. గ్రామీణ ప్రాంతాలలో కూడా విస్తృతంగా పర్యటించి, భక్తిని ప్రజల జీవితంలో భాగం చేయడానికి అఖండ నామయజ్ఞాలను ప్రోత్సహించారు.

మహానుభావులతో సత్సంగం స్వామివారి జీవితంలో ఒక విశేషాంశం, ఆయన అనేక ఆధ్యాత్మిక మహనీయులతో కలసి ఉండటం.  భక్తుల స్మృతుల ప్రకారం ఆయనకు రమణమహర్షి పట్ల అత్యంత గౌరవభావం ఉండేది. జిల్లెళ్లమూడి అమ్మ, ఆనందమయి మా వంటి మహాత్ముల ప్రభావం ఆయనపై ఉన్నట్లు కొన్ని వృత్తాంతాలు సూచిస్తాయి.

దక్షిణ భారతంలోని అనేక వైష్ణవ, శైవ, అద్వైత సంప్రదాయ సన్యాసులతో సత్సంగాలు జరిగాయని భక్తులు చెబుతారు. నామసంకీర్తన సంప్రదాయాన్ని విస్తరించిన అనేక భజన మండలి నాయకులకు ఆయన ప్రత్యక్ష ప్రేరణగా నిలిచారు.

1975 జూన్ 11వ తేదీన స్వామివారు మహాసమాధి పొందినప్పటికీ, ఆయన వెలిగించిన నామసంకీర్తన జ్యోతి నేటికీ లక్షలాది భక్తుల హృదయాలలో ప్రకాశిస్తోంది. ఆయన స్థాపించిన భక్తి సంప్రదాయం, ఆయన గానం చేసిన భజనలు, ఆయన ప్రేరణతో కొనసాగుతున్న నామయజ్ఞాలు ఆయన మహోన్నత ఆధ్యాత్మిక వారసత్వానికి నిదర్శనాలు.

శ్రీ అవధూతేంద్ర సరస్వతి స్వామివారు కలియుగంలో “నామమే పరమౌషధం, నామమే పరమపథం” అనే సత్యాన్ని తన జీవితంతో ఆచరించి చూపిన మహాభాగవతులు. భగవన్నామాన్ని శ్వాసగా, భక్తిని స్వభావంగా, లోకక్షేమాన్ని లక్ష్యంగా చేసుకున్న ఈ మహాత్ముడు భక్తి మార్గంలో నిత్య ప్రేరణాస్వరూపుడిగా చిరస్మరణీయులు.

“రామనామమే ఆయన ప్రాణం; భక్తుల ఉద్ధరణమే ఆయన జీవన ధ్యేయం.”